Σαν γονείς καλούμαστε κάθε λίγο και λιγάκι να παίρνουμε αποφάσεις, πολλές φορές, πολύ πολύ σοβαρές για λογαριασμό του παιδιού μας…
Ο τίτλος ειναι δικός μου, το άρθρο που ακολουθεί απο το περιοδικό “Τρίτο Μάτι” με τίτλο
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ
Σκοπός του άρθρου αυτού δεν ειναι βέβαια να πει στους γονείς αν θα πρέπει να εμβολιάσουν ή οχι τα παιδιά τους. Αυτή ειναι μια δική τους απόφαση, σε συνάρτηση με τους νόμους της πολιτείας. Σκοπός του όμως ήταν να μεταφέρει σε όλους τους αναγνώστες τη γνώση οτι τα εμβόλια κάθε άλλο παρά ασφαλή και αθώα ειναι και ότι στην πραγματικότητα μπορούν να έοχυν πολύ σοβαρές παρενέργειες που μπορεί να φθάσουν ακόμη και στο θάναντο ή σε σοβαρές μελλοντικές παρενέργειες. Και τέλος, ότι πριν απο έναν εμβολιασμό, ο κάθε γονιός πρέπει να είανι όσο το δυνατόν περισσότερο ενημερωμένος για τα οφέλη που το συγκεκριμένο εμβόλιο προσφέρει αλλά και τους πιθανούς κινδύνους που αυτός μπορεί να κρύβει για το παιδί του.
Γι αυτό, πριν απο την απόφαση για κάθε εμβολιασμό, προσπαθήστε να ενημερωθείτε όσο το δυνατόν περισσότερο απο το Internet, τα σχετικά βιβλία, το γατρό ή και το φυλλάδιο με οδηγίες που υπάρχει μέσα σε κάθε εμβόλιο, τόσο για τους κινδύνους επιπλοκών της ασθένειας απο την οποία υποτίθεται οτι προφυλάσσει, όσο και για τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις που το ίδιο μπορεί να έχει.
Σύμφωνα με το National Vaccine Information Center των Η.Π.Α., οι γονείς πριν απο κάθε εμβολιασμό πρέπει να θέσουν στον εαυτό τους τις εξής οκτώ ερωτήσεις:
1.Είναι αυτή την στιγμή το παιδί μου άρρωστο εξαιτίας κάποιας ασθένειας?
2.Είχε κάποια σοβαρή αντίδραση σε προηγούμενο εμβόλιο?
3.Είχε ιστορικό το ίδιο-ή άλλο μέλος της οικογένειάς μου-αντίδρασης σε εμβόλια, σπασμούς ή νευρολογικές διαταραχές, αλλεργίες ή διαταραχές του ανολογικού συστήματος;
4.Εχω ενημερωθεί αν το παιδί μου ανήκει σε κάποια κατηγορία υψηλού κινδύνου για να παρουσιάσει κάποια αντίδραση στο εμβόλιο;
5.Εχω ενημερωθεί πλήρως για τις πιθανές αντιδράσεις του εμβολίου που πρόκειται να κάνω;
6.Ξέρω να αναγνωρίζω μια αντίδραση στο εμβόλιο;
7.Ξέρω πως και που πρέπει να την αναφέρω;
8.Γνωρίζω τον κατασκευαστή και τον αριθμό της παρτίδας του εμβολίου που πρόκειται να κάνει το παιδί μου;
Είναι πιθανόν, στην περίπτωση που κάποιος γονιός θα προσπαθήσει να συζητήσει όλα αυτά τα στοιχεία με τον παιδίατρο, να εισπράξει άρνηση για συζήτηση, σαρκασμό ή και κοροιδία για την αγοωνία του όσον αφορά την ασφάλεια του παιδιού του. Είναι σχεδόν σίγουρο ακόμα οτι θα εισπράξει και μια σύντομη διάλεξη για την ασφάλεια και την χρησιμότητα των εμβολίων, καθώς και την πεποίθηση του παιδιατρου οτι τίποτα δεν θα συμβεί στο παιδί του γιατί τα εμβόλια είναι σχεδόν απολύτως ασφαλή.
Σε μια τέτοια-αλλά και σε κάθε άλλη- περίπτωση εμβολιασμού, καλό ειναι να εξετάσει κανείς την πραγματική πίστη του παιδίατρου στην ασφάλεια των εμβολίων, με τον απλούστερο τρόπο: να ζητήσει απο τον παιδίατρο να υπογράψει μια βεβαίωση οτι αναλαμβάνει πλήρως να πληρώσει το οποιοδήποτε κόστος της αντιμετώπισης μιας οποιασδήποτε αντίδρασης ή και την αποζημίωση για το θάνατο του παιδιού, πάντα βέβαια ως αποδεδειγμένη αντίδραση στο εμβόλιο, όσο υψηλό και αν ειναι, ακόμα και αν χρειασθεί να πουλήσει όλη την προσωπική και οικογενειακή του περιουσία για να καλυφθεί το κόστος ή η αποζημίωση.
Είναι φανερό οτι η παραπάνω στάση εγκαινιάζει μια νέα νοοτροπία εντελώς άγνωστη στη χώρα μας. Νοοτροπία ομως εξαιρετικά απαραίτητη που κάποιος πρέπει να την ξεκινήσει…Αν ο παιδίατρος συμφωνήσει να υπογράψει μια τέτοια βεβαίωση, τότε πράγματι πιστεύει οτι το εμβόλιο ειναι ασφαλές. Στην περίπτωση ομως που δεν συμφωνήσει, ρωτήστε απλώς γιατί. Αφού η πιθανότητα να παρουσιάσει το παιδί κάποια σοβαρή αντίδραση ειναι “απίθανη”, γιατί όταν πρόκειται να αναλάβει ο ίδιος το ενδεχόμενο οικονομικό κόστος για την αντιμετώπιση των ίδιων αντιδράσεων, φοβάται και δεν το αναλαμβάνει; Γιατί ξαφνικά από “απίθανες”, οι ίδιες πιθανότητες έγιναν “πιθανές” και τον φοβίζουν. Δεν παρέμειναν αυτές οι πιθανότητες ακριβώς οι ίδιες?
Και αναρωτηθείτε για το άν, αφού ο παιδίατρος που σας συμβουλεύει να κάνετα ένα εμβόλιο, φοβάται να αναλάβει ο ίδιος το οικονομικό κόστος της αντιμετώπισης των αντιδράσεων στο εμβόλιο αυτό, εσείς ως γονείς, δεν θα πρέπει να φοβηθείτε εξίσου, οταν μάλιστα για εσάς δεν πρόκειτε μόνο για οικονομικές συνέπειες….Και στην περίπτωση αυτή, ρωτήστε τον γιατί σας προτείνει το συγκεκριμένο εμβόλιο και σας το παρουσιάζει ως ασφαλές; Χωρίς ομως να περιμένετε να πάρετε την πραγματική απάντηση…







Μαρ 11, 2010 @ 11:34:26
φανούλα καλή μου σαιμπερ φιλενάδα, και εγώ έμενα στην αθήνα και έφηγα τα τελευταία 2μισι χρόνια για επαρχία και έχω περάσει απο αυτήν την κοιμήσικη κατάσταση που σε υποβάλλουν όλοι, πολλές ΄φορές έχω την αίσθηση οτι μιλάω σαν καμιά ξεκατινιασμένη κνίτισα που φωνάζει να σπάσουμε το κατεστημένο!!! όμως είμαι περήφανη που η αρχή έχει γίνει και υποψιαζόμαστε πλέον περισσότερο εμπιστευόμενοι το ένστικτό μας. Εχεις δίκιο αυτό το αίσθημα έρχεται απο κάπου ψηλά και είναι δυνατό πέρα απο οποιαδήποτε ετοιμηγορία και οδηγία που βγάζουν οι γιατράδες.
αν μπορείς φιλενάδα να φύγεις απο κει μεσα να φύγεις, πουλιέται ενα οικόπεδο δίπλα στο δικό μου ακριβώς, 400 μέτρα άρτιο οικοδομήσιμο με θέα 35000 ευρώ. έχε χάρη που χτίζω σπίτι και δεν μου περισσευουν, όποιος ενδιαφέρεται ας έρθει είναι 17 χιλιόμετρα έξω απο τα χανιά καταπράσινο με προβατάκια και πασχαλίτσες γιατί τους χωριανούς τους γρα΄φουμε αφού μας γράφουν και αυτοί!!!!!
Μαρ 11, 2010 @ 12:38:07
Καλημερα!!! Στα χανια εισαι? τελεια!! ολα δυσκολα δυστηχως, δεν ειναι μονο που παλευεις να επιβιωσεις εχεις και τους γονεις σου που μπαινουν εμποδιο…σου λενε στο εδωσα προικα το σπιτακι κατσε εδω μαζι μου θες δεν θες και σε κρατουν με τα χαρτια. το πιτσιρικακι μου το μεγαλο λατρευει τα ζωακια και θα ταν πολυ ευτυχισμενο να μεναμε σε τετοιο μερος! ολο μου ζηταει να δει ζωακια φαρμας και εδω ειναι δυστηχως ειδος προς εξαφανηση πλεον… αν μπορουσα θα το πουλαγα αυριο το πρωι. θελει πολυ τσαγανο για να κανουμε ολοι αυτο που εκανες εσυ αλλα η μικρουλα σου θα ζει παντα ευτυχισμενη εκει μακρια απο πολλους κυνδυνους και την βρωμια της Αθηνας!
Μαρ 11, 2010 @ 13:38:34
και εμένα οι γόνείς μου έδωσαν προίκα σπίτι δεν με ρώτησαν κιόλας αλλά ευτυχώς είναι φυσιολογικοί άνθρωποι είδαν τα σκατά και τα έζησαν στην αθήνα και την έκαναν τσιου λίου είμαστε όλοι μαζί εδώ ευτυχεσμένοι και φυτεύουμε τα ζαρζαβατικά μας και περνάμε ζάχαρη. ο άτνρας τώρα ήρθε πρόσφατα προ 3 μηνων και τσινά ακόμα αλλά με το ζόρι δεν κρατάμε κανέναν να φύγει αμα του γουστάρει και πάλι φίλοι να πάει στα σκατά. κοιτάω την ζωή μου και του παιδιού μου και απο κει πάν οι άλλοι…
βρε παιδί μου τι άλλαγη … ουτε μία βρισιά….
Μαρ 11, 2010 @ 14:12:50
Eγώ πλάκα με κανεις? Με εσένα γείτονα 35.000 είναι λίγα κόρη μου!!!
Μαρ 11, 2010 @ 16:30:58
Καλα εχεις πολυ πλακα ετσι οπως τα λες χυμα!!!! και μενα ο αντρας μου δεν θελει,γιατι μου λεει εκει στο χωριο θα χω δουλεια? βρε τι να την κανουμε την δουλεια αμα εδω τα τιναξουμε πριν την ωρα μας? καμια μερα θα παρω τους μικρους μους αντρες και θα με ψαχνουν αυτο ειναι σιγουρο….. ο γιος μου ο πρωτος ονειρευεται φαρμα τωρα την εχει σε παιχνιδι καποια στιγμη πρεπει να την δει και αληθινη!!
Μαρ 11, 2010 @ 23:35:42
α ρε κοριτσάρες! είστε η τέλεια παρέα! “εγώ” πάλι αφιερώνεις!
εμένα πάλι ο δικός μου μου λέει να πάμε κάπου που να είναι ακόμα πιο “χωριό” από δω που ήρθαμε να μείνουμε τα τελευταία 2μιση χρόνια. λέτε να τον ακούσω και να την κάνουμε για άλλες πολιτείες;
πολύ θα το θελα το περιβολάκι μου πάντως να πω την αμαρτία μου! εδώ που είμαστε τώρα, δύσκολα να το αποκτήσω. αλλά και το ότι είμαστε και 2 βήματα δίπλα από την πόλη, και αυτό μου αρέσει… αν πάμε πιο μακρυά δεν ξέρω πως θα μου φανεί!
δελεαστική βέβαια η πρόταση για το κτηματάκι στα χανιά! λέτε;;; χεχεχε
Μαρ 11, 2010 @ 23:56:02
Γεια σου λενα!!! και εσυ σε επαρχια εισαι? και σου λεει να πατε και σε ποιο χωριο και δεν φευγεις? πω πω παρολου που εχω κανει καμποσες μετακομισεις και εχω κουραστει πολυ και μολις πριν λιγους μηνες εγκατασταθηκα και παλι εδω στο πατρικο μου παλι αυριο θα εφευγα αν μου λεγε το ναι!! θελω να χω και κοτες και αρνακια και κανα αλογο που ειναι ο καημος μου… και να πηγαινω με τον αγγελο να τα φροντιζει καθε μερα!!! τα παιδακια που μεγαλωνουν στη φυση και με ζωακια γινονται και καλοι ανθρωποι οταν μεγαλωσουν …εμενα αυτο ειναι το ονειρο μου! εσυ απο που εισαι?
Μαρ 12, 2010 @ 13:24:55
θεσσαλονίκη, αλλά μετακομίσαμε στα περίχωρα για καλύτερη ζωή για τα παιδιά μας! και τώρα ο άντρας μου λέει ότι αν πάμε και σε ένα χωριουδάκι, (εδώ κοντά ίσως) θα είναι ακόμα καλύτερα. και δεν έχει και άδικο. έχει και αυτός τον καημό του, για ένα περιβολάκι, λίγα δεντράκια, καμιά κοτούλα, κλπ…
Μαρ 12, 2010 @ 11:10:49
κορίτσια και τυχόν αγόρια περίπου 800 μέτρα πιό κάτω απο το σπίτι μου έχει φάρμα ένας άγγλος με άλογα και λοιπά ζωίφια.. το άλογο είναι το ωραιότερο που έχω δεί ψηλό ούτε στα μισά του ποδιού του δεν φτάνω καφέ με ωραία χαιτη και ουρά κάθε μέρα το βγάζει βόλτα στον δρόμο και το καμαρώνουμε.
καραχωριό είναι και εδώ ο παπάς έρχεται τα θεοφάνεια να αγιάσει το σπίτι οι γιαγιάδες κουτσομπολεύουν στις αυλές των σπιτιών όποιον περνά ο κόσμος σε χαιρετάει άσχετα που δεν σε ξέρει, ο αέρας μυρίζει καμένο ξύλο απο τα τζάκια όταν βρέχει μυρίζει το χώμα οι κατσικούλες χέζουν στους δρόμους που τις αμολάνε να βοσκήσουν και πρίν μέρες είδα και μια γελάδα!!! τεράστιο ζώο!!!! η μικρή της έκανε μτσ μτσ μτσ λες και ηταν σκυλάκι και εκείνη μας χάρισε ενα μουγκάνισμα χέστηκα απάνω μου!!!
ελάτε να έχω και παρέα.
Και οτι είναι 17 χιλιόμετρα απο τα χανιά θεωρείται πολύυυυυυυ μακριά απο τους χανιώτες έχουμε και κομμωτηριο και ζαχαροπλαστείο και φαρμακείο την εκκλησία που χτυπά και τις ώρες απο τις 6 το πρωί ως τις 10 μετά κοιμόνται, οι γρύλοι τσιρίζουν και τα κοκόρια κάνουν χοροδία…
Πραγματικά άσχετα που δεν έχω παρέες ειμαι πολύ ευτυχεσμένη που ήρθα εδώ.
Μαρ 12, 2010 @ 15:31:21
Σαν να τα βλέπω μπροστά μου είναι έτσι όπως τα περιγράφεις! Αλήθεια, μου μύρισαν και οι σκατούλες της κατσίκας! Είσαι άπαιχτη!
Μαρ 12, 2010 @ 18:35:51
χαχαχαχα τι μύτη καλέεεεεε!!
Μαρ 12, 2010 @ 14:11:35
Βρε “Εγώ” τι ωραία που τα περιγράφεις……17 χιλιομετρα μακριά είναι ε? χαχα ας γελάσω!!! Μπράβο σας, μην το κουνάτε ρούπι από εκεί
Κι εμείς στα πέριξ της Θεσσαλονικης μένουμε και είμαστε πολύ τυχεροί γιατί και μεγάλη αυλή έχουμε και δίπλα στο βουνό είμαστε και γείτονες από την μια μεριά δεν έχουμε και αλλωνίζουμε στα χωράφια ανενόχλητοι. Μεγάλη υπόθεση για τα παιδιά να ζουν στη φύση. Μολις γυρίσαμε λασπωμένοι και ευτυχισμένοι….
Μαρ 12, 2010 @ 14:56:32
Βρε κοριτσια σταματηστε…( Εγω) τα περιγραφεις φανταστηκαααα ζηλευωωω και γιατι μας ειπες για αλογοτωρα χτυπησες το αιυαισθητο σημειο μου!!!! Στην κρητη στην σητεια εχω συυγγενεις αν ποτε κατευω θα ρθω και απο εκει σιγουρα…. Λενα και Αριαδνη και εσεις απο Θεσσαλονικη πολυ ωραια δηλαδη μονο εγω εμεινα στην αθηνα να την φυλαω εε? κριμα που δεν μενουμε κοντα να γνωριζομασταν θα γινοταν χαμος με τα πιτσιρικια!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1
Μαρ 12, 2010 @ 17:50:07
να κάνουμε καμία μάζωξη λέω εγώ…!
Μαρ 12, 2010 @ 18:33:38
Λένα μιας που λες για μάζωξη, όλο ξεχνώ να σου πω…..εμείς αυριο δεν μπορούμε, δουλεύει ο άντρας μου (είναι η δουλειά του τέτοια που πολλές φορές δουλεύει και σ/κ δυστυχώς)
Καλά να περάσετε, να χαίρεσε το κοριτσάκι σου, πάντα γερή και τυχερή, να την δείτε οπως επιθυμεί!
Μαρ 15, 2010 @ 00:17:38
ευχαριστώ πολύ συμπεθέρα! ελπίζω να τα πούμε σύντομα από κοντά σε άλλη φάση!
πάτε ποτέ cosmos για βολτίτσα;;;
Μαρ 12, 2010 @ 20:31:10
Λοιπον ακουστε… οι δυο σας απο Θεσσαλονικη η (Εγω) στην αλλη ακρη της ελλαδας στην Κρητη… εγω αθηνα στην μεση πως αραγε να γινονταν αυτη η μαζωξη??? μηπως οι κατω και οι πανω να ρθουν σε μενα στην μεση??? η να παμε ολοι μαζι να δουμε αυτη την φαρμα??? Λενα χρονια πολλα στο κοριτσακι σου τωρα που το ειδα!!
Μαρ 15, 2010 @ 00:18:27
σ ευχαριστώ πολύ Φανη!
Μαρ 13, 2010 @ 08:36:33
χαχα Γειά σου Φανή με τις ιδέες σου!!
Μαρ 13, 2010 @ 13:18:16
Πολυ χαιρομαι αριαδνη που με δεχτηκατε στην παρεα σας γιατι ειστε ολες σας φοβερες μαμαδες και με αποψη!!! και οταν νιωθεις πως υπαρχει συμπαρασταση γινονται ολα πιο ευκολαστη ζωη…μπορει να εχεις ανθρωπους κοντα σου και να μην μπορουν να σε βοηθησουν γιατι απλα δεν τους νοιαζει και να βρεθουν αγνωστοι για σενα και απο πολυ μακρια και να αποδειχθουν πιο πολυτιμοι!!! σας ευχαριστω ολες!!!!
Μαρ 13, 2010 @ 14:35:11
Ελα έλα κι εσύ, να γίνουμε πολλές, να λέμε η κάθε μια το μακρύ μας και το κοντό μας, μπας και βρούμε καμιά άκρη, γιατί πολύ δύσκολα τα βλέπω τα πράγματα με αυτά τα παιδάκια μας
Μαρ 14, 2010 @ 02:20:08
να τα λεμε απο σαιμπερ σπεισ και μετα απο χρονια θα συναντηθουμε στο εχεις πακετο και θα κλαιμε σαν υστερικες που συναντηθηκαμε επιτελους………..
Μαρ 14, 2010 @ 18:53:10
ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ!!!!!!!!!!! Καλό! Και τότε θα μιλάμε μέσα από blogs για τα εγγόνια μας!
Μαρ 14, 2010 @ 10:03:41
αχαχαχαχαχαχα!!!!!
Εγώ θα σας φέρω χουρμάδες και χαρούπια κι εσύ τα σαπουνάκια σου!!!!αχαχαχαχα
Μαρ 14, 2010 @ 19:52:04
Πολυ καλοοο!!!! χα χα χα !!!Και οταν θα παμε στο πακετο εκει γριουλες θα αλαξουμε εντελως το υφος της εκπομπης… θα πουμε: ηρθαμε να συναντησουμε η μια την αλλη γιατι τοσα χρονια τωρα δεν τα καταφεραμε αλλα μιας και καναμε τοσο δρομο καθιστε να ακουσετε και μερικες χρησιμες συμβουλες για σαπουνακι σπιτικο, χουρμαδες μαρμελαδα, κ.α…..
Μαρ 19, 2010 @ 09:04:27
Μετά μου λέτε για εμβόλια……
Στον θάνατο ενός βρέφους από τον νομό Κοζάνης κατέληξε η επί δώδεκα ημέρες περιπλάνησή του σε τρία νοσοκομεία της Βόρειας Ελλάδας: τα δύο νοσοκομεία του νομού, στην Κοζάνη και την Πτολεμαΐδα, δεν διαθέτουν εδώ και μήνες στελεχωμένη παιδιατρική κλινική. Το παιδί νοσηλεύθηκε διαδοχικά στη Βέροια, στο Ειδικών Παθήσεων και στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης, όπου και κατέληξε. Η περιπέτεια του μόλις ενός έτους αγοριού ξεκίνησε πριν από 13 μέρες, όταν παρουσίασε ήπια συμπτώματα γαστρεντερίτιδας μετά τον εμβολιασμό του κατά της ηπατίτιδας. Η παιδιατρική κλινική του νοσοκομείου της Κοζάνης εδώ και πέντε μήνες δεν διαθέτει παιδίατρο: παρ΄ ότι προκηρύχθηκαν θέσεις, δεν υπήρξε ενδιαφέρον. Με ένα γιατρό, που όμως δεν εφημέρευε εκείνη την ημέρα, λειτουργεί η αντίστοιχη μονάδα του Μποδοσάκειου Νοσοκομείου Πτολεμαΐδας. Έτσι, οι γονείς του παιδιού αναγκάστηκαν να καταφύγουν στον γιατρό του ασφαλιστικού τους ταμείου, και στη συνέχεια αποφάσισαν να μεταφέρουν το αγοράκι στο Νοσοκομείο της Βέροιας. Έπειτα από δώδεκα ώρες παραμονής στην κλινική η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε, αφού στα συμπτώματά του προστέθηκε η δύσπνοια. Τότε οι γιατροί αποφάσισαν τη διακομιδή του στο Νοσοκομείο Ειδικών Παθήσεων στη Θεσσαλονίκη φοβούμενοι πως επρόκειτο για λοιμώδες νόσημα.
η συνέχεια εδώ…….
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4565847&ct=1
Μαρ 19, 2010 @ 22:59:41
χριστέ μου γιατί να συμβαίνουν αυτά τα πράγματα;;;
αυτοί οι γονείς πως θα συνέλθουν τώρα μου λέτε;;; δεν υπάρχει πεπρίπτωση!
η μικρή μου είναι ενός έτους τώρα και ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω οτί μπορεί να της συμβέι το παραμικρό!
εδώ χθες την είχε η θεία της και η νονά της και έπεσε και γέμισε το στοματάκι της αίμα και μετά σκεφτόμουν ότι δεν έιμαι καθόλου καλή μαμά που άφησα να συμβέι αυτό στο παιδί μου… που να γίνει κάτι σαν αυτό του άρθρου! απαπαπαπαπαπα!
παναγίτσα μου φύλαγε όλα τα παιδιά του κόσμου!
Μαρ 20, 2010 @ 00:13:04
Τελικα δεν ειμαι μονο εγω που σκεφτομαι ετσι? παντα οτι παθει ο αγγελος εγω φταιω και χτυπιεμαι και στεναχοριεμε και αναρωτιεμε ειμαι καλη μανα? ειμαι πολυ ενοχικη και παρολου που τον προσεχω υπερβολικα πολυ! κριμα για τα παιδακια ολου του κοσμου που χανονται και υποφερουν…μακαρι κανενας γονιος να μην εχανε το παιδακι του δεν ζεις μετα απο αυτο!
Μαρ 19, 2010 @ 09:36:58
η παναγία να φυλά όλα τα παιδάκια του κοσμου και να δίνει φώτηση στους γονείς τους.
Μαρ 19, 2010 @ 14:50:36
Αυτο ξανα πες το….οσο σκεφτομαι τι μπορει να ειχε συμβει στον αγγελο με 2 εμβολια το μηνα με πιανει πανικος!!! ειναι τρομερο να φερνεις μια ζωουλα στον κοσμο και καποιοι εγκληματιες να στην σκοτωνουν μονο και μονο για μια επισκεψη παραπανω…τα εμβολια ειναι ταριφα καθε μηνα χτυπας καρτα στον παιδιατρο θες δεν θες… σε κραταει με τον φοβο!!!!!!