Ο πολλαπλός εμβολιασμός των βρεφών με τα πολυδύναμα εμβόλια προκαλεί ανησυχίες και προβληματισμούς σε διάφορους Οργανισμούς όπως είναι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Συμβουλευτική Επιτροπή Εμβολιασμού, ο Ελεγχος Τροφίμων και Φαρμάκων, η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων η Αμερικανική Ακαδημία Παθολόγων κ.ά. Εκείνο που ανησυχεί και προβληματίζει τους γονείς είναι κυρίως η Aσφάλεια των εμβολίων.Όπως για όλα τα φάρμακα έτσι και με τα εμβόλια ισχύει ότι κανένα εμβόλιο δεν είναι απόλυτα αβλαβές.

Οι κίνδυνοι ποικίλουν από ανεπαίσθητα και ενοχλητικά συμπτώματα μέχρι συμπτώματα που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή. Η αλήθεια είναι ότι ενώ όλοι αναφέρονται σε αυτούς τους κινδύνους, κανένας δεν διαθέτει κλινικές μελέτες ή αποδείξεις σχετικά με την επιβάρυνση του ανοσοποιητικού συστήματος και ιδιαίτερα σε γονιδιακό επίπεδο μετά από έκθεση των παιδιών σε πολυδύναμα εμβόλια. Για την ασφάλεια των εμβολίων υπάρχει μάλιστα και σχετική οδηγία 75/318/EEC για τη μετάδοση της Σπογγώδους Εγκεφαλοπάθειας από χρήση αιματούχου Αγαρ από αγελάδες στα εμβόλια.Ο ευρωπαϊκός οδηγός καθορίζει τον κίνδυνο ανάλογα με παραμέτρους και εφήρμοσε τα πιστοποιητικά TSE.Κάθε γονέας έχει δικαίωμα, αν θέλει, να δει το πιστοποιητικό του εμβολίου που θα βάλει στο παιδί του. Στο πιστοποιητικό TSE δε αναφέρεται το μέρος της αγελάδας που χρησιμοποιήθηκε για την ανάπτυξη του εμβολίου.Ανάλογα της κατηγορίας είναι και ο κίνδυνος να μεταδοθεί η νόσος των τρελών αγελάδων.

Κατηγορία 1) Υψηλού Κινδύνου: Μυελός, Σπονδυλική στήλη, Μάτια.

Κατηγορία 2) Μέσος Κίνδυνος: Έντερο, λεμφαδένες, σπλήνα, αμυγδαλές, αδένες, πλακούντας, επινεφρίδια, εγκεφαλονωτιαίο υγρό, επίφυση.

Κατηγορία 3) Χαμηλός Κίνδυνος: Ρινική βλεννογόνος, περιφερικά νεύρα, Θύμος αδένας, συκώτι, πάγκρεας, πνεύμονες.

Κατηγορία 4) Μη παρατηρούμενος κίνδυνος: Αίμα, καρδία, νεφρά, κόπρανα, μαστικός αδένας, σιελογόνος αδένας, σίελο, σκελετικοί μύες, σπερματική κύστις, ορρός, θυρεοειδής, όρχεις, μαλλιά, δέρμα, συνδετικοί ιστοί, εμβρυϊκός ιστός.

Οι τρέχουσες προσεγγίσεις είναι συνήθως βασισμένες στις εμπειρικές και θεωρητικές παρατηρήσεις που περιορίζουν την λογική επέκτασή τουςΟι γενικοί προβληματισμοί και μειονεκτήματα των πολυδύναμων εμβολίων, όπως αναφέρονται από τους πιο πάνω οργανισμούς έχουν ως εξής:

1)Χρειάζονται περισσότερες μελέτες όσον αφορά την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των επιμέρους ουσιών για τη δημιουργία των πολυδύναμων εμβολίων.

2) Προσοχή πρέπει να δοθεί στις πιθανές αρνητικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των πολυδύναμων εμβολίων και στη δυσκολία του διαχωρισμού των πιθανών παρενεργειών (τοξικότητα/ reactogenicity).

3)Το χημικό ασυμβίβαστο ή ανοσοποιητική παρέμβαση όταν συνδυάζονται διαφορετικά αντιγόνα στα πολυδύναμα εμβόλια φαίνεται να είναι δύσκολο να υπερνικηθεί.

4) Δυσκολίες στον προσδιορισμό της προστασίας των πολυδύναμων εμβολίων και αντιγονικότητά τους σε σχέση με το ποσοστό κάλυψής τους στο πληθυσμό.

5) Πιθανές επιπτώσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα.

6) Πιθανή συνεργασία κατασκευαστών εμβολίων να οδηγήσει σε μονοπώλια.

7) Επίσης πιθανώς να μειώσει την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία των κατασκευαστών για έρευνα και ανάπτυξη νέων εμβολίων.

Βάσει των δεδομένων αυτών φαίνεται ότι ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων της Αμερικής (FDA), θα καθυστερήσει την έγκριση των πολυδύναμων εμβολίων για αρκετά χρόνια (το 2001 είχε απορριφθεί η αίτησή τους από την FDA).

Πηγή: netfamily.gr

Από το Υπουργείο Υγείας προς το υπουργείο Παιδείας, μετά από αίτημα μητέρας.

Το παρακάτω είναι μια Δήλωση που εχει προτείνει δικηγόρος και ευχαριστώ πολύ την Ειρήνη και το blog της που μου το έστειλε! Είναι πολύ χρήσιμη για όλους τους γονείς.

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΔΗΛΩΣΗΣ (όλη η διαδικασία γίνεται ΔΩΡΕΑΝ και ΑΦΟΒΑ!)

ΔΗΛΩΣΗ
Ο/Η παρακάτω υπογράφων-/ουσα………………………………………………………..
γονέας/κηδεμόναςτου/της………………………………………………………………….
μαθητή/-τριας του …………………………………………………………………………….
δηλώνω ότι ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΩ ΚΑΜΙΑ εμβολιαστική ή άλλη ανάλογη επέμβαση στο παιδί μου, του οποίου έχω τη γονική μέριμνα/επιμέλεια, χωρίς να ληφθεί η γνώμη και η συναίνεσή μου, και ότι ΕΠΙΦΥΛΛΑΣΣΟΜΑΙ απέναντι σε όσους κακοποιήσουν το παιδί μου, όλων των δικαιωμάτων που μου δίνει ο αστικός και ποινικός κώδικας και οι διεθνείς συμβάσεις.

Ημερομηνία ………….

Ο γονέας/κηδεμόνας

(υπογραφή)

Εκτυπώστε το από εδώ entypo-ypeythinis-dilosis-1selida-emvolio-xeiron-keni

ΦΡΟΝΤΙΣΤΕ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΦΩΤΟΑΝΤΙΓΡΑΦΟ, του οποίου τη γνησιότητα μπορεί να βεβαιώσει και ο διευθυντής τού σχολείου, και στο οποίο ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΑΡΙΘΜΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΕΒΑΛΕ στο ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ που είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ ΝΑ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙ. Αν μπορείτε να έχετε παρέα, καλύτερα, ώστε να έχουν την πίεση μαρτύρων, αλλά και μεγαλύτερη διάδοση!
ΟΣΟ για την άμεση αποτελεσματικότητα της ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ προειδοποίησης, σκεφτείτε πόσες λαμογιές έχουν σταματήσει μόνο από το ΦΟΒΟ τού ΞΕΜΠΡΟΣΤΙΑΣΜΑΤΟΣ και των ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ !!!
ΠΟΛΛΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΑΣ!
ΕΠΙΠΛΕΟΝ έτσι θα αρχίσουν να ενημερώνονται και να δραστηριοποιούνται συνάνθρωποί μας που δεν ξέρουν τι να κάνουν.
ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΥΜΕ ότι στην Ελλάδα, όπως και σε ΔΕΚΑΔΕΣ χώρες, ΚΑΝΕΝΑ εμβόλιο δεν είναι υποχρεωτικό (παρά την έντεχνα διαδεδομένη κερδοσκοπική φημολογία), και ότι, ακόμα και αν επικαλεστούν άλλες ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ-ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΙΚΕΣ οδηγίες, ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ φορές η
συλλογική αντίσταση τις έχει στείλει άπατες: βλ. ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙΣ υπουργών,καθεστώτων κλπ.

Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»

ο καρδιολόγος του Ωνασείου, κ. Θανάσης Δρίτσας

• Τα μέχρι σήμερα επιδημιολογικά δεδομένα για τη νέα γρίππη δείχνουν χαμηλή θνητότητα, ίσως και χαμηλότερη από την κοινή εποχική γρίππη.

• Τα σενάρια θανάτων και πνευμονίας, που μεταδίδουν τα Μ.Μ.Ε. δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

• Συνήθως τα άτομα που πεθαίνουν από γρίππη, ήδη πάσχουν από κάτι άλλο πολύ σοβαρό, είναι βαρέως πάσχοντα άτομα από συστηματικά νοσήματα ή άτομα με μεγάλη ανοσοκαταστολή.

• Είναι πολύ πιθανόν, ότι η συχνότητα εμφάνισης επιπλοκών από το εμβόλιο της νέας γρίππης να είναι υψηλότερη από την πιθανότητα να πεθάνει κάποιος από γρίππη των χοίρων ή την εποχική γρίππη.

Για όλα αυτά, καθώς και για πολλά άλλα ενδιαφέροντα ιατρικά θέματα, όπως την απειλή των Φαρμακοβιομηχανιών για την παγκόσμια υγεία, την πολυφαρμακία και τα φακελάκια στη χώρα μας, την πιθανότητα συνεργασίας κλασικής Ιατρικής – εναλλακτικών θεραπευτικών μεθόδων κ.ά. μίλησε στο συνεργάτη της «Ελεύθερης Έρευνας» ομοιοπαθητικό, κ. Βασίλειο Μαυρομμάτη, ένας διακεκριμένος ιατρός, ο καρδιολόγος του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου, κ. Θανάσης Δρίτσας.

Ο κ. Θανάσης Δρίτσας είναι καρδιολόγος στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, υπεύθυνος του τμήματος Δοκιμασιών Κόπωσης, Εργοσπιρομετρίας, Φυσιολογίας της Ασκησης και Καρδιακής Αποκατάστασης. Εχει ιδρύσει και είναι Πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας Ποιότητας Ζωής & Ψυχοκοινωνικής Καρδιολογίας της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας. Πολλές επιστημονικές του εργασίες έχουν δημοσιευθεί σε διεθνή περιοδικά υψηλού δείκτη αναφοράς (citation impact factor) στα αντικείμενα της υπερτροφικής μυοκαρδιοπάθειας, των καρδιακών αρρυθμιών, της αιμοδυναμικής της καρδιακής βηματοδότησης, της καρδιακής ανεπάρκειας, της φυσιολογίας της άσκησης και της καρδιακής αποκατάστασης (cardiac rehabilitation).

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ

ΤΟΥ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΥ κ. ΘΑΝΑΣΗ ΔΡΙΤΣΑ

«Ε.Ε.»: Τι πιστεύετε, ότι συμβαίνει με τη νέα γρίππη; Είναι πραγματικός ο ιός, είναι προϊόν εργαστηρίων, ή δεν υφίσταται καθόλου, παρά είναι περιπτώσεις απλών εποχιακών λοιμώξεων, που βαφτίζονται έτσι;

- Κατά πάσα πιθανότητα ο ιός είναι πραγ-ματικός, αλλά υπάρχουν αμφιβολίες για την προέλευσή του. Τίποτε δεν μπορεί με ασφάλεια να αποδείξει απο πού προήλθε· υπάρχει υπόνοια, ότι μπορεί να είναι προιόν διαφυγής από παράνομη, εκτός ποιοτικού ελέγχου, βιομηχανία, που σχετίζεται με παραγωγή και εκτροφή χοίρων στο Μεξικό. Πάντως τα μέχρι σήμερα επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν χαμηλή θνητότητα -ίσως και χαμηλότερη από την κοινή εποχική γρίππη- απλά ίσως λίγο υψηλότερη μεταδοτικότητα. Μην ακούτε τα σενάρια θανάτων και πνευμονίας που μεταδίδουν τα Μ.Μ.Ε.. Μας είπε κανείς ποτέ πόσοι άνθρωποι πέθαναν από την συνηθισμένη εποχική γρίππη κάθε χρόνο; Συνήθως τα άτομα που πεθαίνουν από γρίππη ήδη πάσχουν από κάτι άλλο πολύ σοβαρό, είναι βαρέως πάσχοντα άτομα από συστηματικά νοσήματα ή άτομα με μεγάλη ανοσοκαταστολή. Αν μιλήσετε με παιδιάτρους θα σας αναφέρουν ένα σωρό κρούσματα πνευμονίας σε παιδιά κάθε χρόνο – ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες, ως επιπλοκή της κοινής εποχικής γρίππης.

“ Μην ακούτε τα σενάρια θανάτων και πνευμονίας που μεταδίδουν τα Μ.Μ.Ε.. Συνήθως τα άτομα που πεθαίνουν από γρίππη ήδη πάσχουν από κάτι άλλο πολύ σοβαρό, είναι βαρέως πάσχοντα άτομα από συστηματικά νοσήματα ή άτομα με μεγάλη ανοσοκαταστολή. ”

«Ε.Ε.»: Τι πιστεύετε, ότι θα συμβεί μετά τον μαζικό εμβολιασμό του πληθυσμού για την νέα γρίππη; - Κανονικά δεν θα πρέ- πει να υπάρξει μαζικός εμβολιασμός, για κάτι, από το οποίο δεν πε-θαίνει κανείς εύκολα. Γενικά η λέξη «μαζικός» και «υποχρεωτικός» προ-παγανδίζονται πάρα πο-λύ από τα Μ.Μ.Ε. στις πονηρές μέρες που ζού-με. Κανονικά, για να γίνει αποδεκτό ένα εμβόλιο θα πρέπει να περάσει μακρά περίοδος κλινικών δοκι-μών σε εθελοντές.

Είναι πολύ πιθανόν, ότι η συχνότητα εμφάνισης επιπλοκών από το εμβόλιο να είναι υψηλότερη από την πιθανότητα να πεθάνει κάποιος από γρίππη των χοίρων ή την εποχική γρίππη. Αν ψάξετε τα δημοσιεύματα του τύπου την τελευταία δεκαετία θα δείτε, ότι έχει συστηματικά δημιουργηθεί μια τεράστια -καθαρά κερδοσκοπικής φύσεως- τρομολαγνεία, για πώληση εμβολίων γρίππης στο γενικό πληθυσμό. Κάποτε οι ενδείξεις εμβολιασμού αφορούσαν ομάδες κινδύνου, τώρα η φαρμακοβιομηχανία της υγείας στρέφεται προς τις μάζες, με επίκεντρο της τρομολαγνείας το παιδί και τον ηλικιωμένο. (Σ.σ.: βλ. Από την απάτη της γρίππης των πτηνών, στην απάτη της γρίππης των χοίρων και H γρίππη του ψεύδους και ο χορός των δισεκατομμυρίων…)

Αντιγριππική τροχοβίλα υπό εγκατάσταση στο προαύλιο του Γενικού Νοσοκομείου Παίδων Πεντέλης. Σύμφωνα με τις οδηγίες, η αρχική διάγνωση θα γίνεται στην εξωτερική πύλη του νοσοκομείου από …μασκοφόρο θυρωρό, ο οποίος θα στέλνει τους ασθενείς -όχι μέσα στο νοσοκομειο, αλλά- στην τροχοβίλα!

«Ε.Ε.»: Είναι οι εμβολιασμοί ασφαλής μέθοδος ανοσοποίησης των ανθρώπων; Υπάρχουν έρευνες ιατρών (όπως ο Γερμανός Μπούκβαλντ), που αναφέρουν, ότι τα εμβόλια βλάπτουν σοβαρά την ανθρώπινη υγεία, παρά ωφελούν. Στο περιεχόμενο των εμβολίων αναφέρεται, ότι υπάρχουν υδράργυρος, καρκινικά κύτταρα, που αναφέρονται ως (diploids cells) και ότι στα τελευταία εμβόλια έχει προστεθεί και αλουμίνιο. Αληθεύουν αυτά;

“ Η ανάπτυξη αστικών συστημάτων ύδρευσης, αποχέτευσης και θέρμανσης έδωσε το καίριο χτύπημα στις επιδημίες της χολέρας και της φυματίωσης και όχι τα εμβόλια ή τα αντιβιοτικά. ”

- Στις πονηρές μέρες των ιών που ζούμε κάθε συνετός λειτουργός του Ιπποκράτη αναγκάζεται να μελετήσει τη βιβλιογραφία των μεγάλων επιδημιών και να προσπαθήσει να καταλάβει ποιά φάρμακα ή παρεμβάσεις πραγματικά έσωσαν ζωές ανθρώπων. Το 2007 το έγκυρο ιατρικό περιοδικό British Medical Journal δημοσίευσε μια λίστα με τα περισσότερο σημαντικά επιτεύγματα στο χώρο της Iατρικής από το 1840. Εκεί, πολύ ψηλότερα στη λίστα και από την ανακάλυψη της αναισθησίας ή των αντιβιοτικών, ως κορυφαία σωτήρια παρέμβαση υπήρξε η ανάπτυξη της δημόσιας υγιεινής. Η ανάπτυξη αστικών συστημάτων ύδρευσης, αποχέτευσης και θέρμανσης έδωσε το καίριο χτύπημα στις επιδημίες της χολέρας και της φυματίωσης και όχι τα εμβόλια ή τα αντιβιοτικά. Η λέξη εμβόλιο ως παρέμβαση ασκεί ένα είδος λαγνείας στο ευρύ κοινό, η οποία λαγνεία καλλιεργείται και από την βιομηχανία της Yγείας, που επωφελείται οικονομικά στις μέρες μας. Τα εμβόλια παρουσιάζονται ως πανάκεια  δια πάσαν νόσον, ως το μαγικό τσίμπημα, που εξασφαλίζει μακροβιότητα και ευδαιμονία.

Η μελέτη βέβαια της ιστορίας των επιδημιών αποδεικνύει, ότι η θνητότητα είχε ήδη αρχίσει να μειώνεται σημαντικά -σαν αποτέλεσμα βελτίωσης της δημόσιας υγιεινής- μετά το πρώτο μισό του 19^ου αιώνα αρκετά πριν την έλευση εμβολίων (η παραγωγή εμβολίων ουσιαστικά άρχισε να πυροδοτείται μετά την ανάπτυξη του εμβολιού κατά της λύσσας από τον Λουίς Παστέρ το 1885). Ίσως η συνεισφορά ορισμένων εμβολίων, όπως πχ κατά της ευλογιάς, να υπήρξε καταλυτική σε μιά επιδημία με θνητότητα 30-40% αλλά τα υπάρχοντα στοιχεία αμφισβητούν την διάρκεια προστασίας και την επάρκεια σύγχρονων εμβολίων έναντι κοινών λοιμωδών νοσημάτων όπως π.χ. ιλαρά, ανεμοβλογιά, κοκύτης. Ιδιαίτερα στις Η.Π.Α. υπάρχουν στοιχεία, που δείχνουν π.χ. πρόσφατη σοβαρή επανεμφάνιση του κοκύτη παρά τον εμβολιασμό. Είναι βέβαιο, ότι σε περιπτώσεις, όπου ο κίνδυνος να πεθάνει κάποιος από την ίδια την ασθένεια είναι πολύ μικρός, θα πρέπει να λαμβάνεται πολύ προσεκτικά η απόφαση του να εμβολιάσει κάποιος μαζικά έναν πληθυσμό.

Θα πρέπει να τονίσουμε, ότι σημαντική παρενέργεια εμβολίων μπορεί να αποτελέσουν οι νευρομυικές παθήσεις (που προκαλούν παράλυση) τύπου νόσου GBS. Πολλές μηνύσεις από πολίτες σαν συνέπεια σοβαρής παρενέργειας εμβολιασμών είχαν γίνει στις ΗΠΑ και το 1976 και είχαν ζητηθεί τεράστιες αποζημιώσεις. (Σ.σ.: βλ. Εμβολιασμοί: Ωφελούν ή βλάπτουν;)

«Ε.Ε.»: Τι πιστεύετε, ότι φταίει για την πολυφαρμακία στη χώρα μας, η οποία κατέχει την πρώτη θέση σε Ευρωπαϊκό επίπεδο;

- Πάνω από όλα ευθύνεται η πλήρης έλλειψη ελέγχου σε όλα τα επίπεδα και η θέσπιση απαράβατων κριτηρίων συνταγογράφησης. Ένα άλλο πρόβλημα είναι η ποιότητα της εκπαίδευσης και η ανομοιογένεια στην εκπαίδευση των λειτουργών υγείας. Επίσης η πληθώρα γιατρών σε αναλογία προς τον πληθυσμό αυτής της χώρας δημιουργεί τεχνητές ανάγκες και υπερπληθώρα άχρηστων συνταγογραφήσεων και διαγνωστικών εξετάσεων.

Στον τόπο μας άν υπήρχαν μόνο οι γιατροί που μπήκαν μέσω πανελληνίων εξετάσεων δεν θα είχαμε πρόβλημα γιατί αυτοί έχουν επιλεγεί -έστω από ένα σύστημα που δεν είναι τέλειο- αλλά τέλως πάντων αποτελεί ένα γενικά δίκαιο σύστημα. Εδώ έχουμε τεράστια είσοδο γιατρών, που μεταγγράφονται στις ιατρικές σχολές από αμφίβολης ποιότητας πανεπιστήμια των Βαλκανίων και επίσης αθρόα είσοδο πτυχιούχων ιατρικών σχολής της ευρύτερης βαλκανικής επικράτειας. Πολλοί από αυτούς, μαθητές του 12-14 στο Λύκειο δεν θα μπορούσαν να γίνουν γιατροί σε καμμία άλλη χώρα της Ευρώπης. Υπάρχουν βέβαια και ελάχιστες εξαιρέσεις, γιατί ποτέ δεν πρέπει να γενικεύει κανείς, αλλά οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Όταν πέφτει η ποιότητα και αυξάνει ο αριθμός επαγγελματιών, σε όλα τα επαγγέλματα, τότε προκύπτουν πάντοτε ζητήματα εμπορευματοποίησης, ηθικής παράβασης και κατάχρησης δικαιωμάτων. Δεν καταλαβαίνω γιατί στη χώρα μας επιλέγουμε αυστηρά τους πιλότους και τους καταδρομείς και δεν επιλέγουμε τους γιατρούς, που προορίζονται να φροντίζουν την υγεία μας.

«Ε.Ε.»: Γιατί η χώρα μας είναι πρώτη σε εκτρώσεις και σε καισαρικές; Είναι καθαρά θέμα οικονομικού συμφέροντος, ή κάτι άλλο;

- Το ζήτημα των εκτρώσεων σχετίζεται βέβαια και με ελλιπή πληροφόρηση και πολλές φορές άγνοια θεμάτων αντισύλληψης. Το ζήτημα της αυξημένης συχνότητας καισαρικών σχετίζεται άμεσα με οικονομικά συμφέροντα αλλά και με την συμπεριφορά ορισμένων γυναικολόγων, γιατί όπως καταλαβαίνετε τους είναι βολικό να προγραμματίζουν μια γυναίκα για καισαρική και να γλυτώνουν έτσι το ξεβόλεμα του αιφνίδιου αλλά φυσιολογικού τοκετού. Επίσης στην Ελλάδα πολλές γυναίκες πληρώνουν τεράστια ποσά σε μαιευτήρια ακόμη και για φυσιολογικό τοκετό επειδή έλκονται από τον ξενοδοχειακό χαρακτήρα της νοσηλείας. Στον υπόλοιπο κόσμο πολλές γυναίκες γενούν στο σπίτι τους υπο την επίβλεψη μιας μαίας ή σε δημόσια ιδρύματα με ελάχιστο κόστος. Θα μπορούσε μια κρατική επιτροπή ελέγχου –κάτι, που δεν πιστεύω ότι θα γίνει ποτέ στον τόπο που ζούμε- να κλείνει ένα μαιευτήριο άν το ποσοστό των καισαρικών του ξεπερνά το παγκόσμια αποδεκτό ποσοστό.

«Ε.Ε.»: Γιατί η χώρα είναι η πρώτη χώρα σε ιατρικά φακελάκια; Όλοι οι ιατροί διαφωνούν με αυτό το ατόπημα, μα πολλοί τα παίρνουν κανονικά. Είναι έτσι;

- Δυστυχώς ο λαός μας δεν μπορεί να ξεφύγει από την νοοτροπία «μπαχτσίσι» και θεωρεί, ότι πληρώνει κάτι παραπάνω, για να γίνει η δουλειά του. Αν υπήρχαν αυστηρές ποινές και σοβαρές κυρώσεις το φαινόμενο θα είχε εξαλειφθεί, άρα είναι πάνω από όλα ζήτημα ελέγχων. Γενικά βέβαια οι αμοιβές των γιατρών στη χώρα μας είναι πολύ χαμηλές σε σχέση με την μεγάλη ευθύνη και τα ακατάστατα ωράρια εργασίας ιδιαίτερα στους νοσοκομειακούς γιατρούς.

Πάρα πολλές φορές οι ασθενείς πέφτουν θύματα πανεπιστημιακών γιατρών επειδή έχουν λαγνεία με τη λέξη «καθηγητής». Πιστεύουν, ότι είναι καλύτερο να εξετάζονται από καθηγητές, επειδή έχουν μάθει να εκτιμούν -όχι το πρόσωπο, αλλά- τα γαλόνια, ένα κατάλοιπο του ραγιαδισμού. Σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο καθηγητής σημαίνει γιατρός που κάνει έρευνα, που δημοσιεύει εργασίες, που διδάσκει φοιτητές και μεταπτυχιακούς γιατρούς. Στην Ελλάδα οι πανεπιστημιακοί -με εξαιρέσεις πάντοτε- επιδίδονται συστηματικά σε ιδιωτικό επάγγελμα και αυτό αποτελεί και τον κύριο πόλο έλξης για να γίνει κάποιος στην Ελλάδα πανεπιστημιακός γιατρός.

Δεν είμαι σίγουρος, ότι οι καλύτερες αμοιβές γιατρών θα εξαλείψουν το φακελάκι, γιατί οι φακελάκηδες δεν ικανοποιούν ποτέ το στομάχι τους. Η μόνη λύση είναι η σωστή λειτουργία της δικαιοσύνης και η αναβάθμιση του ρόλου των Ιατρικών Συλλόγων στα ζητήματα ηθικής – δεοντολογίας.

«Ε.Ε.»: Η σύγχρονη χημική φαρμακευτική και οι Φαρμακοβιομηχανίες έχουν κατηγορηθεί από πολλούς ιατρούς εκτός συστήματος και εναλλακτικούς θεραπευτές, ότι προωθούν την «επιχείρηση ασθένεια» μέσω των εμβολιασμών και των χημικών φαρμάκων, τα οποία ουσιαστικά δεν θεραπεύουν και το μόνο που κάνουν είναι να καταστείλουν προσωρινά τα συμπτώματα μίας ασθένειας. Μάλιστα εκκρεμεί μήνυση στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης για εγκλήματα των Φαρμακοβιομηχανιών κατά της ανθρωπότητας. Αληθεύουν αυτά;

- Δεν θα πρέπει να περιμένουμε τίποτε να αλλάξει από την πλευρά της Φαρμακοβιομηχανίας, οι άνθρωποι είναι έμποροι και προσπαθούν να πουλήσουν με κάθε δυνατό τρόπο χρησιμοποιώντας θεμιτά και αθέμιτα μέσα. Δεν θα πρέπει να περιμένουμε να αποκτήσουν οι φαρμακοβιομηχανίες ηθική και δεοντολογία. Τα κράτη και οι λειτουργοί της υγείας πρέπει να μάθουν να αμύνονται και να προστατεύουν τον ασθενή και τον πολίτη.

Το μεγάλο πρόβλημα είναι, ότι οι φαρμακευτικές πολυεθνικές π.χ. γίνονται χορηγοί σε προεκλογικές εκστρατείες πολιτικών, έτσι βοηθούν κάποιους να εκλέγονται και στη συνέχεια περιμένουν ανταπόδοση. Επίσης πολυεθνικές φαρμακευτικές γίνονται χορηγοί σε ερευνητικά προγράμματα κλινικών δοκιμών νέων φαρμάκων, φαρμακευτικές εταιρείες επιδοτούν τα ερευνητικά προγράμματα πανεπιστημιακών γιατρών παγκοσμίως, έτσι εξαγοράζονται συνειδήσεις σε πολλά επίπεδα. Ακόμη και διοικητικά συμβούλια -συντακτικές ομάδες επιστημονικών ιατρικών περιοδικών με διεθνή εμβέλεια -αυτά που δημοσιεύουν την αφρόκρεμα των νέων κλινικών δεδομένων- έχει βρεθεί, ότι σχετίζονται με φαρμακευτικές εταιρείες. (Σ.σ.: βλ. Φαρμακοβιομηχανίες: Η παγκόσμια απειλή).

Μπορεί κανείς να αντιληφθεί πόσο διαβλητή μπορεί να γίνει και η ιατρική έρευνα στις μέρες μας. Υπάρχουν βέβαια ελάχιστοι φωτεινοί και ανιδιοτελείς γιατροί, που εξακολουθούν να τηρούν τον όρκο του Ιπποκράτη και αγωνίζονται -περιθωριοποιημένοι από το ιατρικό κατεστημένο- προκειμένου να βοηθήσουν τον πάσχοντα άνθρωπο.

«Ε.Ε.»: Γιατί έχουν υποχωρήσει σε παγκόσμιο επίπεδο οι ελαφρύτερες επιδημικές ασθένειες (τύφος, λιμοί, ελονοσία, αφροδίσια κ.ά.), από βαρύτερες και πιο θανατηφόρες ασθένειες (ασθένειες του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος, όπως Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον, εγκεφαλοπάθειες, καρδιακά, καρκίνοι κ.ά.). Πολλοί εναλλακτικοί θεραπευτές, αλλά και κάποιοι συνάδελφοί σας κατηγορούν την υπερβολική χρήση των φαρμάκων και των χειρουργείων και πως ότι με την καταπίεση των βίαιων αυτών μεθόδων οι ασθένειες και γενικά η παθολογία της ανθρωπότητας πέρασε σε ένα βαθύτερο επίπεδο. Γι’ αυτό εμφανίζονται αυτές οι ανίατες πλέον ασθένειες. Εσείς τι λέτε γι’ αυτό;

- Θα πρέπει να σκεφτούμε, ότι σήμερα μπορούμε ευκολότερα να βάλουμε διάγνωση σε χρόνια νοσήματα, που πριν από 50 χρόνια δεν γνωρίζαμε τι ακριβώς είναι. Υπάρχει μια έξαρση σε ανίατα χρόνια νοσήματα, υπάρχει αύξηση της συχνότητας του καρκίνου σε νεώτερες ηλικίες π.χ. μεγάλη έξαρση καρκίνου σε παιδιά. Ίσως όλα αυτά σχετίζονται με το σύγχρονο άρρωστο γενικά περιβάλλον, τροφές φαρμακωμένες, νερό φαρμακωμένο, αύξηση ακτινοβολιών αλλά και ψυχοκοινωνικών παραμέτρων, όπως η διάλυση της οικογένειας, το αφόρητο εργασιακό στρες, η ανεργία, η έλλειψη κοινωνικής στήριξης, η επιδημία της κατάθλιψης.

Το βέβαιο είναι, ότι η κοινωνία μας δεν προσπαθεί να βελτιώσει όλους αυτούς τους εξωτερικούς παράγοντες, αλλά στρέφει τον πάσχοντα άνθρωπο προς την λήψη φαρμάκων και μηχανικών ιατρικών παρεμβάσεων. Δεν υπάρχει για παράδειγμα περίπτωση να επισκεφθεί κάποιος ένα ψυχίατρο και να μην του δώσει ο ψυχίατρος κάποιο φάρμακο. Δεν υπάρχει περίπτωση να επισκεφθεί προληπτικά κάποιος ασυμπτωματικος ασθενής έναν γιατρό και να μην υποβληθεί σε μυριάδες άχρηστες διαγνωστικές εξετάσεις-με μόνο κριτήριο την τρομολαγνεία.

«Ε.Ε.»: Έχει γραφτεί και ειπωθεί επανειλλημένως, ότι οι Φαρμακοβιομηχανίες πιέζουν τους ιατρούς να πουλάνε τα προϊόντα τους (εμβόλια, χημικά φάρμακα) και να προωθούν έστω και για ψύλλου πήδημα τις χειρουργικές επεμβάσεις; Επίσης, ότι οι ιατροί έχουν γίνει ουσιαστικά φαρμακοπωλητές, με διάφορα μπόνους, κρυφούς μισθούς, ταξίδια, αυτοκίνητα, τηλεοράσεις κ.ά.. Ισχύουν όλα αυτά;

- Όταν οι γιατροί δημιουργούν πολ-λαπλές εξαρτήσεις από την Φαρμακο-βιομηχανία, τότε είναι αυτονόητο, ότι συμβαίνουν όλα αυτά τα παραπάνω. Όπως εξήγησα και σε προηγούμενη ερώτηση σας μια από τις βασικές αιτίες του προβλήματος, στη χώρα μας κυρίως, είναι η πληθώρα των γιατρών με ανομοιογενή εκπαίδευση. Και περισσότερο επιρρεπείς στη σχέση τους με τη Φαρμακοβιομηχανία είναι όσοι έχουν ανεπαρκή ή αμφίβολη εκπαίδευση και πτυχία από χώρες δίχως ποιοτικό έλεγχο πτυχίων και ειδικεύσεων. Αντίθετα με ότι καλ-λιεργούν τα Μ.Μ.Ε. στο ευρύ κοινό, δηλαδή ότι χρειαζόμαστε δήθεν πολλούς γιατρούς, για να έχουμε καλύτερη υγεία, πιστεύω ακράδαντα ότι χρειαζόμαστε λιγότερους γιατρούς και άριστα εκπαιδευμένους. Ο άριστα εκπαιδευμένος και άρτια βιβλιογρα-φικά πληροφορημένος γιατρός δεν μπορεί να χειραγωγηθεί εύκολα από την φαρμακευτική βιομηχανία.

«Ε.Ε.»: Πρόσφατα καταργήθηκε ο όρκος του Ιπποκράτη σε κάποια Ιατρικά Πανεπιστήμια του εξωτερικού και αντικαταστάθηκε με τον όρκο του Μαϊμωνίδη, ενός Εβραίου ιατρού του περασμένου αιώνα. Πιθανόν να προωθηθεί και στην χώρα μας. Συμφωνείτε εσείς με αυτό; - Εδώ και χρόνια ο όρκος του Ιπποκράτη δέχεται επίθεση από πολλαπλές ομάδες, αλλά και αρκετοί γιατροί παγκόσμια αγωνίζονται υπερ της μεγάλης αξίας του όρκου του Ιπποκράτη. Ο όρκος του Ιπποκράτη με σαφήνεια δίνει προτεραιότητα στην ηθική και την δεοντολογία στην άσκηση της ιατρικής, θεωρεί την άσκηση της ιατρικής ιερό καθήκον. Αν λυγίσει ο όρκος του Ιπποκράτη στην παγκόσμια ιατρική συνείδηση τότε αλλοίμονο μας, ο άνθρωπος θα μετατραπεί μαζικά σε πειραματόζωο των πολυθνικών και των συμφερόντων της βιομηχανίας της υγείας. Δυστυχώς το ήθος δεν διδάσκεται ως προτεραιότητα και μέσα στις ιατρικές σχολές, όπως δεν διδάσκεται και η σωστή επικοινωνία γιατρού-ασθενούς. Δυστυχώς το πρότυπο του επιτυχημένου γιατρού, που προβάλλεται και προτείνεται από τα ΜΜΕ δεν είναι του ανιδιοτελούς και ενάρετου λειτουργού του Ιπποκράτη αλλά εκείνο του ιδιοκτήτη βίλας στα βόρεια προάστια της Αθήνας, οδηγού πολυτελούς Καγιέν αυτοκινήτου και ιστιοπλοικού σκάφους.

«Ε.Ε.»: Ποια είναι η άποψή σας για τις εναλλακτικές θεραπείες; Ομοιοπαθητική, Βελονισμό, Ρεφλεξολογία κ.ά.;

- Κάποιες από αυτές τις εναλλακτικές θεραπείες είναι ήδη αποδεκτές και διδάσκονται και σε πολλά ξένα πανεπιστήμια. Αρκεί να γνωρίζει κανείς την ποιότητα και την υπεύθυνη εκπαίδευση, που έχει κάνει όποιος εφαρμόζει εναλλακτικές θεραπείες. Πρέπει να προστατευόμαστε και από πιθανούς απατεώνες, που παρεπιδημούν ανησυχητικά μεταξύ μας περιφερόμενοι ως εναλλακτικοί.

«Ε.Ε.»: Πιστεύετε, ότι θα μπορούσαν να συνεργαστούν η Κλασική Ιατρική με τις εναλλακτικές θεραπείες;

- Νομίζω, ότι ο,τιδήποτε είναι προς το συμφέρον του ασθενούς πρέπει να γίνεται με προϋπόθεση την αντικειμενική πληροφόρηση και την ελεύθερη βούληση του ασθενούς. Όπου υπάρχουν ενδείξεις, ότι η εναλλακτική ιατρική βοηθάει, θα πρέπει η κλασική ιατρική να συνεργασθεί με την εναλλακτική.

Βασίλειος Μαυρομμάτης

Ομοιοπαθητικός

Μέλος Σ.Ο.Ε. (Σύλλογος Ομοιοπαθητικών Ελλάδος)

bmavromatis@gmail.com

14.9.2009

Το βιβλίο αυτό θα σας αποκαλύψει τη συναρπαστική ιστορία που κρύβεται πίσω από τα εμβόλια, αυτά που οι κυβερνήσεις θέλουν να βάλουν στο σώμα σας ή στα κορμάκια των παιδιών σας. Εδώ θα βρείτε σωρεία γεγονότων σχετικά με τα εμβόλια των ενηλίκων (κατά της ευλογιάς και του άνθρακα) και πληροφορίες για όλα σχεδόν τα παιδικά εμβόλια. Είναι πράγματι εκπληκτικό το πόσα από αυτά τα εμβόλια είναι επικίνδυνα. Περιλαμβάνονται άπειρες πηγές αναφορών. Το βιβλίο αυτό αποτελεί πολύχρονο μόχθο στη μελέτη σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονούνται από την χρήση μαζικών εμβολιασμών. Η συχνή αναφορά στις Η.Π.Α. γίνεται για τον απλό λόγο ότι η χώρα αυτή υπαγορεύει -δυστυχώς- σε όλη την Υφήλιο τα δεδομένα για πολλά πράγματα, ένα εκ των οποίων είναι η υγεία. Σκοπός του συγγράμματος αυτού δεν είναι απλώς η καταδίκη των υπαίτιων ή ο εκφοβισμός του κόσμου. Αντιθέτως σκοπεύει στην αφύπνιση και τη σωστή ενημέρωση των ανθρώπων που για διάφορους λόγους δεν είναι σε θέση να εξακριβώσουν το τι πραγματικά συμβαίνει μέσα και έξω από τα εργαστήρια, του πλήθους αυτής της ανθρωπότητας που δυστυχώς αρκετές φορές άγεται & φέρεται από οτιδήποτε άλλο εκτός από την αντικειμενική, ορθολογιστική καθοδήγηση της απλής και κοινής λογικής!

Εμβολιασμοί – Μια Επιχείρηση Βασισμένη στο Φόβο

---

Εμβολιασμοί – Μια Επιχείρηση Βασισμένη στο Φόβο

---

Τίτλος Πρωτοτύπου: Impfen – Das Geschäft mit der Angst (1997)

Μετάφραση: Γεράσιμος Στουραΐτης

Εκδόσεις: Βιβλιοθήκη του Ρόδου, Κερκύρας 68, Αθήνα, τηλ. 2108252935

Αθήνα 2003

ISBN : 960-8419-20-4

379 σελ., 20,8 Ευρώ

---

Ο τομέας της υγείας δεν αποτελεί μόνον μία από τις μεγαλύτερες και προσοδοφόρες business στον πλανήτη αλλά και μία από τις καλύτερες. «Δεν παίζει κανείς με την υγεία του!» Ιδού ένα σύνθημα που επαναλαμβάνεται συχνότερα από ό,τι πρέπει και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην τσέπη του καθενός μας αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας, οδηγώντας σε κρίση το δημόσιο σύστημα υγείας και τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Ο τρόπος με τον οποίο το ιατροφαρμακευτικό κατεστημένο της σύγχρονης καπιταλιστικής κοινωνίας κατάφερε να μετατρέψει την ιατρική σε business δεν είναι δα και κανένα τρομερό και φοβερό μυστικό. Παραπέμπω απλώς στο βιβλίο του E. Ρίτσαρντ Μπράουν [E. Richard Brown], Rockefeller Medicine Men – Medicine & Capitalism in America [Οι Γιατροί-Μάγοι των Ροκφέλλερ–Ιατρική και Καπιταλισμός στην Αμερική], που υπάρχει υπό μορφή σαρωμένων σελίδων στις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες του δρ. Ματίας Ρατ [ http://www4.dr-rath-foundation.org]. ].

Ένας από τους πολλούς τομείς της ιατρικής­-business είναι και εκείνος των εμβολιασμών. Ο Γερμανός γιατρός δρ. Γκέρχαρντ Μπούχβαλντ [1920] ασχολείται με τις παρενέργειες που προκαλούν οι εμβολιασμοί για περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες και δεν διστάζει να τονίσει στο βιβλίο του ότι «οι εμβολιασμοί αποτελούν μία μεγάλη κερδοσκοπική επιχείρηση που βασίζεται στον φόβο». Ο Γκ. Μπούχβαλντ που δραστηριοποιήθηκε για 35 χρόνια ως ιατρικός σύμβουλος στον «Σύλλογο Υποστήριξης Θυμάτων από τους Εμβολιασμούς», έχει γράψει περισσότερα από 200 διατριβές και άρθρα σχετικά με τους εμβολιασμούς και τις βλάβες που προκαλούν.

Πώς; Οι εμβολιασμοί προκαλούν βλάβες; Έτσι ακριβώς!

Ας παραθέσουμε μερικές μόνον από τις βλάβες που προκαλούν οι εμβολιασμοί: αυτισμός, βρεφική άνοια [νόσος του Heller ], σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου [SID], υπερκινητικό σύνδρομο [ HKS , που αντιμετωπίζεται με ψυχοφάρμακα (!). Το 1990 υπήρχαν μόνον στην πρώην Δυτική Γερμανία, 1,4 εκ. παιδιά που λάμβαναν ψυχοφαρμακευτική αγωγή λόγω αυτής της υπερκινητικότητας. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι τα περισσότερα, αν όχι όλα, από τα παιδιά στις ΗΠΑ, που τα τελευταία χρόνια ευθύνονται για σειρά σφαγών στα σχολεία της χώρας τους, έπασχαν από αυτό το σύνδρομο και λάμβαναν την «κατάλληλη» ψυχοφαρμακευτική «αγωγή»]. Συνεχίζουμε: σακχαροδιαβήτης [ Diabetes Mellitus ], αγκυλωτική σπονδυλοαρθρίτις [νόσος του Bechterew], σκλήρυνση κατά πλάκας, σύνδρομο Ντάουν [μογγολισμός]…

Ο δρ. Μπούχβαλντ αφιερώνει ολόκληρα κεφάλαια σ’ αυτές τις βλάβες, αλλά και σε άλλες που προκαλούνται από σχεδόν όλα τα γνωστά και ευρύτατα χρησιμοποιούμενα σε ολόκληρο τον κόσμο εμβόλια [της ευλογιάς, της πολιομυελίτιδος, της ιλαράς, της ηπατίτιδος, της γρίππης, μεταξύ άλλων].

Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε δύο ίσα μέρη. Στο δεύτερο εξετάζονται οι βλάβες, που προκαλούνται από τους εμβολιασμούς, και στις οποίες αναφερθήκαμε ήδη. Στο πρώτο, και εξίσου ενδιαφέρον, ήμισυ του βιβλίου ο συγγραφέας παραθέτει ιστορικά στοιχεία σχετικά με τους εμβολιασμούς και εξετάζει δεκάδες περιπτώσεις επιδημιών, που συνέβησαν κυρίως στη Δυτική Γερμανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και προκλήθηκαν από εμβολιασμούς. Οι μεταδοτικές ασθένειες, σύμφωνα με τον Δρ. Μπούχβαλντ, είχαν υποχωρήσει ακόμα και 200 χρόνια πριν από την εισαγωγή των εμβολιασμών, και προφανώς δεν περιορίστηκαν ούτε εξαφανίστηκαν εξαιτίας των εμβολίων. «Οι επαγγελματίες του ιατρικού χώρου», σχολιάζει ο συγγραφέας, «που είναι υπέρμαχοι του εμβολιασμού καβάλησαν το βαγόνι της υπερταχείας αμαξοστοιχίας επωφελούμενοι από την ύφεση των μολυσματικών ασθενειών και διατεινόμενοι ότι ήταν δικό τους κατόρθωμα προσπαθούν να κοσμήσουν το κεφάλι τους με τις δάφνες μιας νίκης που δεν τους ανήκει». Και αυτές οι δάφνες είναι φτιαγμένες από χρυσάφι: τα κέρδη των φαρμακευτικών βιομηχανιών. Διότι αυτά τα κέρδη είναι η αιτία για τις κυβερνητικά υποστηριζόμενες εκστρατείες εμβολιασμού. Και επειδή οι εμβολιασμοί είναι πολύ επικερδείς, οι βλάβες που αυτοί προκαλούν αποσιωπούνται. Ως συνήθως.

Το βιβλίο του Δρ. Μπούχβαλντ είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και, αν δεν απατώμαι, πρόκειται για το πρώτο σχετικό βιβλίο που εκδίδεται στην Ελλάδα. Η μετάφραση είναι στρωτή και σωστή, και η μοναδική ένσταση που θα μπορούσε να διατυπώσει κάποιος αναγνώστης είναι η «γερμανικο-κεντρικότητα» του βιβλίου. Αν και αναφέρονται παραδείγματα από ολόκληρο τον κόσμο, είναι λογικό ο συγγραφέας να εστιάζει το ενδιαφέρον του περισσότερο στη χώρα του, εξετάζοντας ακόμα και το νομικό πλαίσιο, βάσει του οποίου η κυβέρνηση της Γερμανίας είναι υποχρεωμένη να αποζημιώνει τα θύματα των εμβολιασμών. Δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε και την έκδοση και άλλων σχετικών έργων στα ελληνικά, που να εξετάζουν τόσο τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας, όσο και την κατάσταση σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Συμπληρωματικά κάτι απο το βιβλίο:

Ας δούμε όμως τι λέει ο Γερμανός παθολόγος και πνευμονολόγος διδάκτωρ πολλών Πανεπιστημίων της χώρας του, δρ. Γκέραντ Μπούκβαλντ, στο βιβλίο του, που έχει γράψει για τους εμβολιασμούς («Εμβολιασμοί. Μία επιχείρηση βασισμέμη στον φόβο» σελ.29): «Σε κάθε εμβολιασμό εισάγεται σ’ ένα μικρό παιδί ένα πολλαπλάσιο παθογόνων οργανισμών από εκείνους που θα ελάμβανε σε μία πραγματική μολυσματική νόσο». Ποιοι είναι οι πολλαπλάσιοι παθογόνοι αυτοί οργανισμοί; «Σήμερα η Φαρμακευτική βιομηχανία ισχυρίζεται, ότι δεν χρειάζονται – ίσως σπάνια μόνο – ζώα για την παραγωγή εμβολίων, ότι κατέχουν την τεχνική δυνατότητα να χρησιμοποιούν καλλιέργειες σε ανθρώπινα κύτταρα Hela ή HDC, που είναι η συντομογραφία του όρου “ανθρώπινα διπλοειδή κύτταρα” – Human Diploid Cells. Όμως πρόκειται για καρκινογόνα κύτταρα, που όμως δεν χαρακτηρίζονται ως τέτοια. Η ονομασία Hela προέρχεται απ’ τα αρχικά του ονόματος Henrietta Lacks μιας Αμερικανίδας, απ’ την οποία προέρχονται αυτά τα καρκινογόνα κύτταρα. Επίσης γίνεται λόγος για κυτταρικές γραμμές ή σειρές πάντα για ν’ αποσιωπηθεί το γεγονός, ότι πρόκειται για καρκινογόνα κύτταρα. Η Φαρμακευτική βιομηχανία δεν δείχνει να ανησυχεί για έναν πιθανό συσχετισμό μεταξύ της χρήσης καρκινικών κυττάρων για την παρασκευή εμβολίων και τον αυξανόμενο αριθμό κρουσμάτων καρκίνου στα παιδιά» (σελ. 30).

Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο Μπούκβαλντ έχει εκδιωχθεί ανηλεώς απ’ το Σύστημα Υγείας της χώρας του και φυσικά έχει καθαιρεθεί ως ιατρός. Τι να πει κανείς… Αν προστεθεί και η απόδειξη, ότι τα εμβόλια περιέχουν και ίχνη υδραργύρου ενός θανατηφόρου δηλητηρίου για τον ανθρώπινο οργανισμό, τότε καταλαβαίνουμε γιατί υπάρχει αυτή η μεγάλη αύξηση σε παγκόσμιο επίπεδο βαρέων ασθενειών, που αρχίζουν μάλιστα από πολύ μικρές ηλικίες.

Του Θαναση Δριτσα*

H λέξη εμβόλιο ως παρέμβαση ασκεί ένα είδος λαγνείας στο ευρύ κοινό, η οποία λαγνεία καλλιεργείται και από τη βιομηχανία της Υγείας που επωφελείται οικονομικά στις μέρες μας. Τα εμβόλια παρουσιάζονται ως πανάκεια διά πάσαν νόσον, ως το μαγικό τσίμπημα που εξασφαλίζει μακροβιότητα και ευδαιμονία.

Η μελέτη βέβαια της ιστορίας των επιδημιών αποδεικνύει ότι η θνητότητα είχε ήδη αρχίσει να μειώνεται σημαντικά -σαν αποτέλεσμα βελτίωσης της δημόσιας υγιεινής- μετά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα, αρκετά πριν την έλευση εμβολίων (η παραγωγή εμβολίων ουσιαστικά άρχισε να πυροδοτείται μετά την ανάπτυξη του εμβολίου κατά της λύσσας από τον Λουίς Παστέρ το 1885). Ισως η συνεισφορά ορισμένων εμβολίων, όπως π.χ. κατά της ευλογιάς, να υπήρξε καταλυτική σε μια επιδημία με θνητότητα 30-40%, αλλά τα υπάρχοντα στοιχεία αμφισβητούν τη διάρκεια προστασίας και την επάρκεια σύγχρονων εμβολίων έναντι κοινών λοιμωδών νοσημάτων όπως π.χ. ιλαρά, ανεμοβλογιά, κοκίτης.

Ιδιαίτερα στις ΗΠΑ υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν π.χ. πρόσφατη σοβαρή επανεμφάνιση του κοκίτη παρά τον εμβολιασμό. Είναι βέβαιο ότι σε περιπτώσεις όπου ο κίνδυνος να πεθάνει κάποιος από την ίδια την ασθένεια είναι πολύ μικρός, θα πρέπει να λαμβάνεται πολύ προσεκτικά η απόφαση του να εμβολιάσει κάποιος μαζικά έναν πληθυσμό.

Παραμένει αξιοπερίεργο το πώς ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κήρυξε ως πανδημία την τρέχουσα γρίπη των χοίρων, χωρίς να πληρούνται τα δύο βασικά κριτήρια πανδημίας γρίπης: η υψηλή θνητότητα-μεταδοτικότητα και η γενετική ταυτότητα του στοιχείου Η στον τύπο Η1Ν1 (το Η στοιχείο της γρίπης των χοίρων δεν είναι καινούργιο, αλλά μοιάζει με τον τύπο της γρίπης που κυκλοφορεί εδώ και δεκαετίες). Ούτε πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν από γρίπη των χοίρων ούτε αυτή οφείλεται σε νέο απόλυτα μεταλλαγμένο ιό.

Περισσότερο απ’ όλα ανησυχητικός παραμένει ο όρος «υποχρεωτικός» εμβολιασμός, τον οποίο διατυμπανίζουν τα ΜΜΕ. Καμία ιατρική παρέμβαση δεν μπορεί να καταργήσει την αρχή της ελεύθερης βούλησης του ασθενούς, ιδιαίτερα με δεδομένα ήπιας λοίμωξης.

Ο εξαναγκασμός σε μαζικό εμβολιασμό μετατρέπει το κοινωνικό σύνολο σε πειραματόζωο και βάζει τα θεμέλια για μια νέα απολυταρχία της υγείας. Δεν θα αργήσουμε να δούμε έτσι καπνιστές και παχύσαρκους στην ηλεκτρική καρέκλα, ενώ αντίθετα κυκλοφορούν ήδη άνετα μεταξύ μας παιδεραστές, έμποροι ναρκωτικών και καταχραστές της δημόσιας περιουσίας. Περισσότερες φωνές ακαδημαϊκών ανδρών θα έπρεπε να ακούγονται αυτές τις τόσο πονηρές ημέρες, αλλά οι μεν ακαδημαϊκοί συμποσιάζονται ηδονικά μετά φαρμακευτικών αντιπροσώπων, οι δε πολιτικοί γυαλίζουν επιδεικτικά τις Καγιέν τους και αναφωνούν ως νέες Αντουανέτες: Τι έχει ο κόσμος και φωνάζει; Θέλει ψωμί; Μα γιατί δεν του δίνετε παντεσπάνι!

* Ο κ. Θανάσης Δρίτσας (MD, FESC) είναι καρδιολόγος στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο.

________________________________________________________________________

Εγώ πάλι αναρωτιέμαι πως ειναι δυνατόν να υπάρχει άνθρωπος που να δεχτεί να εμβολιαστεί με το εμβόλιο για την νέα γρίπη (πόσο μάλλον να εμβολιάσει το παιδάκι του) οταν του δίνουν πρώτα να υπογράψει την υπεύθυνη δήλωση οτι ο ίδιος αναλαμβανει την ευθύνη για τις παρενέργειες του εμβολίου…..

Ορίστε και το δελτίο έγγραφης συγκατάθεσης…. Ημαρτον δηλαδή…

….”με τις υγείες σας” επρεπε να γράφει και μετά να ακολουθεί η υπογραφή….

Ο σκοπός των εμβολίων είναι να μιμηθούν την πραγματική νόσο. Έτσι το εμβόλιο περιέχει μικρό τμήμα του μικροβίου ή του ιού ή μικρές ποσότητες ουσιών που παράγουν τα μικρόβια. Στα εμβόλια γίνεται ειδική επεξεργασία ώστε να μην μπορούν να προκαλέσουν νόσο ή αν προκαλούν (σπάνια τα «ζωντανά» εμβόλια) αυτή είναι πολύ ελαφριά. Αντίθετα, βοηθούν τον οργανισμό να παράγει αντισώματα τα οποία θα καταπολεμήσουν το μικρόβιο σε επόμενη επαφή.

Πολλοί υποστηρίζουν όμως ότι τα εμβόλια χορηγούνται από πολύ νωρίς στη ζωή του μωρού. Με την ένεση του εμβολίου παρακάμπτεται π.χ. ο πρώτος βιολογικός φραγμός: Οι βλεννογόνοι του αναπνευστικού και του πεπτικού οι οποίοι παράγουν αντισώματα και δημιουργούν έτσι την φυσική ανοσία. Η φυσική μόλυνση (αρρώστια χωρίς εμβολιασμό) έχει ποιοτική διαφορά.

Η αποτελεσματικότητα ενός εμβολίου εξαρτάται από την διαφορετικότητα του κάθε οργανισμού. Δεν αντιδρούν όλοι οι οργανισμοί με τον ίδιο τρόπο στον ίδιο υιό. Γι’ αυτό και σε περίπτωση που νοσήσουν δύο εμβολιασμένα άτομα από την ίδια παιδική ασθένεια δεν θα έχουν συμπτώματα στην ίδια ένταση – έκταση.

Ορισμένες φορές οι αρρώστιες εκδηλώνονται είτε το παιδί έχει εμβολιαστεί είτε όχι. Ο αριθμός των παιδιών αυτών είναι πολύ μικρός και ιατρικές μελέτες δείχνουν στην περίπτωση αυτή ότι η αρρώστια περνιέται ποιο ελαφριά από ότι αν δεν είχε εμβολιαστεί το παιδί.

Υπάρχουν μελέτες που αναφέρουν αποτυχία προστασίας από τα εμβόλια αλλά και πλήθος σοβαρών παρενεργειών. Πριν μερικά χρόνια ο Υπουργός Υγείας της Γαλλίας Bernard Kouchner απέσυρε το εμβόλιο ηπατίτιδας Β γιατί υπάρχουν βάσιμοι φόβοι ότι το εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει νευρολογικές διαταραχές και ειδικότερα σκλήρυνση κατά Πλάκας.

Πηγή: Παιδόραμα

Ενα απόσπασμα απο το αφιέρωμα στους Εμβολιασμούς, απο το περιοδικό “Holistic Life” Τεύχος 21, Σεπτ.-Οκτ. 2007

«Κάθε σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια μετά τον εμβολιασμό που επισημαίνει ο κλινικός γιατρός, πρέπει να αναφέρεται στον Ε.Ο.Φ. (να συμπληρώνεται η κίτρινη κάρτα).» Αυτό συνιστά το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης σε έγγραφο του που απέστειλε σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες υγείας με θέμα το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών.

Θα αναρωτιέστε κι εσείς ίσως κατά πόσον οι γιατροί που διαπιστώνουν ανεπιθύμητες ενέργειες μετά απο εμβολιασμούς, τις αναφέρουν στον Ελληνικό Οργανισμό Φαρμάκων (Ε.Ο.Φ.). Οι πληροφορίες μας λένε οτι οι γιατροί που ανταποκρίνονται στη σύσταση αυτή κάθε χρόνο αυξάνουν και έχουν φτάσει τον μέσο όρο των γιατροω΄ν που κάνουν κάτι ανάλογο στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. Οι γιατροί ενημερώνουν τον Οργανισμό Φαρμάκων, ασφαλώς όχι γιατί φοβούνται τις ποινές που προβλέπονται αν δεν το κάνουν ,αλλά απο ευσυνειδησία και αίσθημα ευθύνης. Οι αναφορές των γιατρών προς το Ε.Ο.Φ. για ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν και το είδος του εμβολίου, την παρασκευάστρια εταιρεία και τον αριθμό παρτίδας του εμβολίου, το οποίο προκάλεσε δυσάρεστα συμπτώματα. Ο Ε.Ο.Φ. με τη σειρά του εντός ολίγων ημερών αποστέλλει τα στοιχεία αυτά  στον Ευρωπαικό Οργανισμό Φαρμάκων και συγκεκριμένα στην Υπηρεσία που ειναι αρμόδια για το Ευρωπαικό Πρόγραμμα Παρακολούθησης Φαρμάκων. Ετσι οι σοβαρές καμιά φορά παρενέργειες των εμβολίων που ειναι δυνατό να διαπιστωθούν, γίνονται συστατικό στοιχείο για τον Ε.Ο.Φ. και «πόνος» για το παιδί ή το γονιό.

Στο έγγραφο του Υπουργείου επισυνάπτεται ο πίνακας του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών για παιδιά ηλικάς μέχρι 6 ετών και 7-18 ετών που δεν εμβολιάστηκαν στη συνιστώμενη απο το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών ηλικία. Το είδος των εμβολίων, τα οποία περιλαμβάνει ο πίνακας ειναι κατά των εξής ασθενειών, οπως τα αναφέρει:

1. Ηπατίτιδας Β (HepB): Νεκρό συνδυασμένο εμβόλιο.
2. Διφθερίτιδας, Τετάνου, Κοκίτη (D Ta P) : Νεκρό εμβόλιο που περιέχει τα τοξοειδή (ή ανατοξίνες δηλαδή ατοξικές τοξίνες) του κορυνοβακτηριδίου της διφθερίτιδας και στου κλωστρηδίου του τετάνου και μόνο αντιγόνα της Β Pertyssis (όχι ολόκληρο το μικροοργανισμό νεκρό, οπως τα παλαιότερα «ολοκυτταρικά» εμβόλια) γι αυτό και καλείται «ακυτταρικό» κατά του κοκίτη εμβόλιο.
3. Td: Νεκρό εμβόλιο κατά του τετάνου και της διφθερίτιδας με μικρότερη δόση διφθεριτικής ανατοξίνης. Συνιστάται να γίνεται από την ηλικία των 11-12 ετών και άνω, ανά 10ετία και αφού ΄χουν περάσει τουλάχιστον 5 χρόνια απο την τελευταία δόση του DTaP.
4. Πολυομυελίτιδας (IPV) : Ενέσιμο νεκρό εμβόλιο
5. Αιμόφιλου τύπου β (Hib): Νεκρό συζευγμένο εμβόλιο
6. Μηνιγγιτιδόκοκκου (M.CC): Νεκρό συζευγμένο, πολυσακχαριδικό εμβόλιο κατά του μηνιγγιτιδόκοκου οροομαδας C.
7. Πνευμονιόκοκου (PCV): Νεκρό, συζευγμένο, πολυσακχαριδικό, επταδύναμο εμβόλιο κατά του στρεπτόκοκκου της πνευμονίας.
8. Πνευμονιόκοκκου (PPV): Νεκρό, μη συζευγμένο που συνιστάται για επαναληπτικές δόσεις σε παιδιά που ανήκουν σε ομάδες αυξημένου κινδύνου.
9. Ιλαράς, Παρωτίτιδας, Ερυθράς (MMR):Ζων εξασθενημένο εμβόλιο.
10. Ανεμοβλογιάς (Var): Ζων εξασθενημένο εμβόλιο
11. Φυματίωσης (BCG): Ζων εξασθενημένο εμβόλιο.

Για το εμβόλιο αυτό, το έγγραφο αναφέρει και τα εξής: «Σύμφωνα με πρόσφατες οδηγίες της Διεθνούς Ενωσης κατά της Φυματίωσης, και της Παγκόσμια Οργάνωσης Υγείας, η χώρα μας δεν πληρεί τις προυποθέσεις για την διακοπή του αντιφυματικού εμβολιασμού, ο οποίος εξακολουθεί να γίνεται στην ηλικία των 6 ετών. Ιδιαίτερη έμβαση πρέπει να δοθεί στις ομάδες υψηλού κινδύνου (μετανάστες από χώρες με υψηλό ή μέσο δείκτη ενδημικότητας, καταυλισμοί αθίγγανονω και άλλων πληθυσμιακών ομ΄δνω που ζον σε συνήκες ομαδικής διαβίωσης, παιδιά με Mantoux (-), στην οικογένεια των οποίων υπάρχουν άτομα με φυματίωση, νεογνά μητέρων που έχουν μολυνθεί με τον ιό IHV, νεογνά στο άμεσο περιβάλλον των οποίων υπάρχει άτομο με φυματίωση, εμβολιάζονται κατά τη γέννηση.»

Πουθενά στο έγγραφο δεν αναφέρεται η λέξη:υποχρεωτικό, για κανένα εμβόλιο. Αντίθετα, στο βιβλιάριο Υγείας του παιδιού, το οποίο εκδίδει επίσης το Υπουργείο Υγείας, στη σελίδα που αναφέρει το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, το εμβόλιο της φυματίωσεως αναγράφεται ως «υποχρεωτικό για όλα τα παιδιά της σχολικής ηλικίας».

Εκτός απο τα προαναφερθέντα εμβόλια, το βιβλιάριο Υγείας του Παιδιού περιλαμβάνει και άλλα «συνιστώμενα», οπως γράφει, εμβόλια που χορηγούνται σε ορισμένες περιπτώσεις. Π.χ εμβόλιο ηπατίτιδας Α, πνευμονιόκοκου, αιμόφιλου της ινφλουένζας (Hib), μηνιγγιτιδόκοκκου  για τους τύπους Α, C,Y, W 135, ανεμοβλογιάς, άλλα εμβόλια για ταξιδιώτες, εμβόλιο γρίππης.

Τα εμβόλια που εντάσσονται στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών καλύπτονται απο τα ασφαλιστικά ταμεία ή γίνονται στα Κέντρα Υγείας. Επισημαίνεται ότι, οταν μια έγκυος είναι ανάγκη να κάνει εμβόλια, πρέπει να ζητάει τη γνώμη του γιατρού.

Στο εσώφυλλο, επίσης του βιβλιαρίου Υγείας γράφει : «Χωρίς το βιβλιάριο δεν μπορεί να γίνει εγγραφή στο Ληξιαρχείο και στο Σχολείο και θα υπάρξουν δυσκολές για τις διάφορες ασφαλιστικές παροχές». Ετσι λέει λοιπόν το Υπουργείο Υγείας που εκδίδει το βιβλιάριο.

Απο το ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ αποστέλλεται εγκύκλιος, η οποί αναφέρει προς τους Διευθυντές των Δημοτικών Σχολείων: «Για την εγγραφή του παιδιού στο σχολείο ειναι απαραίτητη η επίδειξη του βιβλιαρίου υγεία του παιδιού, για να διαπιστωθεί εάν έχουν γίνει οι προβλεπόμενοι εμβολιασμοί».

Στο άρθρο 7 του Π.Δ.201 αναφέρει: «Επίδειξη του βιβλιαρίου υγείας του μαθητή ή προσκόμιση άλλου στοιχείο απο το οποίο προκύπτει οτι έχει γίνει ο αντιδιφθεριτικός εμβολιασμός. Σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να ενημερώνεται ο γονιός οτι η φοίτηση του παιδιού του ειναι αδύνατη εφόσον δεν φροντίσει για τον έγκαιρο εμβολιασμό του.»

Το ίδιο ισχύει και για τους κρατικούς παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία.

Οι περισσότεροι γονείς εμβολιάζουν τα παιδιά τους ως πράξη ευθύνης και αγάπης, σύμφωνα με όσα έχουν παγιωθεί και θερούνται απαραίτητα να κάνει ο γονιός. Οι δάσκαλοι σπανίως αντιμετωπίζουν περιστατικά ανεμβολίαστων παιδιών κι αυτά ειναι κυρίως παιδιά μεταναστών που ήρθαν πρόσφατα στη χώρα μας.

Αυτά συνήθως εγγράφονται στο σχολείο, με την σημείωση οτι ο γονέας θα κάνει τα συνιστώμενα εμβόλια στο παιδί και θα προσκομίσει αργότερα το βιβλιάριο.

Για το εμβόλιο της φυματίωσης, ο νομίατρος συστήνει συνεργείο εμβολιασμών, το οποίο πηγαίνει στα σχολεία και εμβολιάζει τα παιδιά. Πάρα πολλοί είναι οι γονείς που αρνούνται να δεχτούν να εμβολιαστεί το παιδί τους με το εμβόλιο αυτό.

Επειδή απ’οτι συνεπάγεται απο τα προαναφερθέντα, επικρατεί κομούζιο για το αν ειναι ή δεν ειναι υποχρεωτικοί οι εμβολιασμοί, απευθυνθήκαμε στη Διεύθυνση Δημόσιας Υγιεινής, απ’οπου πήραμε την προφορική απάντηση οτι δεν ειναι υποχρεωμένοι οι γονείς να αποδεχτούν τους εμβολιασμούς, εκτός απο την περίπτωση που υπάρξει κίνδυνος για την δημόσια υγεία (πχ. Σε μια επιδημία) και κακώς οι δάσκαλοι ζητούν απόδειξη ότι είναι εμβολιασμένο το παιδί.

Το ίδιο προκύπτει και απο τα έγγραφα της ίδιας Διεύθυνσης του Υπουργείου Υγείας προς το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Καιρός είναι να γίνει ευρέως γνωστό στους γονείς οτι ειναι στη διακριτική τους ευχέρεια να εμβολιαστούν ή όχι τα παιδιά τους αφού ενημερωθούν επαρκώς για το σοβαρό αυτό θέμα που έχει σχέση με την υγεία και το μέλλον του παιδιού αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας.

Σαν γονείς καλούμαστε κάθε λίγο και λιγάκι να παίρνουμε αποφάσεις, πολλές φορές, πολύ πολύ σοβαρές για λογαριασμό του παιδιού μας…

Ο τίτλος ειναι δικός μου, το άρθρο που ακολουθεί απο το περιοδικό “Τρίτο Μάτι” με τίτλο

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ

Σκοπός του άρθρου αυτού δεν ειναι βέβαια να πει στους γονείς αν θα πρέπει να εμβολιάσουν ή οχι τα παιδιά τους. Αυτή ειναι μια δική τους απόφαση, σε συνάρτηση με τους νόμους της πολιτείας. Σκοπός του όμως ήταν να μεταφέρει σε όλους τους αναγνώστες τη γνώση οτι τα εμβόλια κάθε άλλο παρά ασφαλή και αθώα ειναι και ότι στην πραγματικότητα μπορούν να έοχυν πολύ σοβαρές παρενέργειες που μπορεί να φθάσουν ακόμη και στο θάναντο ή σε σοβαρές μελλοντικές παρενέργειες. Και τέλος, ότι πριν απο έναν εμβολιασμό, ο κάθε γονιός πρέπει να είανι όσο το δυνατόν περισσότερο ενημερωμένος για τα οφέλη που το συγκεκριμένο εμβόλιο προσφέρει αλλά και τους πιθανούς κινδύνους που αυτός μπορεί να κρύβει για το παιδί του.

Γι αυτό, πριν απο την απόφαση για κάθε εμβολιασμό, προσπαθήστε να ενημερωθείτε όσο το δυνατόν περισσότερο απο το Internet, τα σχετικά βιβλία, το γατρό ή και το φυλλάδιο με οδηγίες που υπάρχει μέσα σε κάθε εμβόλιο, τόσο για τους κινδύνους επιπλοκών της ασθένειας απο την οποία υποτίθεται οτι προφυλάσσει, όσο και για τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις που το ίδιο μπορεί να έχει.

Σύμφωνα με το National Vaccine  Information Center των Η.Π.Α., οι γονείς πριν απο κάθε εμβολιασμό πρέπει να θέσουν στον εαυτό τους τις εξής οκτώ ερωτήσεις:

1.Είναι αυτή την στιγμή το παιδί μου άρρωστο εξαιτίας κάποιας ασθένειας?

2.Είχε κάποια σοβαρή αντίδραση σε προηγούμενο εμβόλιο?

3.Είχε ιστορικό το ίδιο-ή άλλο μέλος της οικογένειάς μου-αντίδρασης σε εμβόλια, σπασμούς ή νευρολογικές διαταραχές, αλλεργίες ή διαταραχές του ανολογικού συστήματος;

4.Εχω ενημερωθεί αν το παιδί μου ανήκει σε κάποια κατηγορία υψηλού κινδύνου για να παρουσιάσει κάποια αντίδραση στο εμβόλιο;

5.Εχω ενημερωθεί πλήρως για τις πιθανές αντιδράσεις του εμβολίου που πρόκειται να κάνω;

6.Ξέρω να αναγνωρίζω μια αντίδραση στο εμβόλιο;

7.Ξέρω πως και που πρέπει να την αναφέρω;

8.Γνωρίζω τον κατασκευαστή και τον αριθμό της παρτίδας του εμβολίου που πρόκειται να κάνει το παιδί μου;

Είναι πιθανόν, στην περίπτωση που κάποιος γονιός θα προσπαθήσει να συζητήσει όλα αυτά τα στοιχεία με τον παιδίατρο, να εισπράξει άρνηση για συζήτηση, σαρκασμό ή και κοροιδία για την αγοωνία του όσον αφορά την ασφάλεια του παιδιού του. Είναι σχεδόν σίγουρο ακόμα οτι θα εισπράξει και μια σύντομη διάλεξη για την ασφάλεια και την χρησιμότητα των εμβολίων, καθώς και την πεποίθηση του παιδιατρου οτι τίποτα δεν θα συμβεί στο παιδί του γιατί τα εμβόλια είναι σχεδόν απολύτως ασφαλή.

Σε μια τέτοια-αλλά και σε κάθε άλλη- περίπτωση εμβολιασμού, καλό ειναι να εξετάσει κανείς την πραγματική πίστη του παιδίατρου στην ασφάλεια των εμβολίων, με τον απλούστερο τρόπο: να ζητήσει απο τον παιδίατρο να υπογράψει μια βεβαίωση οτι αναλαμβάνει πλήρως να πληρώσει το οποιοδήποτε κόστος της αντιμετώπισης μιας οποιασδήποτε αντίδρασης ή και την αποζημίωση για το θάνατο του παιδιού, πάντα βέβαια ως αποδεδειγμένη αντίδραση στο εμβόλιο, όσο υψηλό και αν ειναι, ακόμα και αν χρειασθεί να πουλήσει όλη την προσωπική και οικογενειακή του περιουσία για να καλυφθεί το κόστος ή η αποζημίωση.

Είναι φανερό οτι η παραπάνω στάση εγκαινιάζει μια νέα νοοτροπία εντελώς άγνωστη στη χώρα μας. Νοοτροπία ομως εξαιρετικά απαραίτητη που κάποιος πρέπει να την ξεκινήσει…Αν ο παιδίατρος συμφωνήσει να υπογράψει μια τέτοια βεβαίωση, τότε πράγματι πιστεύει οτι το εμβόλιο ειναι ασφαλές. Στην περίπτωση ομως που δεν συμφωνήσει, ρωτήστε απλώς γιατί. Αφού η πιθανότητα να παρουσιάσει το παιδί κάποια σοβαρή αντίδραση ειναι “απίθανη”, γιατί όταν πρόκειται να αναλάβει ο ίδιος το ενδεχόμενο οικονομικό κόστος για την αντιμετώπιση των ίδιων αντιδράσεων, φοβάται και δεν το αναλαμβάνει; Γιατί ξαφνικά από “απίθανες”, οι ίδιες πιθανότητες έγιναν “πιθανές” και τον φοβίζουν. Δεν παρέμειναν αυτές οι πιθανότητες ακριβώς οι ίδιες?

Και αναρωτηθείτε για το άν, αφού ο παιδίατρος που σας συμβουλεύει να κάνετα ένα εμβόλιο, φοβάται να αναλάβει ο ίδιος το οικονομικό κόστος της αντιμετώπισης των αντιδράσεων στο εμβόλιο αυτό, εσείς ως γονείς, δεν θα πρέπει να φοβηθείτε εξίσου, οταν μάλιστα για εσάς δεν πρόκειτε μόνο για οικονομικές συνέπειες….Και στην περίπτωση αυτή, ρωτήστε τον γιατί σας προτείνει το συγκεκριμένο εμβόλιο και σας το παρουσιάζει ως ασφαλές; Χωρίς ομως να περιμένετε να πάρετε την πραγματική απάντηση…

Ενα πολύ κατατοπιστικό  άρθρο της  Ελευθεροτυπίας για τη φυματίωση και το εμβόλιο.

(Από το Ευρωπαϊκό Φόρουμ για την επαγρύπνηση για τους εμβολιασμούς – European Forum on Vaccine Vigilance)
Μετάφραση: Χριστίνα Ζαμποπούλου

Γενικές αρχές και συστάσεις για τους παιδικούς εμβολιασμούς

- Αδιάκριτοι, μαζικοί εμβολιασμοί καλύτερα να αποφεύγονται. Η ανάγκη του κάθε εμβολίου θα πρέπει να εξετάζεται ανά περίπτωση. Αναλογιστείτε τις πιθανές βλάβες που είναι δυνατόν να προκληθούν από το εμβόλιο σε αντιπαραβολή με τα οφέλη. Κάθε περίπτωση θα πρέπει να εξετάζεται εξατομικευμένα.

- Οι γονείς θα πρέπει να παρακολουθούν το βρέφος τους για περισσότερους από μερικούς μήνες, ώστε να αντιληφθούν το φυσιολογικό επίπεδο υγείας.

- Για τα περισσότερα παιδιά συνιστούμε αποφυγή εμβολιασμών κατά την διάρκεια του πρώτου χρόνου ζωής. Μόλις το παιδί γίνει ενός, τότε καλύτερα να αποφασίσετε ποια εμβόλια θα κάνετε. Αυτό θα εξαρτηθεί από τη γενική κατάσταση υγείας του παιδιού, την κληρονομικότητα, το περιβάλλον του κλπ.

- Ορισμένα εμβόλια καλύτερα να καθυστερούνται για ακόμη αργότερα και, ακόμη και τότε, είναι πιθανόν μη αναγκαία. Εξατομίκευση κάθε περίπτωσης, ξανά.

- Εμβολιασμός πρέπει να γίνεται μόνο και εφόσον το παιδί είναι σε υγιή, σταθερή κατάσταση. Το παιδί θα πρέπει να είναι υγιές για τρεις μήνες (συνιστώμενο) προ των εμβολιασμών.

- Ο εμβολιασμός δεν θα πρέπει να πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια ή κοντά σε δυνητικά στρεσογόνους περιόδους της ζωής του παιδιού: π.χ. απογαλακτισμός, απομάκρυνση από το σπίτι για πρώτη φορά (νηπιαγωγείο, παιδικός σταθμός), οδοντοφυΐα κλπ.

- Συνιστούμε τον μητρικό θηλασμό ως ένα σημαντικό προστατευτικό παράγοντα της υγείας και της καλής κατάστασης του παιδιού. Εκτός από άλλα οφέλη, μεγαλύτερη προστασία δίνεται στο μωρό μέσα από τα μητρικά αντισώματα.

- Το παιδί δεν θα πρέπει να λαμβάνει πολλά εμβόλια μαζεμένα. Θα πρέπει να χορηγούνται χωριστά, εφόσον αυτό είναι δυνατό.

- Αδιάκριτες – αναμνηστικές δόσεις των εμβολίων θα πρέπει να αποφεύγονται. Ο αριθμός αυτών θα πρέπει να εξετάζεται. Ξανά, εξατομίκευση κάθε περίπτωσης.

- Το χρονικό διάστημα μεταξύ εμβολιασμών θα πρέπει να είναι τουλάχιστον μερικοί μήνες.

- Αν υπάρχει λόγος υποψίας, ότι ένα παιδί αντέδρασε έντονα σε κάποιο εμβόλιο, θα πρέπει να αποφύγετε την επανάληψη αυτού του εμβολίου και η χορήγηση του επόμενου προγραμματισμένου εμβολίου θα πρέπει να αναβληθεί για μεγαλύτερη ηλικία.

- Ειδικά για παιδιά με υπόνοια ή διάγνωση νευρολογικών παθήσεων (υποτονία, υπερτονία, καθυστερημένη ανάπτυξη, επιπλοκές κατά τον τοκετό κλπ), η καθυστέρηση των εμβολιασμών είναι απαραίτητη. Η πιθανότητα να τους παραλείψουμε τελείως θα πρέπει να εξεταστεί.

- Όταν ένα παιδί σε μια οικογένεια έχει υποστεί βλάβες από εμβολιασμούς, θα πρέπει τα υπόλοιπα παιδιά της οικογένειας να αντιμετωπιστούν με μεγάλη προσοχή. Ο καλύτερος τρόπος προσέγγισης θα πρέπει να συζητηθεί σοβαρά με τον θεράποντα.

- Αν ένα παιδί πάσχει από βλάβες μετά από εμβόλια, επαγγελματική θεραπευτική αντιμετώπιση (περιλαμβάνοντας Ομοιοπαθητική, Ολιστικές θεραπείες κλπ) θα πρέπει να αναζητηθεί αμέσως.

- Σε περίπτωση φτωχής υγείας κατά τον πρώτο χρόνο ζωής, θα πρέπει να εξεταστεί προσεκτικά η πιθανότητα οι εμβολιασμοί να συνέβαλαν ή και να το προκάλεσαν αυτό.

- Επαγγελματική θεραπευτική φροντίδα (περιλαμβάνοντας Ομοιοπαθητική, Ολιστικές θεραπείες κλπ), θα πρέπει να αναζητηθεί αν ένα παιδί νοσήσει από ασθένεια για την οποία υπάρχει εμβόλιο.

- Η αδιάκριτη χρήση αντιπυρετικών, αντιβιοτικών και άλλων κατασταλτικών φαρμάκων θα πρέπει να αποφεύγεται για να μην αποδυναμωθεί το ανοσοποιητικό σύστημα. Ο πυρετός θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένας φυσικός μηχανισμός άμυνας.

- Συστάσεις σχετικές με την διαχείριση του πυρετού και άλλα θέματα υγείας είναι δυνατόν να αναζητηθεί σε ολιστικούς θεραπευτές όπως ομοιοπαθητικοί, κλπ.

Πηγή European Forum for Vaccine Vigilance

Για όποιον θέλει να ψάξει κάτι παραπάνω και να δει και την άλλη όψη του νομίσματος….

http://www.nvic.org//

www.thinktwice.com

http://www.vaccinechoice.org/

http://www.ikko.gr/emvoliasmoi.htm
http://www.homeopathy.gr/articles_vaccines.html

Επίσης κυκλοφορούν και τα βιβλία “Ολη η αλήθεια για τα εμβόλια” του Δρ. Κων/νου Μουρούτη εκδόσεις Newstart

και το

‘ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΙ” ΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ DR.MED. GERHARD BUCHWALD

Από το site www.homeopathy.gr

Δημοσιεύουμε χωρίς σχόλια κείμενο – ανταπόκριση, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ ” (15. 4. 1997) και που αφορά το καυτό και ανοικτό για μας ζήτημα του εμβολιασμού για την Ηπατίτιδα Β. Δημοσιεύουμε την παρακάτω ανταπόκριση από το Παρίσι: Ο μαζικός εμβολιασμός εναντίον της ηπατίτιδας Β δεν έχει καμιά ιατρική αιτιολογία, αν εξαιρέσει κανείς τα οφέλη που θα αποκομίσει μικρό ποσοστό του πληθυσμού, που κινδυνεύει πολύ να μολυνθεί από τον υπαίτιο ιό (οι λεγόμενες ομάδες υψηλού κινδύνου). Αυτό υποστηρίζει η γαλλική Ομάδα Μελέτης για τη Μή Επιθετική Θεραπευτική (Groupe de Reflexion et d’Etude pour la Non Agression Therapeutique), που αποτελείται από γιατρούς όλων των ειδικοτήτων και αντιτίθεται στο παγκόσμιο πρόγραμμα της Παγκοσμίου Οργανώσεως Υγείας για τον εμβολιασμό όλων των ανθρώπων.

Θεωρητικά μειονεκτήματα

Η αλήθεια είναι ότι για πρώτη φορά συνιστάται μαζικός εμβολιασμός εναντίον ενός χρόνιου νοσήματος. Εν τούτοις , ο εμβολιασμός ενός “υγιούς” πληθυσμού εναντίον μιας χρόνιας νόσου έχει  ορισμένα θεωρητικά μειονεκτήματα. Και αυτό, διότι στην περίπτωση των χρόνιων νόσων, τα αντισώματα που αναπτύσσει ο οργανισμός ύστερα από έναν εμβολιασμό δεν παίζουν προστατευτικό ρόλο. Αντιθέτως στην καλύτερη περίπτωση σταθεροποιούν ή επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου, ενώ στη χειρότερη, ευνοούν τη μόλυνση από το λοιμογόνο παράγοντα ή ακόμα και δρουν επιθετικά, αποτελώντας τη βάση της ασθένειας. Υπάρχουν μάλιστα και περιπτώσεις στις οποίες διευκολύνεται η εμφάνιση αυτοάνοσων ασθενειών, οι οποίες καταστρέφουν αργά ή γρήγορα, τα όργανα που υποτίθεται ότι προστατεύει το εμβόλιο. Σκλήρυνση κατά πλάκας Ειδικά στην περίπτωση της ηπατίτιδας Β, θα πρέπει να τονιστεί ότι ο ιός της περιλαμβάνει στη δομή του κοινά στοιχεία με τη μυελίνη (σ.σ. η ουσία αυτή περιβάλλει τα νεύρα), γεγονός που εξηγεί τα κρούσματα σκληρύνσεως κατά πλάκας που έχουν κατά καιρούς καταγραφεί, ύστερα από εμβολιασμούς εναντίον της συγκεκριμένης ηπατίτιδας. Έτσι. η εισαγωγή στον οργανισμό μας είτε του ιού της νόσου είτε του εμβολίου, θα ενεργοποιήσει έναν εσωτερικό μηχανισμό με απρόβλεπτες συνέπειες. Για να εμβολιαστεί λοιπόν κανείς, θα πρέπει αφενός να αντιμετωπίζει αυξημένο κίνδυνο μολύνσεως με τον υπαίτιο μικροοργανισμό, αφετέρου να είναι πάντοτε πολύ σοβαρή η νόσος που τον απειλεί. Κίνδυνοι από το εμβόλιο Επιπλέον, είναι η πρώτη φορά που συνιστάται μαζικός εμβολιασμός εναντίον μιας χρόνιας νόσου με γενετικώς παρασκευασμένο εμβόλιο. Όπως όμως υποστηρίζει ο δρ. Αλαίν Σωθ. πρόεδρος του ιατρικού συνδικάτου “Ιπποκράτης” που εδρεύει στο Αλέ στη Γαλλία, αυτού του είδους τα εμβόλια κρύβουν ορισμένους κινδύνους, καθώς ενδέχεται να μεταδώσουν στον οργανισμό: # καρκινογόνες ουσίες σε μεγάλες ποσότητες # ορισμένα κυτταρικά στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη γενετική επεξεργασία των κυττάρων από τα οποία δημιουργήθηκε η πρωτείνη του εμβολίου (ένζυμα, μόρια πυρηνικών οξέων κ.α.). Τα στοιχεία αυτά μπορεί ανά πάσα στιγμή να προκαλέσουν αλλοιώσεις των γενετικών μηνυμάτων στο σώμα του εμβολιασμένου ατόμου, με πιθανή συνέπεια καρκίνο, αυτοάνοσα νοσήματα (σκλήρυνση κατά πλάκας, διαβήτη, σοβαρούς ρευματισμούς, αιμορραγικές εξελκώσεις στο παχύ έντερο κ.λ.π.) ή τερατογενέσεις. Ενδέχεται, επίσης, να αλλοιώσουν ιούς που βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση στο εσωτερικό των κυττάρων του ανθρωπίνου σώματος ή ακόμα και να τους ενεργοποιήσουν προκαλώντας τελικά ασθένειες, οι οποίες μπορεί να είναι εξίσου τρομακτικές με το AIDS. # Ιούς ή prions (σ.σ.:σύνθετη λέξη, προερχόμενη από τις λέξεις “πρωτείνη” και “ιός” και η οποία έγινε ευρύτερα γνωστή με την υπόθεση των “τρελών αγελάδων”), που ενδέχεται να μολύνουν κάποια στιγμή τις κυτταρικές καλλιέργειες από τις οποίες παρασκευάζονται τα εμβόλια, και οι οποίοι δεν είναι σίγουρο αν θα παραμείνουν ανενεργοί.

Η… “τρέλα των εμβολίων”

Η συσσώρευση των πάσης φύσεως εμβολίων στον οργανισμό, εξάλλου, εξουθενώνει και “τρελαίνει” το ανοσοποιητικό σύστημα, προσθέτει ο δρ. Σωθ. “Και αυτό αποτελεί την απαραίτητη βάση για την ανάπτυξη ανοσοκαταστολής, που στην ουσία αποτελεί το “αληθινό AIDS”. To νέο εμβόλιο εναντίον της ηπατίτιδας Β, ενδέχεται να είναι η σταγόνα του νερού, που θα ξεχειλίσει το ποτήρι. Και μπορεί να γίνουμε μάρτυρες του ανεξέλεγκτου πολλαπλασιασμού σοβαρών ιογενών λοιμώξεων, όπως η ηπατίτιδα C”. Από το περιοδικό Ομοιοπαθητική Ιατρική, τεύχος 17, 1997

ENGERIX, εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β

Εκτός 20 μg αντιγονικής πρωτεΐνης, περιέχει και 0,5 mg ΑΙ 3 σαν υδροξείδιο του αργιλίου με 1: 20000 θεομερσάλη σαν συντηρητικό.

Αντενδείξεις :

Υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε από τα συστατικά του εμβολίου !! ( Πώς να τη γνωρίζουμε ; )

Το αλουμίνιο εγκαθίσταται στο λεμφικό σύστημα με πιθανή δημιουργία όζων, καθώς και στον εγκέφαλο και σχετίζεται με τη νόσο του Alzheimer.

Η θεομερσάλη είναι χημικά μία ένωση θειοσαλικυλική του υδραργύρου. Σαν όριο απορρόφησης από το πεπτικό η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας καθορίζει τα 0,35 mg την εβδομάδα ή 0,05 mg την ημέρα. Μία φιάλη εμβολίου περιέχει 0,05 θεομερσάλη, δηλαδή 0,028 υδράργυρο, δηλαδή πάνω από το μισό που επιτρέπεται να πάρει από το πεπτικό ο ενήλικας άνθρωπος. Με την ένεση όμως ενίεται ολόκληρη η ποσότιιτα του υδραργύρου και μόνο από αυτή που θ’ απορροφούσε το πεπτικό. Εμβολιάζοντας δηλαδή παιδάκια με 20 φορές λιγότερο βάρος από τον ενήλικα, χωρίς καλά ανεπτυγμένο το ανοσοποιητικό σύστημα, αντιλαμβάνεται κανένας πόσο εύκολα μπορεί να φτάσει σε τοξικές δόσεις. Σε πολλές χώρες το εμβόλιο της ηπατίτιδας γίνεται μαζί με του τετάνου και της διφθερίτιδας, που περιέχουν και τα δύο θεομερσάλη.

Το θειοσαλικυλικό μεταβολίζεται σε σαλικυλικό και δρά πλέον και σαν αλλεργιογόνο, αλλά και πιθανώς στον εγκέφαλο ( σύνδρομο Rye.).

Επιπλέον η θειομερσάλη προκαλεί και χρωμοσωμικές ανωμαλίες, ανεξάρτητα από τη δόση.

Από την ιστοσελίδα: EUROPEAN FORUM ON VACCINE VIGILANCE.
Μετάφραση: Χριστίνα Ζαμποπούλου

Ο εμβολιασμός ή όχι ενός ατόμου πρέπει να είναι μία συνειδητή, ελεύθερη επιλογή. Ο εμβολιασμός είναι μια πλήρης ιατρική πράξη και οι πιθανές συνέπειές του δεν θα έπρεπε να υποτιμούνται. Θα πρέπει λοιπόν να αντιμετωπίζονται με την μέγιστη προσοχή και πλήρη γνώση των παρενεργειών τους.
Τα περισσότερα εμβόλια προστατεύουν μερικώς και προσωρινώς, άλλα δεν προφυλάσσουν καθόλου. Επιπλέον, κάθε εμβόλιο περιέχει κινδύνους, από περιστασιακές αδιαθεσίες έως και μόνιμες βλάβες στην υγεία, ακόμη και θάνατο. Η αντιμετώπιση του «κάνε όπως κάνουν όλοι» μπορεί να αποδειχθεί σοβαρό λάθος, γιατί διαφορετικοί άνθρωποι αντιδρούν διαφορετικά σε κάθε συγκεκριμένο εμβόλιο.
Η βασική ιδέα του εμβολιασμού είναι να αυξήσει συγκεκριμένη ανοσία σε μια ορισμένη ασθένεια, πριν το άτομο μολυνθεί. Εμείς, αντιθέτως, είμαστε πεπεισμένοι ότι είναι περισσότερο αποτελεσματικό να διεγείρουμε μια γενικότερη, μη-ειδική ανοσία, δίνοντας τη δυνατότητα στον οργανισμό να αντιδράσει αποτελεσματικά σε ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ μόλυνση από βακτήρια, ιούς, μύκητες κλπ.

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΕΜΒΟΛΙΑ
Το κατά πόσον τα εμβόλια είναι υποχρεωτικά ή όχι εξαρτάται από την εκάστοτε νομοθεσία. Απ’ ό,τι γνωρίζουμε, τα ακόλουθα εμβόλια είναι υποχρεωτικά (παρακαλούμε διορθώστε μας αν η λίστα είναι λανθασμένη ή ελλειπής):

ΒΕΛΓΙΟ: Πολιομυελίτιδας (IPV)
ΓΑΛΛΙΑ: Τέτανος, διφθερίτιδα, πολιομυελίτιδα (IPV)
ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Κανένα
ΙΤΑΛΙΑ: Πολιομυελίτιδα, διφθερίτιδα, τέτανος, κοκίτης, ηπατίτιδα Β
ΟΛΛΑΝΔΙΑ: Κανένα
ΙΣΠΑΝΙΑ: Κανένα
ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ: Κανένα
ΕΛΛΑΔΑ: Ευλογιά, διφθερίτιδα, φυματίωση, πολιομυελίτιδα, τέτανος, ιλαρά, ερυθρά, παρωτίτιδα, ηπατίτιδα Β

ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ
Στις ακόλουθες καταστάσεις ο εμβολιασμός δεν επιτρέπεται για ιατρικούς λόγους:
- Οποιοδήποτε παιδί, το οποίο δεν είναι σε τέλεια υγεία δεν πρέπει ΠΟΤΕ να εμβολιάζεται.
- Μία έντονη αντίδραση (βλέπε ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ) σε έναν προηγηθέντα εμβολιασμό αποτελεί αφορμή για μη περαιτέρω χρήση αυτού του εμβολίου, γιατί κάθε επαναληπτική χορήγηση μπορεί να οδηγήσει σε θανατηφόρα αντίδραση.
- Μία αλλεργία σε οποιοδήποτε από τα συστατικά του εμβολίου είναι επίσης αντένδειξη για την χορήγησή του.

Υπάρχουν δύο τρόποι να αναγνωρίσεις αν το παιδί σου είναι αλλεργικό σε κάποιο εμβόλιο:
1) παρουσίασε αντίδραση σε προηγούμενη δόση του αυτού εμβολίου,
2) έχει επιβεβαιωμένη αλλεργία στα συστατικά αυτού του εμβολίου.

Παραδείγματα ουσιών που συχνά περιλαμβάνονται σε εμβόλια και συχνά οδηγούν σε αλλεργικές αντιδράσεις, είναι το αντιβιοτικό νεομυκίνη (πόλιο, DPT, MMR), το παράγωγο υδραργύρου thiomersal (Ηπατίτιδα Β, Τέτανος, Γρίπη), το οποίο επίσης βρίσκεται σε υγρά διατήρησης φακών επαφής και υδροξείδιο του αλουμινίου.

- Σε περίπτωση κατασταλμένου ανοσοποιητικού συστήματος (για παράδειγμα από κορτιζόνη, χημειοθεραπεία ή φάρμακα για θεραπεία από HIV).
- Παρομοίως, άτομα που πάσχουν από το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης δεν πρέπει να εμβολιάζονται.
- Εκδήλωση ευερεθιστότητας μετά τη γέννηση θα έπρεπε να μας οδηγεί σε μεγάλη προσοχή και τελικά στην καθυστέρηση ή ακόμα και στην ακύρωση όλων των προσχεδιασμένων εμβολιασμών.
- Αλλεργία του ίδιου του ασθενούς ή ενός αδερφού ή στενού συγγενή αυξάνει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών. (Με τον όρο «αλλεργία» εννοούμε μεταξύ των άλλων εκδηλώσεων, άσθμα, εαρινή καταρροή, τροφικές αλλεργίες, γάλα, αυγά, ζάχαρη κλπ).
- Σοβαρές νευρολογικές παθήσεις (π.χ. μυασθένεια, σκλήρυνση κατά πλάκας), σοβαρές δερματολογικές παθήσεις (Λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα, νοσώδες ερύθημα, ινσουλινοεξαρτώμενος διαβήτης), έστω και σε στενούς συγγενείς, είναι ισχυροί λόγοι να αρνηθεί κανείς τον εμβολιασμό.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Κανένα εμβόλιο δεν είναι 100% αποτελεσματικό. Σε ορισμένους ανθρώπους δεν προστατεύει καθόλου. Σε σχεδόν όλες τις περιπτώσεις, αν προσφέρεται κάποια προστασία, αυτή μειώνεται με το πέρασμα του χρόνου. Δεν υπάρχουν σαφείς κανόνες και τρόποι να γνωρίζουμε αν είμαστε προφυλαγμένοι ή όχι. Ακόμη και η παρουσία αντισωμάτων δεν αποτελεί απόλυτη εγγύηση προστασίας.

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ
Γενικές ανεπιθύμητες ενέργειες που ενδέχεται να παρουσιαστούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο είναι:
- Τοπικό οίδημα με ερυθρότητα και θερμότητα στο σημείο της έγχυσης. Επίσης, ένα ερυθρό, ανυψωμένο εξάνθημα (ουρτικάρια) ή μικρά κόκκινα, ξηρά σημαδάκια σε όλο το σώμα.
- Πυρετός: αύξηση θερμοκρασίας πάνω από 39ο C δεν είναι φυσιολογική αντίδραση και πρέπει να ενημερωθεί σχετικά ο γιατρός που χορήγησε το εμβόλιο.
- Εμετός, τυμπανισμός με αέρια, διάρροια.
- Εντός λεπτών μετά από εμβολιασμό, ο ασθενής μπορεί να χλομιάσει, να κρυώσει, να χάσει μυϊκό τόνο και ακόμη και τις αισθήσεις του. Αυτό σημαίνει ότι πέφτει σε καταπληξία (σοκ). Αυτή είναι μία κατάσταση απειλητική για τη ζωή. Άμεση αναζωογόνηση και εισαγωγή στο πλησιέστερο νοσοκομείο είναι απαραίτητη.
- Σπασμοί είναι πιθανοί, κατά τους οποίους ο ασθενής χάνει την επαφή με το περιβάλλον, γίνεται άκαμπτος, υπάρχει βολβοστροφή και πιθανών τα μάτια και τα άκρα να κινούνται χωρίς έλεγχο. Σε περίπτωση που αυτό συμβαίνει παρουσία πυρετού, ξεκινήστε να τον δροσίζετε σταδιακά και καλέστε ιατρική βοήθεια. Ο ασθενής πρέπει να παραμείνει υπό ιατρική παρακολούθηση λόγω κινδύνου εγκεφαλικής βλάβης.
- Κάποια παιδιά αρχίζουν να τσιρίζουν ανεξέλεγκτα, είναι απαρηγόρητα και δεν σταματούν να κλαίνε μέχρι που τα παίρνει ο ύπνος από την εξάντληση. Αυτού του είδους η συμπεριφορά είναι ενδεικτική εγκεφαλικής συμμετοχής και είναι σίγουρα ανησυχητικό σύμπτωμα! Καλέστε αμέσως ιατρική βοήθεια.
- Κάποια παιδιά μπορεί να νυστάζουν ασυνήθιστα ή να μην κοιμούνται καθόλου ή να αναπτύξουν ένα τελείως ακανόνιστο ύπνο.
- Ο αιφνίδιος βρεφικός θάνατος είναι μία τραγική επιπλοκή που στατιστικά σχετίζεται με τους εμβολιασμούς.
- Μπορεί να δημιουργηθεί χρόνια καταρροή, να εκδηλωθούν επαναλαμβανόμενες ωτίτιδες και λαρυγγίτιδες, βρογχίτιδες και άσθμα.
- Κάποια αλλεργία εμφανίζεται συχνότερα μετά από εμβολιασμό για κοκίτη ή ιλαρά.
- Η εμφάνιση διαβήτη αυξήθηκε κατά 60% μετά από εμβολιασμούς για Ηπατίτιδα Β και Hib στη Νέα Ζηλανδία.
- Μπορεί να εμφανιστούν διαφόρων ειδών παραλύσεις, όπως το σύνδρομο Guillain-Barre.
- Αυτοάνοσες ασθένειες (ρευματοειδής αρθρίτιδα, λύκος, νοσώδες ερύθημα, νοσώδης περιαρτηριείτιδα, σύνδρομο Goodpasture) έχουν διαγνωσθεί μετά από διαφορετικά εμβόλια (τετάνου, BSG, ιλαράς, ηπατίτιδας Β).
- Μακροχρόνια, τα εμβόλια μπορεί να οδηγήσουν σε υπερκινητική συμπεριφορά, δυσκολίες μάθησης, προβλήματα συμπεριφοράς (επιθετικότητα, αυτισμός) και αλλαγές στον χαρακτήρα.
- Αιφνίδιος θάνατος μπορεί να είναι το αποτέλεσμα οξείας επιπλοκής, όπως καταπληξίας ή εγκεφαλίτιδας.

ΠΟΙΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΝΑ ΧΟΡΗΓΗΣΟΥΜΕ;
Κάθε εμβόλιο πρέπει να εξεταστεί ξεχωριστά. Κανένα εμβόλιο δεν πρέπει να θεωρηθεί θέμα ρουτίνας. Όλα τα εμβόλια πρέπει να έχουν μια ειδική, εξατομικευμένη ένδειξη. Δεν μπορούμε να δεχθούμε μαζικούς εμβολιασμούς για ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ νόσο.
Κάποια επαγγέλματα πιθανόν δικαιολογούν την χρήση συγκεκριμένων εμβολίων, όπως π.χ. αντιτετανικό σε εργάτες μεταλλουργίας ή της ηπατίτιδας Β σε χειρούργους ή προσωπικό αιμοδοσιών και κέντρων αιμοκάθαρσης.

ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑ
Είναι ακόμη υποχρεωτικό σε κάποιες χώρες. Η ασθένεια σπανίως εμφανίζεται στον Δυτικό κόσμο πλέον, παρά μόνο ως αποτέλεσμα εμβολιασμών. Υπάρχει ελπίδα ότι ο εμβολιασμός αυτός θα εγκαταλειφθεί παγκοσμίως στα επόμενα χρόνια.

ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑ
Μία σοβαρή βακτηριακή λοίμωξη. Το ανώτερο αναπνευστικό σύστημα μπορεί να εξοιδηθεί τόσο που ο ασθενής ασφυκτιά. Συχνά επηρεάζεται και η καρδιά. Ο εμβολιασμός έχει μόνο μέτριο προστατευτικό αποτέλεσμα αλλά πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες. Ευτυχώς, η νόσος αυτή είναι σπάνια στις περισσότερες χώρες. Κάποια περιστατικά έχουν αναφερθεί στην πρώην Σοβιετική Ένωση, αλλά αυτό δεν αποτελεί απειλή για τη Δύση. Ο εμβολιασμός λοιπόν, είναι περιττός. Σε περίπτωση μόλυνσης υπάρχει δυνατότητα θεραπείας.

ΤΕΤΑΝΟΣ
Γενικά, μπορεί να προληφθεί με σωστή αντιμετώπιση της λύσης συνεχείας του δέρματος. Τα σημαντικότερα μέτρα είναι: να προκαλέσουμε αιμορραγία από την πληγή, να την ξεπλύνουμε διεξοδικά με οξυζενέ και να την αφήσουμε ανοιχτή στον αέρα. Γδαρσίματα ή ανοιχτές αιμορραγούσες πληγές δεν προκαλούν τέτανο. Ο μόνος κίνδυνος υπάρχει όταν το μικρόβιο του τετάνου κλείνεται στην πληγή και στερείται οξυγόνου, γεγονός που το κάνει να πολλαπλασιάζεται και να παράγει την επίφοβη τοξίνη. Ο τέτανος παραμένει μια επικίνδυνη κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο. Η επιλογή ή όχι να εμβολιασθεί κανείς εξαρτάται από τον κίνδυνο της συρραφής τραυμάτων με επιμολυσμένο υλικό.

ΚΟΚΙΤΗΣ
Σοβαρή και ενοχλητική ασθένεια που διαρκεί εβδομάδες, με μοιραία κατάληξη σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις. Το παραδοσιακό εμβόλιο πλήρους κυττάρου δεν εγγυάται προστασία και οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι σοβαρές και πολλές. Δεν θα έπρεπε να συνίσταται. Το νέο ακυτταρικό εμβόλιο προκαλεί λιγότερα τοπικά ανεπιθύμητα αποτελέσματα, αλλά είναι επίσης υπεύθυνο για σοβαρά νευρολογικά προβλήματα.

ΙΛΑΡΑ
Μια παραδοσιακή παιδική ασθένεια. Η εξέλιξη της ασθένειας ποικίλλει από ήπια και σύντομη (περίπου 3 ημέρες) σε μάλλον βαριά για μια βδομάδα. Ο ασθενής πρέπει να μείνει σπίτι. Η πιο επίφοβη επιπλοκή, η μηνιγγίτιδα, είναι πολύ πιο σπάνια από ό,τι πιστεύει ο πολύς κόσμος και εμφανίζεται σχεδόν με την ίδια συχνότητα μετά τη νόσο, όπως μετά τον εμβολιασμό για την νόσο. Η παρατήρηση αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το αν υπάρχει λόγος για αυτό το εμβόλιο. Η ποιότητα και η διάρκεια της ανοσίας είναι πολύ καλύτερες μετά τη νόσηση παρά μετά τον εμβολιασμό. Όλα τα ανωτέρω καθιστούν το συγκεκριμένο εμβόλιο τελείως περιττό.

ΠΑΡΩΤΙΤΙΔΑ
Μια πολύ ήπια παιδική ασθένεια. Γενικά δεν χρειάζεται καμία απολύτως θεραπεία και αν περιστασιακά χρειαστεί αντιμετώπιση, οι εναλλακτικές θεραπείες την αντιμετωπίζουν πολύ καλά. Η ορχίτιδα (φλεγμονή των όρχεων) είναι σπάνια και συνήθως μονόπλευρη. Η στειρότητα ως αποτέλεσμα της παρωτίτιδας λοιπόν, είναι εξαιρετικά σπάνια και δεν δικαιολογεί την χρήση του εμβολίου και των κινδύνων του (διαβήτης).

ΕΡΥΘΡΑ
Ακόμη μια καλοήθης παιδική ασθένεια. Ο μόνος κίνδυνος είναι η λοίμωξη του εμβρύου σε έγκυες γυναίκες κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου, γιατί αυτό θα μπορούσε να βλάψει σοβαρά το έμβρυο. Η καλύτερη πρόληψη γι αυτό είναι η ισόβια ανοσία. Ο μόνος τρόπος να το επιτύχει κανείς αυτό είναι με το να περάσει την ερυθρά στην παιδική του ηλικία. Μετά τον εμβολιασμό, η ανοσοποίηση είναι είτε απούσα είτε προσωρινή, αλλά οπωσδήποτε ποτέ μακροχρόνια και συνεπώς ανεπαρκής να εγγυηθεί ασφαλή εγκυμοσύνη. Οι γυναίκες μπορούν να ελέγξουν τον τίτλο αντισωμάτων στο αίμα τους πριν αποφασίσουν να κυοφορήσουν. Αν δεν έχουν αντισώματα, μπορούν τότε να επιλέξουν να εμβολιαστούν.

Αυτές οι τρεις παιδικές ασθένειες έχουν ως κοινό σημείο το γεγονός ότι η ανοσία μετά από νόσηση είναι καλύτερη και πιο μακροχρόνια (ισόβια) σε σχέση με εκείνη που προσφέρει ο εμβολιασμός. Το να περάσει κανείς αυτές τις ασθένειες όσο είναι μικρός είναι η ιδανική πρόληψη λοίμωξης κατά την ενήλικη ζωή, ή επίσης με τον κίνδυνο που διατρέχει μια θηλάζουσα μητέρα με ανεπαρκή τίτλο αντισωμάτων να περάσει στο νεογνό της. Και οι δυο αυτές καταστάσεις εμπεριέχουν έναν αυξημένο κίνδυνο για ακριβώς εκείνες τις επιπλοκές που τα εμβόλια θα έπρεπε να προστατεύουν. Επιπλέον, περνώντας αυτές τις παιδικές ασθένειες σε νεαρή ηλικία φαίνεται να προφυλάσσει από κάποιες χρόνιες παθήσεις (ρευματισμοί, αλλεργίες, δερματοπάθειες και καρκίνους) στην μετέπειτα ζωή. Η ιδανική πρόληψη λοιπόν, είναι να σιγουρευτούμε ότι το παιδί τις περνάει προς της εφηβείας. Αυτό φυσικά δεν υπονοεί έκθεση σε υπερβολικό κίνδυνο.

ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑ
Ανήκει στην ανωτέρω ομάδα επίσης. Η ασθένεια είναι ασήμαντη και πλήρως θεραπεύσιμη, εφόσον χρειαστεί. Το μόνο μέτρο που χρειάζεται να πάρουν οι γονείς είναι να κρατήσουν το παιδί σπίτι όσο διαρκεί ο πυρετός και να διατηρούν τα εξανθήματα στεγνά.

ΗΙΒ
Δεν είναι εμβόλιο κατά της μηνιγγίτιδας γενικότερα. Ο μόνος του στόχος είναι μια υποομάδα ενός από τα πολλά βακτηρίδια, χωρίς να υπολογίζουμε τους πολλούς ιούς, που προκαλούν μηνιγγίτιδα. Κατά συνέπεια, ΔΕΝ προφυλάσσει από τις πάμπολλες μορφές της νόσου, ούτε προφυλάσσει από άλλες επιπλοκές της λοίμωξης η μέση ωτίτιδα. Ο αιμόφιλος της ινφλουένζας, το βακτήριο στο οποίο στοχεύει το εμβόλιο αυτό, είναι συχνά παρόν στο βλεννογόνο του φάρυγγα χωρίς να ενοχλεί καθόλου. Ο εμβολιασμός αυτός έχει τους κινδύνους του και δεν θα έπρεπε να συνιστάται καθόλου.

ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ Β
Η λοίμωξη αυτή μεταδίδεται, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, από μολυσμένες βελόνες (ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών) ή ελεύθερη ερωτική επαφή με φορέα. Γενικώς, είναι πρόβλημα της ενήλικης ζωής. Το εμβόλιο δεν είναι τίποτα λιγότερο από επικίνδυνο λόγω των πολλών σοβαρών ανεπιθύμητων επιπλοκών. Δεν θα έπρεπε να συνιστάται σε βρέφη ή νεαρά άτομα, ούτε και σε ενήλικες που δεν διατρέχουν επαγγελματικό κίνδυνο. Και φυσικά, δεν προστατεύει από τις άλλες ηπατίτιδες (Α, C, E…).

ΓΡΙΠΗ
Κρύβει την πιθανότητα πάμπολλων ανεπιθύμητων ενεργειών. Καλύτερα να αποφεύγεται! Οι ομάδες υψηλού κινδύνου θα ωφελούνταν περισσότερο από γενικά μέτρα ενίσχυσης του οργανισμού τους (βιταμίνες, εχινάτσεα, ολιστικές θεραπείες) παρά από το εμβόλιο.

BCG
Το εμβόλιο κατά της φυματίωσης. Μια έρευνα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO) απέδειξε ότι είναι τελείως αναποτελεσματικό. Καλύτερα να ξεχαστεί.

Αν οι γονείς αποφασίσουν να εμβολιάσουν τα παιδιά τους με κάποιο συγκεκριμένο εμβόλιο είναι σημαντικό να το κάνουν σε κάποια κατάλληλη στιγμή.
Ο τέτανος δεν είναι πρόβλημα για τα νήπια. Οι σοβαρές παρενέργειες είναι λιγότερες και πιο εύκολο να αντιμετωπιστούν σε μια πιο ώριμη ηλικία. Έτσι λοιπόν, αν κάποιος αποφασίσει να εμβολιάσει τα παιδιά του καλύτερα να το καθυστερήσει μέχρι τα 3 χρόνια.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΚΟΜΗ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

- Ηρεμήστε και συζητήστε τις αμφιβολίες σας με τον σύντροφό σας, τους φίλους σας, πριν πάρετε κάποια απόφαση. Μην αποφασίζετε σε μια κρίση πανικού.
- Σε περίπτωση εμβολιασμού, σιγουρευτείτε ότι το όνομα του εμβολίου και ο αριθμός της παρτίδας καταγράφηκαν στο βιβλιάριό σας.
- Αν υποψιάζεστε αντίδραση σε εμβόλιο, μην καθυστερήσετε να ενημερώσετε τον γιατρό σας. Υπενθυμίστε του ότι το παιδί εμβολιάστηκε πρόσφατα, και βεβαιωθείτε ότι τα συμπτώματα και η διάγνωση καταγράφηκαν στο βιβλιάριο. Ζητήστε από τον γιατρό να μεταφέρει τις παρατηρήσεις του στους αρμόδιους φορείς.
- Επίσης, αναφέρετε τις εμπειρίες σας στον τοπικό σύλλογο υγείας / και ενημερωμένης επιλογής.
- Αντιπυρετικά όπως η τυλενόλη καταπιέζουν μια σχετική αντίδραση από τον ασθενή και κατά συνέπεια μπορεί να καλύψουν μια πιθανή επιπλοκή ενός εμβολίου. Κατά συνέπεια, είναι καλύτερα να μην χορηγούνται και να αντιμετωπίζεται η κατάσταση με άλλα ηπιότερα μέσα, εφόσον χρειάζεται.
- Είναι εξαιρετικά επικίνδυνος ένας εμβολιασμός κατά τη διάρκεια της περιόδου επώασης (το χρονικό διάστημα από τη μόλυνση έως την εμφάνιση των συμπτωμάτων). Ποτέ μην συναινέσετε σε έναν εμβολιασμό της τελευταίας στιγμής κατά τη διάρκεια επιδημίας!
- Μερικές φορές αντίδραση στο εμβόλιο εκδηλώνεται μετά από εβδομάδες. Ακόμη και τότε δεν πρέπει να παραλείπουμε να κάνουμε τον συσχετισμό. Οι συνέπειες σε βάθος χρόνου μπορεί να είναι πολύ σοβαρές. Μην αφήσετε κανέναν να σας αντιμετωπίσει σα υπερβολικό γονιό!