Πόσο ασφαλές είναι το ελεγχόμενο κλάμα;

Φεβρουαρίου 8, 2011

αριάδνη συμπεριφορά, υγεία, θηλασμός, οικογενειακές σχέσεις , , 2 σχόλια

«Άστο να κλάψει» … Πόσο σωστό είναι για το μωρό μας;

Το ελεγχόμενο κλάμα (γνωστό επίσης ως εκπαίδευση στον ύπνο) είναι μια τεχνική που εφαρμόζεται ευρέως ως ένας τρόπος για να αντιμετωπιστούν μωρά και μικρά παιδιά που δεν κοιμούνται από μόνα τους ή που ξυπνούν την νύχτα. Το ελεγχόμενο κλάμα περιλαμβάνει να αφήνεις το βρέφος να κλαίει για ολοένα αυξανόμενα χρονικά διαστήματα πριν του προσφέρεις αγκαλιά ή παρηγοριά. Ο σκοπός του ελεγχόμενου κλάματος είναι να αφήσεις τα μωρά να πέφτουν για ύπνο από μόνα τους και να τα σταματήσεις από το κλάμα ή τις φωνές τους, που στόχο έχουν να έρθεις κοντά τους κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Η ανησυχία εδώ είναι ότι αυτή η ευρέως διαδεδομένη και προτεινόμενη ακόμα και από επαγγελματίες υγείας τεχνική έρχεται σε αντίθεση με τις ανάγκες των βρεφών για την καλύτερη δυνατή συναισθηματική και ψυχική υγεία, και είναι πιθανό να έχει αρνητικά – χωρίς βέβαια κακή πρόθεση από την πλευρά των γονιών – αποτελέσματα.

Ας δούμε τα επιστημονικά δεδομένα. Τα βρέφη πρέπει να προσαρμοστούν σε ένα εντελώς νέο κόσμο και ακόμα και μικρές αλλαγές είναι πιθανό να προκαλούν άγχος. Αφήνοντας ένα μωρό να κλαίει χωρίς απόκριση και παρηγοριά, ακόμα κι αν γίνεται για μικρή χρονική περίοδο, μπορεί να είναι πολύ αγχωτικό και επώδυνο για αυτά.

Το κλάμα είναι σχεδιασμένο από τη φύση ως σινιάλο ανάγκης του βρέφους για απόκριση

Παρότι η τεχνική του ελεγχόμενου κλάματος ίσως τελικά οδηγήσει το μωρό να μην κλαίει, είναι πιθανό να του διδάσκει να μην αναζητεί ή να μην περιμένει βοήθεια και υποστήριξη όποτε είναι αγχωμένο.

Τα βρέφη από την ηλικία των έξι μηνών κι έπειτα υποφέρουν από ποικίλου βαθμού άγχος αποχωρισμού από τους γονείς τους. Αυτό το άγχος συνεχίζεται έως ότου συνειδητοποιήσουν ότι οι γονείς τους θα επιστρέψουν κάθε φορά που φεύγουν, και ότι είναι ασφαλή ότι και να συμβαίνει. Αυτή η συνειδητοποίηση είναι ένα στάδιο που μπορεί να έρθει και στα τρία χρόνια της ζωής.

Σχεδόν όλα τα μικρά παιδιά ωριμάζουν από μόνα τους έως τριών ή τεσσάρων ετών και αποβάλλουν την ανάγκη να ξυπνούν το βράδυ για αγκαλιά και να επιζητούν την παρουσία των γονιών τους, πολλά δε πολύ νωρίτερα από αυτήν την ηλικία. Η αυθαίρετη επιμονή του ενήλικα για πρόωρη ωρίμανση του παιδιού σε αυτόν τον τομέα έχει συχνά αποτέλεσμα προβλήματα ύπνου και συναισθηματικής φύσης που διαρκούν σε βάθος χρόνου.

Τα μωρά μας είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν ασφαλή σύνδεσμο με τους γονείς τους όταν εκείνοι απαντούν έγκαιρα, κατάλληλα και με συνέπεια στις ανάγκες και το άγχος τους. Οι ασφαλείς σύνδεσμοι στη βρεφική ηλικία (secure attachment) αποτελούν τη βάση για όλες τις σχέσεις του νέου ανθρώπου στο μέλλον, για μια καλή ψυχική υγεία στην ενήλικη ζωή.

Τα βρέφη των οποίων οι γονείς ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους και αντιδρούν έγκαιρα στο κλάμα τους, μαθαίνουν να «ησυχάζουν» πιο γρήγορα σε βάθος χρόνου γιατί γίνονται πιο ασφαλή στην πεποίθησή τους ότι οι ανάγκες τους για συναισθηματική ασφάλεια θα ικανοποιηθούν.

Οι απαιτήσεις του σύγχρονου Δυτικού τρόπου ζωής και κάποιες συμβουλές «ειδικών» έχουν οδηγήσει τους γονείς στην ψευδή προσδοκία ότι όλα τα βρέφη και μικρά παιδιά θα έπρεπε να κοιμούνται όλη τη νύχτα συνεχόμενα από τους πρώτους ήδη μήνες της ζωής τους, ή ακόμα και από τις πρώτες εβδομάδες. Στην πραγματικότητα τα μωρά μας είναι βιολογικά προγραμματισμένα να ξυπνούν πολύ πιο συχνά τη νύχτα σε σύγκριση με μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες, γιατί οι κύκλοι ύπνου τους είναι πολύ πιο σύντομοι. Τα μωρά μας κοιμούνται για πολύ λίγο χρόνο βαθιά, έπειτα βιώνουν αρκετό ύπνο REM (ύπνο γρήγορων κινήσεων των ματιών, συνδεόμενο με τα όνειρα) και ξυπνούν έπειτα από 1-2 ώρες, για να επιστρέψουν έπειτα σε έναν παρόμοιο βραχύ κύκλο ύπνου. Οι σύντομοι κύκλοι ύπνου επιτρέπουν στα βρέφη να περνούν περισσότερο χρόνο της ημέρας στον ύπνο REM, o οποίος θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικός για την ανάπτυξη του εγκεφάλου.

Πολλοί γονείς αισθάνονται εξαντλημένοι όταν τα μικρά τους παιδιά κλαίνε την νύχτα, εν μέρει γιατί απαιτείται πρόσθετη ενέργεια για να σηκωθούν και να ηρεμήσουν το μικρό τους, αλλά και μερικές φορές γιατί έχουν την μη ρεαλιστική προσδοκία ότι τα μωρά «πρέπει» να κοιμούνται μόνα τους όλη νύχτα. Κάποιοι από αυτούς τους γονείς βρίσκουν ότι το ελεγχόμενο κλάμα βοηθάει. Άλλοι γονείς όμως βρίσκουν ότι δε βοηθάει ή ότι προκαλεί τόσο επώδυνες στιγμές σε γονείς και μωρό που αποφασίζουν να εγκαταλείψουν τη μέθοδο.

Δυστυχώς δεν υπάρχουν καθόλου έρευνες που να εκτιμούν τα επίπεδα ψυχολογικού στρες των βρεφών που υφίστανται την μέθοδο του ελεγχόμενου κλάματος, ή την μακροπρόθεσμη συναισθηματική ή ψυχική επίδραση της μεθόδου στο παιδί που αναπτύσσεται.

Η επιστήμη σήμερα λοιπόν λέει ότι είναι φυσιολογικό και υγιές για μωρά και μικρά παιδιά να μην κοιμούνται χωρίς διακοπή όλη νύχτα και να χρειάζονται την προσοχή και παρουσία των γονιών τους κατά τη διάρκεια της νύχτας. Αυτό δε θα έπρεπε να ονομάζεται διαταραχή, πάθηση, πρόβλημα, εκτός εάν είναι καθαρά έξω από τις συνηθισμένες καταστάσεις.

Οι γονείς θα πρέπει να ενημερώνονται ότι η ανταπόκρισή τους στις ανάγκες και το κλάμα του παιδιού τους δε θα προκαλέσει κάποια επίμονη, κακή «συνήθεια», όπως ευρέως διαδεδομένες αιτιάσεις χωρίς καμία επιστημονική βάση υποστηρίζουν.

Το ξύπνημα του παιδιού τη νύχτα μπορεί να οφείλεται σε άγχος αποχωρισμού, και σε αυτές τις περιπτώσεις οι γονείς θα πρέπει να ενημερώνονται ότι είναι «εντάξει» να κοιμούνται μαζί ή κοντά στο παιδί, τηρώντας συγκεκριμένες προφυλάξεις. Αυτό συχνά έχει ως αποτέλεσμα όλοι να επιστρέφουν σε ομαλό νυχτερινό ύπνο.

Κάθε μέθοδος που χρησιμοποιείται για να βοηθήσει τους γονείς να κοιμηθούν καλύτερα τη νύχτα δεν θα έπρεπε να αποβαίνει εις βάρος των αναπτυξιακών και συναισθηματικών αναγκών του παιδιού. Εάν το ελεγχόμενο κλάμα κρίνεται σκόπιμο να χρησιμοποιηθεί, θα ήταν πιο κατάλληλο αφότου το παιδί μπορεί να κατανοήσει το νόημα των λέξεων από τους γονείς, μπορεί να γνωρίζει ότι οι γονείς του θα έρθουν πίσω και να μπορεί να νιώθει ασφαλές χωρίς την παρουσία των γονιών.

Από αναπτυξιακή άποψη η ηλικία αυτή είναι περίπου τριών χρονών. Αυτό βέβαια ποικίλει ανάλογα με το παιδί, για αυτό η παρατήρηση του δικού μας παιδιού και η απόκρισή μας στα σημάδια του είναι ο καλύτερος τρόπος για να διαπιστώσουμε εάν το παιδί μας είναι έτοιμο να κοιμηθεί μόνο του νιώθοντας ασφαλές. Η μητέρα θα πρέπει να αποφεύγει συγκρίσεις του παιδιού της με άλλα παιδιά και να εστιάζει στην αναπτυξιακή ωρίμανση του δικού της παιδιού, η οποία μπορεί να ποικίλει.

Πριν την έναρξη της μεθόδου ελεγχόμενου κλάματος, επαγγελματίας υγείας (πχ παιδίατρος) θα έπρεπε να αξιολογήσει πλήρως την υγεία του παιδιού, τις ενδο-οικογενειακές σχέσεις, το κατά πόσο το κλάμα του μωρού τη νύχτα είναι πραγματικά έξω από τα φυσιολογικά όρια. Θα πρέπει να γίνεται προσπάθεια ώστε οι γονείς να συνδέονται με υποστηρικτικές δομές στην κοινότητα για να περιοριστεί η απομόνωση που συχνά υπάρχει σε γονείς με μικρά παιδιά. Άλλες στρατηγικές, εκτός από το ελεγχόμενο κλάμα, θα έπρεπε πάντα να συζητούνται με τους γονείς ως προτιμότερες επιλογές.

Εάν ένα μωρό ή μικρό παιδί έχει ήδη βιώσει αποχωρισμό από το γονιό του εξαιτίας αρρώστιας, νοσηλείας, απουσίας του γονιού ή υιοθεσίας, ή εάν ένα παιδί εκδηλώσει μεγάλο άγχος κατά τη διαδικασία του ελεγχόμενου κλάματος, η μέθοδος δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται. Αυτό γιατί τα παιδιά που έχουν ήδη βιώσει τραυματικό αποχωρισμό είναι πιο ευάλωτα στις αρνητικές συνέπειες από το είδος του στρες που προκαλείται από το ελεγχόμενο κλάμα.

Όποτε οι γονείς φτάνουν στα όριά τους με το έντονο κλάμα του παιδιού και υπάρχει κίνδυνος παιδικής κακοποίησης, είναι απαραίτητο οι γονείς αυτοί να λαμβάνουν περαιτέρω υποστήριξη και σύνδεση με κοινωνικό λειτουργό.

Στους γονείς θα πρέπει να λέγεται ότι το ελεγχόμενο κλάμα δεν έχει ερευνηθεί για τα επίπεδα στρες που προκαλεί στο μωρό ή για τις συνέπειές του μακροπρόθεσμα στην συναισθηματική του ανάπτυξη.

Όποτε χρησιμοποιείται, θα πρέπει να δίνονται οδηγίες για όσο το δυνατό πιο ασφαλή πρακτική και προφυλάξεις. Ειδικότερα, οι γονείς θα πρέπει να εστιάσουν στο επίπεδο άγχους που προκαλεί στο παιδί τους και όχι στο χρονικό διάστημα – λεπτά της ώρας- που το μωρό τους έχει αφεθεί να κλαίει. Επιπλέον, οι γονείς πρέπει να εγκαταλείπουν την τεχνική οποιαδήποτε στιγμή δεν την «νιώθουν» σωστή.

Πηγή: Australian Association for Infant Mental Health. Position Paper 1: Controlled Crying. Revised ed, March 2004

Μετάφραση και απόδοση στα Ελληνικά:

Στέλιος Παπαβέντσης, M.R.C.P.C.H., D.C.H. I.B.C.L.C.
Παιδίατρος – Σύμβουλος Γαλουχίας
www.pediatros-thes.gr

Βιβλιογραφία:

Bowlby J (1973). Attachment and loss: 2. Separation. Harmondswroth, Middlesex: Penguin.
McKenna J (2000). Cultural influences on infant sleep. Zero to Three 20, 9-18.
Perry BD et al. Homeostasis, stress, trauma, and adaptation: a neurodevelopmental view of childhood trauma. Child and Adolescent Psychiatric Clinics of North America 7, 33-51: 1998.

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline

Προβλήματα με το υπάρχον βιβλιάριο υγείας του παιδιού.

Φεβρουαρίου 3, 2011

αριάδνη υγεία, Διάφορα , 8 σχόλια

Του Αντώνη Καφάτου*

Το 2003 το υπουργείο Υγείας άλλαξε τις υπάρχουσες κατάλληλες καμπύλες ανάπτυξης των παιδιών με τελείως ακατάλληλες καμπύλες οι οποίες διατηρούνται μέχρι σήμερα.

Αυτές οι καμπύλες ανάπτυξης είναι ακατάλληλες γιατί έγιναν το 2001, όταν η επιδημία της παχυσαρκίας ήταν σε έξαρση. Το αποτέλεσμα ήταν να έχουν μετακινηθεί προς τα άνω και να αποκρύπτουν το πρόβλημα των υπέρβαρων και παχύσαρκων παιδιών, ενώ αντίθετα ψευδώς παρουσιάζουν μεγάλο ποσοστό παιδιών με ανεπαρκή ανάπτυξη. (Παιδιατρική, 2007; 70:70-74)

Οι καμπύλες αυτές ανάπτυξης παρόλα αυτά προωθήθηκαν και μπήκαν στο βιβλιάριο υγείας του παιδιού με πρωτοβουλία της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και της φαρμακευτικής εταιρείας που παράγει την αυξητική ορμόνη.

Οι καμπύλες αυτές συμβάλουν στο να αυξηθεί ο αριθμός των παιδιών που παίρνουν αυξητική ορμόνη την οποία πληρώνει το Υπουργείο Υγείας. Όταν ένα παιδί παίρνει για παράδειγμα αυξητική ορμόνη καθημερινά και για 6 χρόνια, απαιτούνται πάνω από 350,000 ευρώ. Εκτός όμως του τεράστιου οικονομικού κόστους, η ζημιά στην υγεία είναι ακόμη πιο σοβαρή, γιατί η αυξητική ορμόνη είναι καρκινογόνος ουσία.

Στις 30/8/2005 ο υφυπουργός Υγείας κος Κωνσταντόπουλος υπέγραψε με το Πανεπιστήμιο Κρήτης μια σύμβαση για να ετοιμαστεί ένα νέο βιβλιάριο υγείας του παιδιού εντός τριών μηνών. Το Πανεπιστήμιο Κρήτης ετοίμασε το βιβλιάριο υγείας μέσα τις προθεσμίες της σύμβασης. Από τότε το Υπουργείο Υγείας δεν έχει κάνει καμιά πρόοδο. Μια προφορική δικαιολογία ήταν ότι ήταν μεγάλο μέγεθος. Γι΄αυτό το συμπτύξαμε και ελαττώσαμε τις σελίδες από 76 σε 64 (το Βρετανικό και Γαλλικό βιβλιάριο είναι 97 και 92 σελίδες αντίστοιχα).

Το πανεπιστήμιο Κρήτης συνέλεξε βιβλιάρια υγείας απ΄όλες σχεδόν τις Ευρωπαικές Χώρες και την Αυστραλία.

Η προσπάθεια του Πανεπιστημίου Κρήτης ήταν να γίνει ένα βιβλιάριο υγείας που να βοηθά τους γονείς της Χώρας μας να προλάβουν τα σοβαρότερα προβλήματα που σχετίζονται με την υγεία και ανάπτυξη και περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

1. Έλλειψη θηλασμού με λιγότερες από 10% των μητέρων να θηλάζουν αποκλειστικά τα παιδιά τους (80%των μητέρων θηλάζουν αποκλειστικά τα παιδιά τους στις Σκανδιναβικές Χώρες)

2. Παιδική παχυσαρκία. Η Ελλάδα έχει τα υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας στην ΕΕ. Η έλλειψη θηλασμού υπερδιπλασιάζει τον κίνδυνο παχυσαρκίας. Η παχυσαρκία συνδέεται άμεσα με την υπέρταση, υπερλιπιδαιμίες σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, έμφραγμα του μυοκαρδίου, εγκεφαλικά επεισόδια, κ.α.

3. Διατροφή. Η παραδοσιακή ελληνική διατροφή έχει γίνει παγκόσμιο πρότυπο, όπως αποκαλύφθηκε από τη μελέτη των 7 Χωρών, όπου ο πληθυσμός της Κρήτης έχει το υψηλότερο ποσοστό επιβίωσης με τους λιγότερους θανάτους από καρδιαγγειακά και καρκίνους σε σύγκριση με όλους τους άλλους πληθυσμούς της μελέτης.

Το Πανεπιστήμιο Κρήτης συνεχίζει την παρακολούθηση του πληθυσμού της Κρήτης που άρχισε από το 1960 και διαπιστώνει ότι οι νεώτερες γενιές, και ιδιαίτερα τα παιδιά, έχουν αλλάξει ριζικά τη διατροφή που δεν διαφέρει από εκείνη των παιδιών του δυτικού κόσμου.

Γι’ αυτό στο νέο βιβλιάριο υγείας του παιδιού δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο παραδοσιακό τρόπο διατροφής της ελληνικής οικογένειας, και φυσικά του παιδιού για τον οποίο ο καλύτερος τρόπος εκπαίδευσης είναι το παράδειγμα που παίρνει από τους ίδιους τους γονείς.

4. Η έλλειψη σωματικής άσκησης σε συνδυασμό με την κακή διατροφή ευθύνονται για την επιδημική έξαρση της παιδικής παχυσαρκίας τις τελευταίας δεκαετίες στη χώρα μας.

Γι’ αυτό δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο βιβλιάριο υγείας του παιδιού στη σωματική άσκηση παράλληλα με μια καλή διατροφή για την άριστη ανάπτυξη του παιδιού.

Πολλά παιδιά, κυρίως εφηβικής ηλικίας, καταφεύγουν σε κέντρα αδυνατίσματος που αγνοούν συνήθως τη φάση ταχείας ανάπτυξης του παιδιού (growth spurt), όπου η καλή διατροφή και άθληση έχουν ιδιαίτερα μεγάλη σημασία. Έτσι συχνά βλέπουμε εφήβους και έφηβες να έρχονται από κέντρα αδυνατίσματος με υποθερμιδικές δίαιτες. Τα αποτελέσματα από αυτές τις δίαιτες είναι η αναστολή της ανάπτυξης τους, η διακοπή ή μη έναρξη της εμμηνορρυσίας στα κορίτσια, σιτιογενείς αναιμίες, κακή επίδοση στα σχολεία και ψυχολογικά προβλήματα(π.χ. ψυχογενής ανορεξία και βουλημία).

Το πρόσφατο διαφημιστικό μήνυμα του Υπουργείου Υγείας «Ρίξε το βάρος στο παιδί» είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για την υγεία και ανάπτυξη του παιδιού. Μητέρες με υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά κατανοούν με το σύνθημα αυτό ότι πρέπει με κάθε τρόπο να ελαττώσουν το βάρος του παιδιού τους χωρίς αυτές να δίνουν γενικά και αόριστα προσοχή στο παιδί τους. Στόχος πρέπει να είναι η ελάττωση του ρυθμού αύξησης του βάρους με περισσότερη σωματική άσκηση και επαρκή λήψη ενέργειας για την ανάπτυξη του (όχι ελάττωση του βάρους με υποθερμιδικές δίαιτες).

5. Κάπνισμα. Η Ελλάδα έχει τα υψηλότερα ποσοστά καπνιστών σε παγκόσμια κλίμακα. Πρόσφατα διαπιστώσαμε ότι το 36% των εγκύων γυναικών συνεχίζουν το κάπνισμα σε όλη την εγκυμοσύνη. Επίσης, παιδιά σε νηπιαγωγεία στα Χανιά με δύο γονείς καπνιστές έχουν 11 φορές υψηλότερα επίπεδα κοτινίνης (μεταβολίτης της νικοτίνης) στο αίμα τους σε σύγκριση με παιδιά μη καπνιστών γονιών.

Γι’ αυτό στο νέο βιβλιάριο υγείας του παιδιού τονίζεται αυτό το τεράστιο πρόβλημα δημόσιας υγείας.

6. Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2. Αυξάνεται με ταχύτατους ρυθμούς στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Γι’ αυτό στο νέο βιβλιάριο υγείας παρουσιάζεται με συντομία ο γλυκαιμικός δείκτης και το γλυκαιμικό φορτίο. Τρόφιμα με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, όπως είναι τα περισσότερα τρόφιμα της ελληνικής παραδοσιακής διατροφής ελαττώνουν τον κίνδυνο σακχαρώδους διαβήτη.

7. Ατυχήματα. Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση με το μεγαλύτερο αριθμό θανάτων από τροχαία ατυχήματα, γι΄ αυτό γίνεται σύντομη αναφορά στα οινοπνευματώδη ποτά.

8. Αρτηριακή υπέρταση. Τα εγκεφαλικά επεισόδια είναι από τις πρώτες αιτίες θανάτου στην χώρα μας που έχουν ως κύριο αίτιο την υπέρταση. Γι΄ αυτό τονίζεται η σημασία της διατροφής χαμηλής σε αλάτι και αυξημένης σε κάλιο.

9. Η στοματική υγεία είναι ένα άλλο τεράστιο πρόβλημα για το οποίο δίνονται σύντομες οδηγίες.

10. Επίσης, το νέο βιβλιάριο υγείας του παιδιού περιλαμβάνει καμπύλες για την αρτηριακή πίεση, για την περίμετρο μέσης και το Δείκτη Μάζας Σώματος εκτός από τις συνήθεις καμπύλες βάρους, ύψους και περιμέτρου κεφαλής που υπάρχουν σε όλα τα βιβλιάρια στον κόσμο.

11. Στα εμβόλια ακολουθήσαμε τις πρόσφατες οδηγίες της επιτροπής εμβολιασμών του Υπουργείου Υγείας.

Τέλος, το Πανεπιστήμιο Κρήτης στα πλαίσια ενός Ευρωπαϊκού προγράμματος (NewGeneris) εξέδωσε πρόσφατα σύντομο τεύχος για την εγκυμοσύνη με τίτλο «Υγεία και διατροφή στην περίοδο της εγκυμοσύνης». Το τεύχος αυτό έχουμε προτείνει στο Υπουργείο Υγείας να το επανεκδώσει και να δίνεται δωρεάν σε όλες τις εγκύους γυναίκες της χώρας μας όσο το δυνατόν νωρίτερα από την αρχή της κυήσεως. Αυτό προετοιμάζει τις γυναίκες να θηλάσουν και δίνει κατευθύνσεις για τη σωστή διατροφή τους. Δεν έχουμε πάρει ακόμα καμία απάντηση για το θέμα αυτό και έχει περάσει ήδη ένα έτος.

* O Αντώνης Καφάτος, είναι ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης, Κλινική Προληπτικής Ιατρικής & Διατροφής (πηγή)

Φυσικά η πρόταση για ένα νέο βιβλιάριο υγείας δεν πραγματοποιείθηκε ποτέ. Το παραπάνω άρθρο έψαξα και το βρήκα με αφορμή την καταπληκτική και θλιβερή ταυτόχρονα εκπομπή του Στέλιου Κούλογλου “Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα”.

Αφιερώστε τον χρόνο σας αν δεν  έχετε δει ήδη την εκπομπή της Δευτέρας 2 Φεβρουαρίου με τίτλο “Το ιπτάμενο burger και άλλες ιστορίες” να την δείτε εδώ .

Ολόκληρη η εκπομπή είναι καθηλωτική, στο 25.30′ περίπου παρουσιάζεται η αλήθεια για τα παιδικά βιβλιάρια υγείας και το ρόλο τους στην παιδική παχυσαρκία αλλά και την υπονόμευση του μητρικού θηλασμού.

Σχετικό πρόσφατο άρθρο επίσης μπορείτε να διαβάσετε και εδώ

με τίτλο  “Φαρμακοβιομηχανία “συνέγραψε” το βιβλιάριο υγείας παιδιού!”

Με τις καμπύλες που υπάρχουν στο βιβλιάριο για την ανάπτυξη των παιδιών ένα υπέρβαρο παιδί χαρακτηρίζεται ως κανονικό και ένα κανονικό παιδί ως αδύναμο. Κατήγγειλε ότι οι καμπύλες προωθήθηκαν από εταιρεία που πουλούσε αυξητική ορμόνη και ότι το 2005 το υπουργείο Υγείας υπέγραψε σύμβαση με το Πανεπιστήμιο Κρήτης για νέες καμπύλες, το Πανεπιστήμιο τις κατέθεσε μετά από 3 μήνες, αλλά ακόμη δεν έγινε τίποτα. “Κάποιοι πλουτίζουν από αυτό το βιβλιάριο υγείας του παιδιού”, τόνισε και πρόσθεσε ότι με το βιβλιάριο θίγεται και ο θηλασμός, καθώς τα παιδιά που θηλάζουν παίρνουν λιγότερο γάλα. Κατά συνέπεια, είπε, και οι εταιρείες γάλακτος έχουν λόγο να παραμείνουν αυτές οι καμπύλες

Και εδώ στο blog παλαιότερο άρθρο

Οι πίνακες για την φυσιολογική αύξηση βάρους στα θηλάζοντα βρέφη εδώ



Τα συμπτώματα της υγείας

Φεβρουαρίου 2, 2011

αριάδνη υγεία , 6 σχόλια

Ένα βρέφος τελικά αισθάνεται πολύ καλά τι είναι αρρώστεια, οι ενήλικοι όμως όχι! Ένα βρέφος εκφράζει την αρρώστεια με τα έντονα θεραπευτικά συμπτώματα, που παρουσιάζει, με σκοπό να θεραπευτεί. Οι γονείς δεν μπορούν να τα διαβάσουν, έχουν μάθει μόνο να τα καταστέλλουν με κάθε ιατρικό μέσο, με τους ατελείωτους λάθος χειρισμούς τους (σταμάτημα τού μητρικού γάλακτος, λάθος διατροφή, εμβόλια, χημικά καλλυντικά, φάρμακα, χειρουργεία, φάσκιωμα κ.ά.). Έτσι, έχουν δημιουργήσει την απαραίτητη κληρονομιά, για ν΄ αρρωσταίνει συνέχεια το μωρό τους και να πλουτίζουν οι άνθρωποι του ιατρικού συστήματος.

Κι όταν τα θεραπευτικά συμπτώματα τής ασθένειας (τοξίνωσης) εμφανιστούν, θα σπεύσουν (πάντα σύμφωνα με τις υποδείξεις των παιδιάτρων) να τα πνίξουν καταπιέζοντας κάθε θεραπευτική προσπάθεια, που θα εμφανίσει ένα βρέφος (συμπτώματα), με χημικά φάρμακα και αντιβιώσεις. Π.χ. στον πυρετό δίνουν αντί-πυρετικό, στην διάρροια αντί-φάρμακο για να σταματήσει, στον εμετό δίνουν αντί-εμετικά, στις λοιμώξεις αντί-βιώσεις, στις φλεγμονές αντί-φλεγμονώδη κ.ά.. Δεν γνωρίζουν, ότι ο πυρετός, ο πόνος, ο εμετός, το ρίγος, τα φλέματα, η ανορεξία, είναι τα συμπτώματα, που δημιουργεί το σοφό μας σώμα, για να αποβάλλει τα σκουπίδια και να αποτοξινωθεί από τα άχρηστα που έχουν μπλοκάρει και εξασθενήσει τον αμυντικό του μηχανισμό. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: “Είναι” και “Σώμα”).  Έτσι επέρχεται η ίαση, μόνο μέσω των συμπτωμάτων τής αρρώστειας. Επομένως, την τοξίνωση ενός βρέφους και κατ΄ επέκταση την αρρώστεια, τα δημιουργούν οι ίδιοι οι γονείς με τις ανθυγιεινές συνήθειες διατροφής και διαβίωσης, που επιβάλλουν στα παιδιά τους.

Τα συμπτώματα ουσιαστικά θεραπεύουν την αρρώστεια! Π.χ. με τον πυρετό και τον βήχα ωθούνται έξω απ΄ τους πνεύμονες και αποβάλλονται με τα πτύελα οι τοξίνες που έχουν εναποθηκευτεί μέσα στα φλέγματα και τα αποστήματα. Οι άνθρωποι όμως, έχουν μάθει να καταστέλλουν κάθε φωνή κάθε προσπάθεια τού οργανισμού για θεραπεία με τα φάρμακα και τα χειρουργεία. Λειτουργούν κατασταλτικά, όπως η κοινωνία μας. Όπως τα δυνατά κράτη προς τα αδύναμα, όπως η αστυνομία και ο στρατός, όπως η μητέρα και ο πατέρας στα παιδιά τους, όπως ο σύζυγος στη σύζυγο. Αν σε κάποιο παιδί πρηστούν οι αμυγδαλές, οι γιατροί θα προτείνουν χειρουργικό ακρωτηριασμό κόβοντάς τις αμυγδαλές, το ίδιο και με τα κρεατάκια στη μύτη, ή με τις μυρμηγκιές κ.ά. Το ίδιο κάνουν και σε μεγαλύτερα όργανα, χολή, νεφρά, πνεύμονες. Ό,τι δεν μπορούν να θεραπεύσουν το κόβουν και το πετάνε…

Η ασθένεια δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία φυσιολογική λειτουργία κάθαρσης τού οργανισμού, όπως η πέψη, η αφόδευση, η ούρηση, η αναπνοή. Κανένας γιατρός δεν μπορεί να θεραπεύσει κανέναν ασθενή σύμφωνα με τον Ιπποκράτη, παρά  μόνο ο ίδιος ο οργανισμός τού ασθενή μπορεί να αυτοθεραπεύεται. Ο γιατρός πρέπει μόνο να είναι ο αρωγός τής αυτοκάθαρσης – αυτοθεραπείας και τίποτε άλλο. Οι γονείς πρέπει να το μάθουν καλά αυτό το μάθημα, που τούς διδάσκουν τα παιδιά τους. Κάποια στιγμή θα πρέπει να συμφιλιωθούν με αυτές τις αρχές, δηλαδή με τα μικρόβια και με τα συμπτώματα των ασθενειών και να σταματήσουν να τα καταπολεμούν. Καταπολεμώντας τα μικρόβια και τα συμπτώματα τής ασθένειας, ουσιαστικά καταπολεμούν την πιο φυσιολογική λειτουργία τού παιδιού τους, ή καλύτερα τα ίδια τα παιδιά τους! Παρατηρείστε ένα ζώο, όταν αρρωσταίνει τι κάνει. Σταματάει να τρώει και να κινείται. Κάθεται ήσυχα σε μία γωνιά και περιμένει τον οργανισμό του ν΄ αυτοθεραπευτεί. Δεν θα πάει σε γιατρό να τού δώσει φάρμακα, ούτε να το χειρουργήσει. Κάποια ζώα τρώνε χόρτα, για να προκαλέσουν εμετό και να θεραπευτούν. Οι άνθρωποι όμως, λόγω άγνοιας στο τι τούς συμβαίνει, σταματούν τον εμετό με φάρμακα!

Υπάρχει μία αρχή της Φυσικοπαθητικής (εναλλακτική θεραπευτική μέθοδος, που ανάγεται στον Ιπποκράτη), η οποία λέει: «Ό,τι εισέρχεται στο σώμα ενός όντος είναι είτε τροφή, είτε δηλητήριο». Δεν μπορεί λοιπόν μια χημική ουσία ή μια βαριά επεξεργασμένη τροφή να θρέψει έναν οργανισμό και να δράσει ως τροφή, επειδή δεν είναι τροφή, θα δράσει μόνο ως δηλητήριο.

Επομένως οι γονείς θα πρέπει να λάβουν αυτή τη φράση πολύ σοβαρά υπ΄ όψη τους. Να ταΐζουν τα παιδιά τους με φυσικές τροφές κι όταν αυτά πεινούν, να τους δίνουν καθαρό νερό, να τα αφήνουν να εκτίθενται στον ήλιο και στον αέρα, πάντοτε με μέτρο και φειδώ. Να τα αφήνουν να παίζουν ελεύθερα στη Φύση, στο βουνό, στη θάλασσα. Να μην τα λούζουν με χημικά καλλυντικά, όπως συνηθίζουν (σαμπουάν, κρέμες, αντηλιακά κ.ά.), να αποφεύγουν τις αντιβιώσεις, τα εμβόλια και τ΄ άλλα χημικά φάρμακα. Να ενδιαφέρονται πραγματικά γι΄ αυτά, να τα φροντίζουν, να τα ακούνε και να νιώθουν φίλοι μαζί τους. Τέλος, να τα αγαπάνε με την ψυχή τους και να διδάσκονται από αυτά. Έχουν πολλά να μάς διδάξουν τα αθώα παιδιά, εμάς τούς υποκριτές και πονηρούς ενήλικες. Αυτά χρειάζεται λοιπόν ένα παιδί για να αποκτήσει καλή υγεία, σφρίγος και ζωτικότητα. Ό,τι δηλαδή διαχρονικά προτείνει η Φύση σε μάς τούς ανθρώπους και σε όλα τ΄ άλλα όντα. Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο.

Στις μέρες μας κάθε αντίληψη και σκέψη για το τι είναι υγεία, αποτελεί αρρώστεια. Αυτό αποδεικνύεται απ΄ τα ατελείωτα εκατομμύρια ασθενών, που εισάγονται στα νοσοκομεία τού πλανήτη μας και τα ατελείωτα εκατομμύρια θανάτων από παλιές, νέες και ανίατες ασθένειες. Όμως, οι ακάλυπτες επιταγές και οι φρούδες υποσχέσεις τής Ιατρικής και των φαρμακοβιομηχάνων πατρόνων τους, έχουν αρχίσει και ξεφουσκώνουν. Πρόσφατα το φιάσκο τής περιβόητης γρίπης Η1Ν1 γέμισε με πακτωλό χρημάτων τα θησαυροφυλάκια των φαρμακοβιομηχανιών και των εντολοδόχων τους γιατρών, αλλά η αξιοπιστία της χημικής Ιατρικής στηλιτεύτηκε. Έτσι, παρά τη βαθειά νάρκωση, που έχουν βυθίσει την ανθρωπότητα όλα αυτά τα χρόνια, οι δημιουργοί και συντηρητές τής ασθένειας, αποκαλύπτονται σιγά σιγά στα μάτια των θυμάτων τους.

Το μέλλον της υγείας αυτού τού κόσμου βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια μας. Ας ανοίξουμε επιτέλους τα μάτια μας, και ας σταματήσουμε να δηλητηριάζουμε και να κακοποιούμε τα ίδια τα παιδιά μας…

Βασίλειος Μαυρομμάτης Διατροφικός σύμβουλος και ομοιοπαθητικός

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ


9 φάρμακα που δεν πρεπει να δώσετε ποτέ στα παιδιά σας.

Ιανουαρίου 21, 2011

αριάδνη υγεία 11 σχόλια

Τα μικρά παιδιά είναι πολύ πιο πιθανό να επηρεαστούν από τις ανεπιθύμητες παρενέργειες των φαρμάκων σε σχέση με τους ενήλικες. Συνεπώς είναι καλό να έχετε το νου σας και να μη δίνετε στα παιδιά σας είτε συνταγογραφούμενα είτε μη συνταγογραφούμενα φαρμακευτικά σκευάσματα – ακόμη και φάρμακα φυτικής προέλευσης – χωρίς τη δέουσα προσοχή. Να ορισμένα φάρμακα που δεν πρέπει να δίνετε στα παιδιά έως 2 ετών.

Ασπιρίνη

Ποτέ μην δίνετε ασπιρίνη ή σκευάσματα που περιέχουν ασπιρίνη σε μικρά παιδιά ή και εφήβους κάτω των 19 ετών. Η ασπιρίνη μπορεί να κάνει ένα παιδί ευάλωτο στο σύνδρομο Reyes που είναι μια πολύ σπάνια αλλά δυνητικά μοιραία ασθένεια. Και μην το θεωρείτε δεδομένο ότι τα ειδικά φάρμακα για παιδιά που βρίσκονται στα φαρμακεία δεν περιέχουν ασπιρίνη. Η ασπιρίνη αναφέρεται μερικές φορές σαν ‘ακετυλοσαλικυλικό οξύ’. Διαβάστε προσεκτικά το χαρτάκι του φαρμάκου και ζητήστε από τον γιατρό ή το φαρμακοποιό σας ένα σκεύασμα που δεν θα περιέχει ασπιρίνη. Για την ανακούφιση από τον πόνο ή τον πυρετό είναι καλύτερα να δίνεται στο παιδί σας τη σωστή δοσολογία παρακεταμόλης ή ιβουπροφαίνης.

Μη συνταγογραφούμενα φάρμακα για το κρύωμα και το βήχα
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συνιστά να μην δίνουμε μη συνταγογραφούμενα φάρμακα για το κρύωμα ή το βήχα στα μικρά παιδιά. Οι μελέτες δείχνουν ότι τα συγκεκριμένα φάρμακα συνήθως δεν μπορούν να ανακουφίσουν τα συμπτώματα των παιδιών αυτής της ηλικίας και μπορεί να είναι κι επιβλαβή, ιδίως αν ένα παιδί πάρει κατά λάθος περισσότερη από τη συνιστώμενη δόση.

Επιπλέον τα συγκεκριμένα φάρμακα μπορεί να έχουν ανεπιθύμητες παρενέργειες όπως υπνηλία, στομαχικές διαταραχές και εξανθήματα, ή και πολύ σοβαρές παρενέργειες όπως επιτάχυνση του καρδιακού παλμού, σπασμούς, ή και θάνατο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες 7.000 παιδιά κάτω των 11 ετών νοσηλεύονται κάθε χρόνο σε μονάδες εντατικής θεραπείας επειδή πήραν υπερβολική δόση από κάποιο φάρμακο για το κρύωμα ή το βήχα. Αν το παιδί σας ταλαιπωρείται από ένα κρύωμα, βάλτε στον κρεβατοκάμαρά του έναν υγραντήρα ή κάτι ανάλογο.

Φάρμακα ενάντια στη ναυτία
Μην δίνετε στα παιδιά σας φάρμακα ενάντια στην ναυτία (συνταγογραφούμενα ή μη), εκτός κι αν το συστήσει γιατρός. Τα περισσότερα επεισόδια εμετού είναι συνήθως σύντομα και τα παιδιά κατά κανόνα τα βγάζουν πέρα χωρίς φάρμακα. Τα φάρμακα ενάντια στη ναυτία έχουν επιπλέον κινδύνους και επιπλοκές. (Αν όμως το παιδί σας κάνει διαρκώς εμετό και αρχίζει να αφυδατώνεται, συμβουλευτείτε γιατρό για το τι να κάνετε).
Φάρμακα για ενήλικες
Το να δίνετε στο παιδί σας μικρότερη δόση ενός φαρμάκου που είναι για ενήλικες είναι επικίνδυνο. Αν το χαρτάκι δεν γράφει συνιστώμενη δόση για παιδιά, είναι καλύτερα να μην του δώσετε καθόλου το συγκεκριμένο φάρμακο.
Οποιοδήποτε φάρμακο συνταγογραφήθηκε για άλλον ή για άλλο πρόβλημα
Φάρμακα που έχουν δοθεί για άλλα πρόσωπα (όπως ένα αδελφάκι) ή για την αντιμετώπιση άλλων ασθενειών μπορεί να είναι αναποτελεσματικά ή και επικίνδυνα για ένα παιδί. Δίνετε στο παιδί σας μόνο φάρμακα που έχουν συνταγογραφηθεί για αυτό και για το συγκεκριμένο του πρόβλημα.
Οτιδήποτε έχει λήξει
Να πετάτε όλα τα φάρμακα, συνταγογραφούμενα και μη, όταν έχουν λήξει. Πετάξτε επίσης όλα τα φάρμακα που αλλάζουν χρώμα ή θρυμματίζονται και γενικώς οτιδήποτε δεν μοιάζει όπως ήταν όταν το αγοράσετε. Προσέξτε επίσης τις ημερομηνίες λήξης από την ώρα που ανοίγετε ένα φάρμακο, γιατί από κείνη τη στιγμή και μετά τα φάρμακα μπορεί όχι μόνο να μην είναι αποτελεσματικά αλλά και επιβλαβή. Μην πετάτε όμως παλιά φάρμακα στην τουαλέτα γιατί μπορεί να μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα και να καταλήξουν στο πόσιμο νερό.
Επιπλέον δόσεις παρακεταμόλης
Ορισμένα φάρμακα που περιέχουν παρακεταμόλη βοηθούν στην ανακούφιση του πόνου και του πυρετού, οπότε δώστε στο παιδί σας τη σωστή δόση παρακεταμόλης αν αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα. Αν όμως δεν είσαστε σίγουρη για το τι περιέχει ένα φάρμακο, ρωτήστε πρώτα το γιατρό ή το φαρμακοποιό σας αν είναι εντάξει για να το δώσετε στο παιδί.
Μασώμενα δισκία
Για τα περισσότερα παιδιά τα μασώμενα δισκία αντιπροσωπεύουν σοβαρό κίνδυνο πνιγμού. Αν θέλετε να του δώσετε κάτι τέτοιο, θρυμματίστε το πρώτα και δώστε το του με ένα κουτάλι με μια μαλακή τροφή όπως είναι το γιαούρτι. Και βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας έφαγε όλη την κουταλιά και πήρε την απαιτούμενη δόση.
Το κινεζικό βότανο μα-χουάνγκ (ή εφεδρίνη)
Μη δίνετε ποτέ στο παιδί σας το κινεζικό αυτό βότανο. Στους ενήλικες η πρόσληψη της συγκεκριμένης φυτικής ουσίας συνδέεται με υψηλή αρτηριακή πίεση, ακανόνιστο καρδιακό παλμό, καρδιακά επεισόδια και εγκεφαλικά. Συμβουλευτείτε καλύτερα τον γιατρό σας ή τον εναλλακτικό σας θεραπευτή πριν δώσετε στο παιδί σας το οποιοδήποτε βότανο ή φυτικό προϊόν χωρίς συνταγή. Γιατί ναι μεν τα περισσότερα φυτικά σκευάσματα είναι ήπια και ασφαλή, όμως το ότι κάτι προέρχεται από τη φύση ή από ένα φυτό, δεν σημαίνει ότι είναι και ασφαλές για το παιδί σας.

Τα φυτικά προϊόντα μπορούν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις, βλάβη του ήπατος και υψηλή αρτηριακή πίεση. Σε ορισμένες δόσεις ή σε συνδυασμό με λάθος φάρμακα μπορεί να αποβούν έως και μοιραία.

πηγη

Ο αποκλειστικός θηλασμός βλάπτει; Ποιοι έκαναν την έρευνα και γιατί πρέπει να τους αμφισβητήσουμε;

Ιανουαρίου 17, 2011

αριάδνη υγεία, θηλασμός 9 σχόλια

 

Μπορεί να είδατε την έρευνα δημοσιευμένη στο Βήμα (που δεν είναι ιδιαίτερα αξιόπιστο σε ότι αφορά διατροφικές πληροφορίες). Οι ερευνητές λοιπόν συγκέντρωσαν διάφορες παλιότερες έρευνες και έβγαλαν το συμπέρασμα ότι βρέφη που θηλάζουν αποκλειστικά τους πρώτους 6 μήνες είχαν κίνδυνο να παρουσιάσουν αναιμία αλλά και αλλεργίες. Η μελέτη παρουσιάζεται εδώ, και φαίνεται ότι οι ερευνητές έκαναν μια επιλεκτική ανασκόπηση ερευνών. Βασικά το κείμενο-μελέτη φαίνεται να απευθύνεται στο Υπουργείο Υγείας της Μεγάλης Βρετανίας το οποίο έχει υιοθετήσει τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που συστήνει να γίνεται αποκλειστικός θηλασμός τους πρώτους 6 μήνες, και αυτό δεν αρέσει στις εταιρίες που παράγουν παιδικές τροφές, και θέλουν το υπουργείο να αναθεωρήσει αυτή την απόφαση. H Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια Τροφίμων που δεν φημίζεται για την αντικειμενικότητα αναφέρει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος το να δώσει κανείς στο βρέφος άλλες τροφές από τους 4 μήνες (αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και καλύτερο). Το πρόβλημα εδώ είναι το εξής: στο τέλος της μελέτης αναφέρεται ότι 3 από τους 4 συγγραφείς “έχουν εργαστεί ως σύμβουλοι ή / και έχουν λάβει χρηματοδότηση για έρευνες τους από εταιρείες που κατασκευάζουν τα παρασκευάσματα για βρέφη και παιδικές τροφές, τα τελευταία 3 χρόνια”. Με λίγα λόγια οι ερευνητές έχουν χρηματοδοτηθεί από τις εταιρίες που παρασκευάζουν συμπληρωματικές παιδικές τροφές και γάλατα. Να τους εμπιστευτούμε;
————————————–
Μπράβο στο blog Να το φάω? που   βάζει τα πράγματα στη θέση τους.

Βιομηχανία καισαρικών έχουν στήσει μαιευτήρες

Ιανουαρίου 6, 2011

αριάδνη υγεία, φυσικός τοκετός 12 σχόλια

Πάνω από 20.000 επίτοκοι κάθε χρόνο οδηγούνται «αναίτια» στο χειρουργείο

Της Γαληνης Φουρα

Μία «εργολαβία» καισαρικών πλουτίζει ορισμένους μαιευτήρες, αλλά και οδηγεί τουλάχιστον 20.000 επιτόκους κάθε χρόνο στη χώρα μας «αναίτια» στο χειρουργείο. Οι εκτιμήσεις που προκύπτουν από τις επιστημονικές μελέτες αποκαλύπτουν το μέγεθος του προβλήματος, φωτίζοντας και τα ερωτήματα που προκύπτουν. Πρόσφατη έρευνα της Εθνικής Επιτροπής Θηλασμού και του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού έδειξε ότι το 52,5% των Ελληνίδων γεννάει με καισαρική και μόνο το 26% των αλλοδαπών που ζουν στη χώρα μας, οι περισσότερες των οποίων είναι φτωχές μετανάστριες και άρα δεν έχουν να καταβάλουν το κόστος της καισαρικής. Μάλιστα, το 65,2% των γυναικών που υποβάλλονται σε καισαρική έχει ιδιωτική ασφάλιση…

Τα αποτελέσματα της μελέτης που διεξήγαγε το Tμήμα Αναπτυξιακής και Κοινωνικής Παιδιατρικής του Ινστιτούτου (διευθύντρια η κ. Ιωάννα Αντωνιάδου) συμπίπτουν με τα συμπεράσματα παλαιότερης μελέτης (2005) του καθηγητή του LSE Ηλία Μόσιαλου. Ο καθηγητής και βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ υπέβαλε στις 25 Οκτωβρίου σχετική ερώτηση στη Βουλή επισημαίνοντας ότι το ποσοστό των καισαρικών αυξάνεται συνεχώς και φτάνει το 45% των γεννήσεων στην περιοχή του Ηρακλείου και το 50% στην περιοχή της Αθήνας, ενώ βάσει των οδηγιών της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, δεν θα έπρεπε να ξεπερνάει το 15%. Αυτό σημαίνει ότι στις 100.000 γεννήσεις που καταγράφονται κάθε χρόνο στη χώρα μας, οι καισαρικές δεν θα έπρεπε να είναι άνω των 15.000, ενώ από τις μελέτες προκύπτει ότι είναι περισσότερες από 40.000!

«Το διεθνές ποσοστό των καισαρικών», δήλωσε στην «Κ» ο καθηγητής Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Χρούσος, «δεν ξεπερνάει το 20%. Στην Αμερική, εάν το ποσοστό αυτό σε ένα μαιευτήριο φτάσει και ξεπεράσει το 25%, αρχίζουν και διερωτώνται τι συμβαίνει. Γίνεται έλεγχος για να διαπιστωθεί ποιος κάνει καισαρικές χωρίς πραγματικές ενδείξεις. Εμείς έχουμε το διπλάσιο ποσοστό».

«Oλες οι μελέτες δείχνουν», επισήμανε στην «Κ» ο κ. Ηλίας Μόσιαλος, «ότι μη ιατρικοί παράγοντες αποδεικνύονται σημαντικότεροι από τους ιατρικούς στην απόφαση να υποβληθεί μια γυναίκα σε καισαρική τομή. Το ποσοστό των καισαρικών, π. χ., μειώνεται σημαντικά τα Σαββατοκύριακα και ο αριθμός των φυσιολογικών τοκετών αυξάνεται. Το ίδιο συμβαίνει και τη νύχτα. Η πιθανότητα να υποβληθεί μια γυναίκα σε καισαρική από τις 12 το βράδυ έως τις 8 το πρωί ελαχιστοποιείται και είναι σαφώς μεγαλύτερη στο πλαίσιο του κανονικού ωραρίου της κλινικής. Αυτό δείχνει ότι η επιλογή δεν γίνεται λόγω έκτακτης ανάγκης, αλλά συνδέεται με τον προγραμματισμό ορισμένων μαιευτήρων. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι στα ιδιωτικά μαιευτήρια το 65% των γυναικών με ιδιωτική ασφάλιση υποβλήθηκε σε καισαρική τομή, έναντι 24% των γυναικών που δεν είχαν ιδιωτική ασφάλιση. Οι Ελληνίδες που νοσηλεύονται σε δημόσια νοσοκομεία έχουν σχεδόν τριπλάσια πιθανότητα να υποβληθούν σε καισαρική από τις μετανάστριες, οι οποίες θεωρείται ότι βρίσκονται σε χαμηλότερη κοινωνικο-οικονομική θέση. Το ποσοστό των καισαρικών τομών μεταξύ των Ελληνίδων ήταν 52,5% έναντι 26% στις γυναίκες άλλων εθνοτήτων». Στην ερώτησή του ο καθηγητής υπογραμμίζει ότι το κόστος της καισαρικής είναι πολλαπλάσιο από το κόστος του φυσιολογικού τοκετού και επιβαρύνει το Εθνικό Σύστημα Υγείας και τον προϋπολογισμό των νοικοκυριών, ιδιαίτερα στη σημερινή δύσκολη οικονομική συγκυρία. «Εκτός από αυτό», διευκρινίζει, «η συγκεκριμένη πρακτική επηρεάζει σημαντικά την πιθανή έκβαση της υγείας τόσο της μητέρας όσο και του νεογνού. Αυξάνει τη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο μετά τον τοκετό, τον κίνδυνο αιμορραγίας, λοιμώξεων και επιπλοκών από την αναισθησία, ενώ δυσχεραίνει τη διαδικασία του θηλασμού. Είναι φανερό ότι επιβάλλεται συστηματική καταγραφή των καισαρικών τομών ανά θεραπευτήριο και γιατρό ώστε να διαπιστωθεί πού ακριβώς εντοπίζεται το πρόβλημα και να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα».

Διπλάσιο ποσοστό σε σχέση με άλλες χώρες

«Είναι προφανές ότι κάνουμε πιο πολλές καισαρικές από όσες πρέπει», τονίζει στην «Κ» ο καθηγητής Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Χρούσος. «Η μελέτη που έγινε από το Ινστιτούτο Υγείας του παιδιού έδειξε ότι στο πανελλαδικό δείγμα, το 41,5% των γυναικών –Ελληνίδων και αλλοδαπών– γεννάει με καισαρική. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα έχει διπλάσιο αριθμό καισαρικών από το σύνηθες σε άλλες χώρες. Είναι αλήθεια ότι για λόγους εξελικτικούς, λόγω του ότι μεγάλωσε ο εγκέφαλος και το κεφάλι του ανθρώπου, κάποιες έχουν πρόβλημα να γεννήσουν. Παλαιότερα, είχαμε πολλές περιπτώσεις παιδιών με εγκεφαλική παράλυση. Στην προσπάθεια να γεννηθούν φυσιολογικά, γίνονταν ζημιές στον εγκέφαλο και στα νεύρα και είχαν μετά προβλήματα τα παιδιά. Δεν θέλουμε να έχουμε τέτοια προβλήματα, που έτσι και αλλιώς δεν υφίστανται σήμερα λόγω των καισαρικών τομών. Oμως, δεν είναι δυνατόν σχεδόν οι μισές γυναίκες να γεννούν με καισαρική και σε ορισμένα μαιευτήρια το ποσοστό αυτό να φτάνει το 70%».

Ο καθηγητής επισημαίνει ότι πολλές γυναίκες φοβούνται τον πόνο του τοκετού. «Oλες οι μελέτες δείχνουν», επισημαίνει, «ότι και αυτό είναι θέμα προετοιμασίας και εκπαίδευσης. Παλιά, η προετοιμασία ήταν δουλειά των γιαγιάδων. Τώρα έχει αλλάξει η ζωή και οι νέες μητέρες βρίσκονται χωρίς καθοδήγηση. Οι Eλληνίδες μαίες είναι πολύ καλά εκπαιδευμένες για να αναλάβουν αυτόν τον ρόλο».

Εφημεριδα Καθημερινή

Το αίσχος της κατάχρησης αντιβιοτικών

Δεκεμβρίου 27, 2010

αριάδνη υγεία 8 σχόλια

Γράφει ο παιδίατρος
Στέλιος Παπαβέντσης
MRCPCH DCH IBCLC 2010


Πριν μερικά χρόνια στο Λονδίνο έδινα εξετάσεις για να πάρω το Δίπλωμα του Βασιλικού Κολλεγίου Παιδιατρικής. Στις εξετάσεις αυτές, που γίνονταν σε νοσοκομείο με πραγματικά παιδιά – ασθενείς, έπρεπε επί τρεις ώρες να δω πάνω από δεκαπέντε νοσηλευόμενα παιδιά με διαφορετικά προβλήματα υγείας. Οι εξεταστές παιδίατροι ήταν παρόντες στο δωμάτιο όσο εγκαθιστούσα επαφή με τους γονείς, έπαιρνα ιστορικό, εξέταζα τον άρρωστο. Έπειτα εξηγούσα στους εξεταστές τα ευρήματά μου, περιέγραφα τις πιθανές διαγνώσεις, τι εξετάσεις θα πρότεινα να γίνουν στο παιδί και ποιο πλάνο θεραπευτικής αντιμετώπισης σκεφτόμουν. Τα πήγαινα σχετικά καλά σε αρκετά stations, ένιωθα από τα βλέμματα των αξιολογητών ότι ήμουν στο όριο να περάσω.

Κάποια στιγμή μπήκα σε περιστατικό από το αναπνευστικό σύστημα. Ένα κορίτσι 8 χρονών καθόταν ανασηκωμένο στο κρεβάτι με μάσκα οξυγόνου. Μετά από αναλυτική εκτίμηση έβγαλα το συμπέρασμα ότι ήταν ένα παιδί με χρόνιο άσθμα που βρισκόταν στο νοσοκομείο λόγω ασθματικής κρίσης. Είχε κάνει πυρετό, δύσπνοια και βήχα. Άρχισα να εξηγώ στους εξεταστές την διαγνωστική και θεραπευτική μου προσέγγιση για το παιδί. Στο κομμάτι της θεραπείας, αφού ανέφερα αυτά που νόμιζα ότι πρέπει να γίνουν, προβληματίστηκα γιατί μία από τις παιδιάτρους με ρωτούσε επίμονα: «Τι άλλο;» «Τι άλλο;». Στο τέλος σκέφτηκα να τις πω ότι θα ήταν καλό το παιδί να «καλυφθεί» με αντιβίωση. Είδα ένα μειδίαμα στην έκφραση της εξετάστριας, που σταμάτησε τις ερωτήσεις.
Λίγες εβδομάδες αργότερα έλαβα γραπτώς τα αποτελέσματα. Είχα κοπεί στο όριο και ο βασικός λόγος που κόπηκα ήταν το station του αναπνευστικού, όπου πήρα clear fail – καθαρή αποτυχία. Ο λόγος; Έδωσα αντιβίωση σε παιδί με άσθμα που εμφάνιζε κρίση λόγω ιογενούς λοίμωξης αναπνευστικού. Η εξετάστρια με είχε πιέσει επίτηδες για να διαπιστώσει πόσο «εύκολα» δίνω αντιβιώσεις. Ίσως να είδε την εθνικότητά μου και να γνώριζε εκ των προτέρων την κακή κουλτούρα των Ελλήνων παιδιάτρων στο χειρισμό των αντιβιοτικών.

Βρέφη με ιογενή βρογχιολίτιδα φεύγουν από τα επείγοντα κρατικών νοσοκομείων με αντιβίωση για δέκα μέρες στο σπίτι. Η βρογχιολίτιδα είναι ίωση που εμφανίζεται τις μέρες αυτές, Δεκέμβρη μήνα, σε μορφή πραγματικής επιδημίας. Μεγάλο ποσοστό βρεφών την περνούν, λίγα ξεφεύγουν την επιδημία και την ακόμα χειρότερη επιδημία των αντιβιοτικών που άσκοπα και επικίνδυνα την συνοδεύουν.
Μωρά έξι μηνών με δυσκολία στην αναπνοή λόγω ιογενούς λοίμωξης λαμβάνουν ισχυρά, διπλά και ενδοφλέβια σχήματα αντιβιοτικών για εβδομάδα μέσα σε ιδιωτικά νοσοκομεία και άλλες δέκα μέρες αντιβίωση από το στόμα για το σπίτι.
Νήπια με απλή ιογενή φαρυγγίτιδα και μυξούλες παίρνουν αντιβιοτικά δεύτερης και τρίτης γενιάς από τον παιδίατρό τους.
Μητέρες δέχονται τηλεφωνική οδηγία να αγοράσουν αντιβίωση από τον παιδίατρό τους, γιατί η θερμοκρασία του μικρού τους έφτασε το βράδυ στο 39 C.
Παιδιά με άσθμα λαμβάνουν μία φορά κάθε μήνα αντιβιώσεις για τις κρίσεις άσθματος που παθαίνουν ως αποτέλεσμα ιώσεων.
Ίωση περνάει μέσα σε λίγες ημέρες σε όλα τα μέλη της οικογένειας, η μαμά παθαίνει πονόλαιμο, τηλεφωνεί τον παθολόγο της που την παρακινεί να πάρει κεφαλοσπορίνη δεύτερης γενιάς. Εύλογα πηγαίνει ανήσυχη την επόμενη μέρα στον παιδίατρο για να δει μήπως η ρινική καταρροή των παιδιών της πρέπει κι αυτή να «αντιμετωπιστεί» με αντιβίωση.
Αυτά εφαρμόζονται από τους Έλληνες παιδιάτρους στη χώρα μας. Όταν όμως κάποιοι αναφέρονται στο πρόβλημα της πολυφαρμακίας, της υπερσυνταγογράφησης και της κατάχρησης αντιβιοτικών, σπεύδουν αμέσως να ρίξουν τις ευθύνες στους ίδιους τους γονείς – «Μην παίρνετε αντιβίωση μόνοι σας,» κλπ – , μεριμνώντας ώστε να μην «θίξουν» και πολύ τα κακώς κείμενα των επαγγελματιών. Η αλήθεια είναι ότι η κουλτούρα υγείας που αφορά τα αντιβιοτικά στην Ελλάδα ξεκινάει από τις λανθασμένες νοοτροπίες, την ανεπαρκή εκπαίδευση των ίδιων των γιατρών. Μην κατηγορούμε τους γονείς για τα δικά μας συστηματικά λάθη. Μην κατηγορούμε τους γονείς γιατί ποτέ δεν τους εξηγήσαμε τι σημαίνει ίωση, τι σημαίνει μικροβιακή λοίμωξη, τι σημαίνει μικροβιακή επιμόλυνση σε προηγηθείσα ίωση. Μην κατηγορούμε τους γονείς γιατί νομίζουν ότι τα φάρμακα είναι καραμέλες, εφόσον ποτέ δεν επισημάναμε τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες παρενέργειες των αντιβιοτικών από την αλόγιστη χρήση τους – ανάπτυξη ανθεκτικών μικροβίων, διάρροια, πονόκοιλος, αλλεργίες άμεσες και χρόνιες, ανθεκτικά στελέχη μικροβίων στην κοινότητα και στο νοσοκομείο κλπ.

ΠΗΓΗ


Ομοιοπαθητική – για παιδιά υγιή και ελεύθερα

Νοεμβρίου 20, 2010

αριάδνη υγεία 18 σχόλια

(Γρηγορίου Αρετή,  Ομοιοπαθητικός – Εναλλακτική Θεραπεύτρια)

Η Ομοιοπαθητική είναι μια ολιστική θεραπευτική μέθοδος, μία θεραπευτική Τέχνη εντελώς φυσική, χωρίς παρενέργειες. Δεν  δημιουργεί εθισμό  και είναι φιλική προς τον άνθρωπο. Εξαιτίας αυτών των πλεονεκτημάτων  είναι σαφώς κατάλληλη για ομάδες όπως τα παιδιά, οι έγκυες γυναίκες και οι ηλικιωμένοι.

Είναι κοινό μυστικό πως τα παιδιά είναι ένα από τα ισχυρότερα αγοραστικά κοινά. Κανένας δεν θα κάνει οικονομία αν πρόκειται για το καλό του παιδιού του και σ’ αυτό ακριβώς το γεγονός έχουν στηριχτεί οικονομίες! Η συμβατική ιατρική με την πολυφαρμακία και τους εμβολιασμούς στα παιδιά καταφέρνει να δημιουργήσει σε αυτή ακόμα την τρυφερή βρεφική ηλικία ισόβιους ασθενής – πελάτες. Τα περισσότερα παιδιά σήμερα έχουν δοκιμάσει τόση χημεία που έχουν καταντήσει χημικά απόβλητα!

 

Ασθένειες του ανοσοποιητικού όπως οι αλλεργίες, το άσθμα, ο παιδικός διαβήτης, ο καρκίνος αλλά και  προβλήματα συμπεριφοράς, νοητικά, ψυχικά  και άλλες σοβαρές χρόνιες παθήσεις είναι επακόλουθο της καταπίεσης των συμπτωμάτων με τη συμβατική ιατρική αλλά και επίπτωση των εμβολιασμών.

Ο  οργανισμός μας, όπως και των παιδιών μας,  έχει έναν εσωτερικό γιατρό και έναν μηχανισμό αυτοάμυνας. Όταν ο οργανισμός δεχτεί κάποιο εξωτερικό  στρες (όπως έναν ιό, ένα μικρόβιο, κάποια έκθεση στο κρύο, κακή διατροφή, επίπληξη, στενοχώρια κ.α.) το ανέχεται μέχρι ένα σημείο κορεσμού. Μέχρι εκείνο το σημείο μπορεί ο οργανισμός να το διαχειριστεί και όσο και να κλονιστεί η ομοιόστασή του  (υγεία του) μπορεί σταδιακά να επανέλθει , να ισορροπήσει και να εξουδετερώσει τα συμπτώματα τα οποία δημιουργήθηκαν από τη συγκεκριμένη διαταραχή. Εάν το στρες είναι πολύ μεγάλο ή συνεχίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο οργανισμός του παιδιού  θα περάσει το σημείο κορεσμού – αντοχής του και τότε δεν θα μπορέσει, έτσι απλά και χωρίς βοήθεια, να αυτό-θεραπευτεί και να επανέλθει στην ισορροπία του. Εκεί έχουμε την εγκαθίδρυση στον οργανισμό μόνιμων συμπτωμάτων που ταλαιπωρούν τα παιδιά μας  καιρό.

Ο οργανισμός μας έχει την τάση να κάνει οικονομία, άρα το όργανο που θα νοσήσει, αν δεν είναι κυρίως το δέρμα, θα είναι στην αρχή κάποιο όργανο που δεν είναι και τόσο ζωτικής σημασίας για τον οργανισμό ( π.χ. μύτη – αμυγδαλές – αυτιά – στόμα). Θα θυσιάσει δηλαδή ο οργανισμός αυτό το όργανο για την υπόλοιπη, κατά το δυνατόν καλύτερη, επιβίωση του. Η Ιατρική τώρα, με τα χημικά φάρμακα, που δρα τοπικά και σε οργανικό επίπεδο, καταπιέζει ένα σύμπτωμα που απλά βγήκε για να αποφορτίσει μια έντονη εσωτερική διαταραχή που προέκυψε από το στρεσογόνο παράγοντα. Το αποτέλεσμα ενός τέτοιου τραγικού λάθους είναι να πάει βαθύτερα η διαταραχή, αφού επιπροστέθηκε και ο στρεσογόνος παράγοντας από τα χημικά φάρμακα, με αποτέλεσμα αργότερα να εμφανιστεί δυσλειτουργία και ασθένεια σε ένα όργανο ζωτικότερης για τον οργανισμό σημασίας από το  προηγούμενο.  Για αυτό  πολλά παιδιά  πάσχουν από αναπνευστικά χρόνια προβλήματα όπως το άσθμα, οι αλλεργίες και οι βρογχίτιδες γιατί  καταπίεσαν με χημικά φάρμακα απλές ιώσεις από τη μύτη, το λαιμό και τα αυτιά! Δεν είναι λοιπόν να απορούμε γιατί τα τελευταία χρόνια τα παιδιά μας σε επίπεδο υγείας  συνεχώς χειροτερεύουν και μικρά παιδιά  πάσχουν από απίστευτα σοβαρές νόσους. Όλα αυτά είναι το αποτέλεσμα της συνεχούς καταπίεσης της Κλασσικής Ιατρικής!

Ένας άλλος  κύριος λόγος που αυτά συμβαίνουν είναι η καταστολή του ανοσοποιητικού τους συστήματος λόγω των εμβολιασμών! Τα εμβόλια,  εκτός από τις σοβαρές παρενέργειες που προκαλούν, αποκαλύπτεται σταδιακά ( από τις στατιστικές που δυστυχώς αποκρύπτονται από τα μάτια του ευρύτερου κοινού), ότι η αποτελεσματικότητά τους είναι  μόνο υποθετική. Αν σήμερα ζητήσεις  από ένα παιδίατρο να σου υπογράψει ότι αναλαμβάνει πλήρως να σε αποζημιώσει από οποιοδήποτε βλάβη υποστεί το παιδί σου, εξαιτίας του εμβολιασμού, το σίγουρο είναι ότι θα αρνηθεί κατηγορηματικά. Ο  ίδιος γνωρίζει τις παρενέργειες και κάποιες από τις επιπτώσεις και παρόλο που είναι υποχρεωμένος να τις αναφέρει στους γονείς ποτέ δεν το κάνει.

Σε μελέτη και έρευνα (όπως αναφέρει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υποστήριξης της Υγείας) που έγινε από το 1999 έως το 2004  σε χώρες όπως Γαλλία, Μ. Βρετανία, Βέλγιο, Ολλανδία και Γερμανία, με στοιχεία του EFVV (Ευρωπαϊκό φόρουμ Επαγρύπνησης για τους εμβολιασμούς), διαπιστώθηκαν σοβαρές περιπλοκές από εμβολιασμούς οι οποίοι δεν αναγνωρίστηκαν ως βλάβες από εμβολιασμούς και δεν συμπεριληφθήκαν στην στατιστική μέτρηση.  Όσο περισσότερες ήταν οι δόσεις  του εμβολίου τόσο πιο έντονες γινόταν οι επακόλουθες ασθένειες. Μετά από εμβολιασμό παρατηρούνται πιο πολύπλοκες ασθένειες και πολλές κυρίως αυτοάνοσες. Αυτό δείχνει πως τα εμβόλια τείνουν να προκαλούν μια καταστροφή νέου τύπου στην υγεία του ευρύτερου πληθυσμού από ασθένειες  που τις  αποκαλούμε « παθήσεις   των εμβολιασμένων λαών».

Ο φόβος των γονιών από την άλλη και η ανάγκη τους να κοιμούνται ήσυχοι το βράδυ (δίνοντας ίσως την αντιβίωση και το αντιπυρετικό  στο άρρωστο από γρίπη  και σαφώς εμβολιασμένο παιδί τους) έχει ενισχύσει τις τσέπες των φαρμακοβιομηχανιών που ακριβώς σε αυτό το φόβο έχουν στήσει ολόκληρες διαφημιστικές καμπάνιες !

Είμαστε υπεύθυνοι απέναντι στα παιδιά μας που δεν γίνεται να είναι τα θύματα των δικών μας ανασφαλειών, φοβιών, ανευθυνότητας και άγνοιας! Πριν οδηγήσουμε τα παιδιά μας μπροστά σε κάποιο χημικό σκεύασμα με τόσες παρενέργειες και επιπτώσεις είναι προτιμότερο να δοκιμάσουμε πιο ήπιες και πιο αποτελεσματικές θεραπευτικές μεθόδους και μια από αυτές είναι σίγουρα και η Ομοιοπαθητική.

Τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα  προέρχονται από το φυτικό ή από το ζωικό βασίλειο και από ορυκτά. Δεν έχουν χημικά πρόσθετα και δεν έχουν καμία σχέση με τα χημικά φάρμακα που επιδρούν στον οργανισμό κατασταλτικά καταπολεμώντας μόνο το τοπικό σύμπτωμα. Αντιθέτως ενισχύουν όλο τον οργανισμό του παιδιού στο σύνολό του ώστε να εξαφανίζεται οριστικά, ήπια και με φυσικό τρόπο, το αίτιο που προκαλεί την ασθένεια. Δεν παρουσιάζουν καμιά απολύτως παρενέργεια λόγω του μεγάλου βαθμού αραίωσής τους απεναντίας με τη διαδικασία παρασκευής τους έχουν αυξημένη θεραπευτική δράση. Θεραπεύουν σύντομα, άμεσα και αποτελεσματικά σε οξείες ασθένειες εκεί που θα είχαν χορηγηθεί αντιβιοτικά,  κορτιζόνη και άλλα ισχυρά χημικά φάρμακα με όλες τους τις παρενέργειες. Σε χρόνιες ασθένειες τα ομοιοπαθητικά φάρμακα θεραπεύουν το αίτιο που τις έχει προκαλέσει και έτσι το παιδί απαλλάσσεται μια για πάντα από την ασθένειά του.

Η εφαρμογή της Ομοιοπαθητικής σε βρέφη, ζώα και φυτά είναι η περίτρανη απόδειξή για την επιστημονικότητα και αποτελεσματικότητά της γιατί σε αυτές τις ομάδες δεν μπορούμε να έχουμε το φαινόμενο του πλασέμπο ούτε την αυθυποβολή του ασθενούς!

Η Ομοιοπαθητική βοηθά το παιδί να αποκτήσει ένα πολύ δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα και ένα σύστημα αυτό – ίασης και θεραπείας για να απαλλαγεί από αυτοάνοσα νοσήματα  και ευαισθησίες. Βοηθά το παιδί να απαλλαχτεί από τάσεις  και προδιαθέσεις προς κάποιες παθήσεις επεμβαίνοντας στο DNA και αλλάζοντας το.  Εξισορροπεί ενεργειακά το παιδί χαρίζοντάς του μια γερή κράση.  Επίσης  παρέχει μια ουσιαστική προστασία από τις ασθένειες χωρίς να χρειάζεται ο επικίνδυνος  και αναποτελεσματικός  εμβολιασμός.

Βοηθάει το παιδί να ξεπεράσει  και να αντιμετωπίσει στρεσογόνα βιώματα από το άμεσο περιβάλλον του,  από την εμβρυακή του ηλικία και κατά τον τοκετό του. Για  να θεραπευτεί πραγματικά το παιδί , πρέπει να το θεραπεύσουμε σε όλα τα επίπεδα. Αυτό  που έχουμε να κάνουμε είναι να βρούμε το αίτιο της βασικής διαταραχής του. Αυτό το αίτιο μπορεί να  βρίσκεται πολύ βαθιά ακόμα να είναι και κάτι που βίωσε όταν ήταν στην κοιλιά της μητέρας του! Η Κλασσική Ιατρική πολύ λίγα πράγματα μπορεί να κάνει σ’ αυτήν την κατεύθυνση. Η Ομοιοπαθητική όμως μπορεί να καταφέρει πολλά γιατί ακριβώς δρα εκεί, στο αίτιο και όχι στο αποτέλεσμα.

Η Ομοιοπαθητική δρα άμεσα στο χαρακτήρα, στη συμπεριφορά και στην ψυχολογία των παιδιών μας. Βοηθάει στην προσωπική τους ανάπτυξη και στη βελτίωση του χαρακτήρα  και της προσωπικότητάς τους. Αποκαθιστά και βελτιώνει την ψυχική τους υγεία,  τα βοηθά να έχουν την καλύτερη δυνατή αυτοσυγκέντρωση και απόδοση. Με  την Ομοιοπαθητική τα παιδιά γίνονται το καλύτερο που μπορούν γιατί γίνεται  επεξεργασία και αντιμετώπιση πολλών   προβλημάτων και ιδεών, όπως: ανάγκη για εκτίμηση, ελευθερία, ανεξαρτησία, υπερβολή, προβολή, εξάρτηση, αυτονομία, αγάπη, αυτοπεποίθηση,  αισθήσεις ορφάνιας, μοναξιάς, κατωτερότητας, καταπίεσης,  κ.α. που είναι τόσο έντονα ώστε να οδηγούν το παιδί σε προβληματική συμπεριφορά, άσχημη αντίδραση, δυσβάσταχτο άγχος, φοβίες, ανασφάλειες και ψυχοσωματικές διαταραχές.

Με αυτό τον τρόπο τα παιδιά μας απαλλαγμένα από τέτοιες ιδέες, ανασφάλειες και φοβίες μπορούν να καταλάβουν καλύτερα τον κόσμο γύρω τους αλλά και τον εαυτό τους υγιή και ελεύθερα!

Αγελαδινό γάλα και μύθοι

Νοεμβρίου 19, 2010

αριάδνη υγεία, διατροφή 13 σχόλια

Mύθος: Το γάλα ειναι απαραίτητο για τα παιδιά που μεγαλώνουν!

3 λόγοι που το γάλα και τα παιδιά δεν πάνε μαζί.

Κατ’ αρχάς, το γάλα είναι η κύρια αιτία της ανεπάρκειας σίδηρου αναιμίας στα νήπια, και η αμερικανική ακαδημία παιδιατρικής αποθαρρύνει τώρα το δόσιμο γάλακτος στα παιδιά πριν από τα πρώτα γενέθλιά τους.

Δεύτερον, έχει αποδειχθεί ότι η κατανάλωση γάλακτος στην παιδική ηλικία συμβάλλει στην ανάπτυξη του διαβήτη τύπος-1. Ορισμένες πρωτεϊ’νες στο γάλα μοιάζουν με τα κύτταρα βήτα του πάγκρεατος που εκκρίνουν την ινσουλίνη. Σε μερικές περιπτώσεις, το ανοσοποιητικό σύστημα κάνει αντισώματα ενάντια στην πρωτεϊ’νη γάλακτος που
εσφαλμένα επιτίθενται και καταστρέφουν τα κύτταρα βήτα.

Τρίτον, οι αλλεργίες γάλακτος είναι πολύ κοινές στα παιδιά και προκαλούν τα προβλήματα ιγμορείων, διάρροια, δυσκοιλιότητα και κούραση. Είναι μια κύρια αιτία των χρόνιων μολύνσεων αυτιών που μολύνουν μέχρι 40% όλων των παιδιών κάτω από την ηλικία των 6. Οι αλλεργίες γάλακτος συνδέονται επίσης με τα προβλήματα συμπεριφοράς στα παιδιά και με την ενοχλητική άνοδο του άσθματος παιδικής ηλικίας.
(Οι αλλεργίες γάλακτος είναι εξίσου κοινές στους ενηλίκους με παρόμοια συμπτώματα.)

Δείτε περισσοτερα εδώ

Κατάχρηση Ειδικών Γαλάτων-Μητρικός Θηλασμός

Οκτωβρίου 8, 2010

αριάδνη υγεία, θηλασμός 2 σχόλια

Στο 48ο Πανελλήνιο Παιδιατρικό Συνέδριο τονίσθηκαν τα εξής, από τον Καθηγητή κ. Κωνσταντόπουλο και την Αναπληρώτρια Διευθύντρια Παιδιατρικής κ.Μαλλιαρού:

Σουηδέζες… τείνουν να γίνουν οι ελληνίδες μητέρες στο θέμα του μητρικού θηλασμού. Όλο και περισσότερες, κάθε χρόνο, νέες μαμάδες αναγνωρίζουν τα οφέλη του μητρικού γάλακτος και αποφασίζουν να θηλάσουν τα μωρά τους για τουλάχιστον έξι μήνες. Εννέα στα δέκα ελληνόπουλα θηλάζουν από έναν έως έξι μήνες, και έξι στα δέκα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Στη σκανδιναβική χώρα οι γυναίκες θηλάζουν τα μωρά τους σε πολύ μεγάλο ποσοστό. Βλέποντας το προβάδισμα του μητρικού θηλασμού οι εταιρείες παραγωγής γαλακτοκομικών προϊόντων αρχίζουν να ρίχνουν το βάρος στα ειδικά γάλατα (αντιαλλεργικά, ελεύθερα λακτόζης, αντι-αναγωγικά) στοχεύοντας στην ανακοπή του ρεύματος και στη μεταστροφή των γονιών προς το έτοιμο βρεφικό γάλα.

Όπως ανέφερε ο Καθηγητής κ. Κωνσταντόπουλος, τα οφέλη του μητρικού θηλασμού τόσο για το βρέφος, όσο και για την μητέρα δεν συγκρίνονται με αυτά του ξένου γάλατος. «Το μητρικό γάλα», σημείωσε, «θωρακίζει την άμυνα του οργανισμού του νεογνού». Μελέτες έχουν δείξει ότι ο συστηματικός θηλασμός περιορίζει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων και αλλεργικών αντιδράσεων στα παιδιά. Επίσης, συμβάλει στη ψυχική και σωματική τους ανάπτυξη. Τα παιδιά που θηλάζουν, αντιμετωπίζουν ως ενήλικοι μικρότερο κίνδυνο να γίνουν παχύσαρκοι, να εκδηλώσουν διαβήτη, ακόμη και ορισμένες μορφές καρκίνου.

Στοιχεία που ανέφερε δείχνουν ότι η ετήσια κατανάλωση γαλάτων σε σκόνη, κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής ενός παιδιού, ανέρχεται περίπου σε 1.500.000 μονάδες και των ειδικών γαλάτων σε 1.700.000 μονάδες, τη στιγμή που δεν θα ‘πρεπε να υπερβαίνουν τις 30.000 – 75.000 μονάδες. «Η τρομακτική κατάχρηση των ειδικών γαλάτων οφείλεται στον έμμεσο τρόπο πίεσης που ασκούν οι εταιρείες όταν το παιδί παρουσιάσει 2 – 3 διάρροιες και άλλες τόσες αναγωγές», εξήγησε ο Καθηγητής κ. Κωνσταντόπουλος.

Ο Καθηγητής κ. Κωνσταντόπουλος πρότεινε:

α) Να μην υπάρχουν γάλατα στα Μαιευτήρια (π.χ.Γερμανία) και όσες μέρες το μωρό είναι στο Μαιευτήριο να μπαίνει στο στήθος η να δίδεται ζαχαρό-νερο ή υποκατάστατα διαλείμματα με λίγο λεύκωμα και ηλεκτρολύτες , όχι όμως γάλα αγελάδος.

β) Για να δοθεί ειδικό γάλα, η συνταγή του παιδιάτρου να συνοδεύεται με γνωμάτευση και αντίγραφο εξετάσεων που επιβεβαιώνει τη διάγνωση.

Στη συνέχεια η κ. Μαλλιαρού συνέστησε ότι τα ειδικά γάλατα θα πρέπει να χορηγούνται ΜΟΝΟ στις πιο κάτω καταστάσεις:

Α. ΓΑΛΑΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΛΑΚΤΟΖΗΣ(FL)

  • Ενδείκνυνται για την ανεπάρκεια λακτάσης που συνήθως προκαλείται από φλεγμονώδεις καταστάσεις του εντέρου, όπως είναι η οξεία γαστρεντερίτιδα.
  • Η χρήση τους είναι πολύ περιορισμένη.

Πότε θα δοθεί γάλα FL?

  • Διάρροια που παρατείνεται πέραν των 10 ημερών.
  • Δεν θα το χορηγήσουμε πέραν των 3-4 εβδομάδων.
  • Αποφεύγεται η χρήση του για μεγάλο χρονικό διάστημα, διότι η λακτόζη βοηθά στην απορρόφηση του ασβεστίου.
  • Δεν χρησιμοποιείται σε ασθενείς με αλλεργία στην πρωτεΐνη του γάλακτος αγελάδος.

Β. ΓΑΛΑΤΑ ΣΟΓΙΑΣ

Δεν πρέπει να χορηγούνται σε:

  • Πρόωρα βρέφη με βάρος <1.800g.
  • Βρέφη για την πρόληψη των κολικών ή της αλλεργίας.
  • Αλλεργία στο γάλα της αγελάδας, διότι έχουν διασταυρούμενη αλλεργία με το γάλα αγελάδας.

Υπάρχει προβληματισμός με τα γάλατα σόγιας διότι περιέχουν μεγάλα ποσά φυτοοιστρογόνων και ισοφλαβονών. Οι ουσίες αυτές ανιχνεύονται σε υψηλές τιμές στο πλάσμα των βρεφών που τρέφονται με γάλα σόγιας και η δράση τους δεν είναι πλήρως ξεκαθαρισμένη.

Γ. ΑΝΤΙΑΝΑΓΩΓΙΚΑ (AR)

Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ) δεν είναι νόσημα! Δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε την ΓΟΠ.

Γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος:

  • απώλεια βάρους ασθματική βρογχίτιδα,
  • άπνοια
  • ΑLΤΕs (Apparent Life-Threatening Events)
  • οισοφαγίτιδα

Γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσο έχει μόνον ένα μικρό ποσοστό βρεφών και βέβαια το ποσοστό αυτό μικραίνει αν το βρέφος είναι αποκλειστικώς θηλάζον.

Τα αντιαναγωγικά γάλατα (AR) περιέχουν χαρουπάλευρο ή αμυλοπεκτίνη ή άμυλο καλαμποκιού.

  • Δεν βελτιώνουν την 24ωρη καταγραφή του οισοφαγικού pH (Reflex Index Score).
  • Αυξάνουν την διάρκεια των παλινδρομικών επεισοδίων, λόγω της πυκνότητας τους, με αποτέλεσμα ο οισοφάγος να εκτίθεται περισσότερη ώρα στο όξινο γαστρικό περιεχόμενο.
  • Επιδεινώνουν το βήχα που προκαλεί η ΓΟΠ και την ευερεθιστότητα του βρέφους.

Για τους λόγους αυτούς αντενδείκνυνται σε:

  • οισοφαγίτιδα
  • ασθματική βρογχίτιδα

Τα αντιαναγωγικά (AR) γάλατα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ποτέ όταν συνυπάρχει βήχας, διότι υπάρχει φόβος εισρόφησης.

Πότε θα χρησιμοποιήσουμε τα αντιαναγωγικά (AR) γάλατα;

Η μόνη ένδειξη χρήσης των αντιαναγωγικών γαλάτων κατά την (Ευρωπαϊκή Εταιρεία Διατροφής) είναι σε:

  • βρέφος με πολλαπλούς εμέτους, οι οποίοι του προκαλούν απώλεια ή στασιμότητα βάρους
  • άπνοια ή σύνδρομο ΑLTE , τα οποία πολύ σπάνια συνδέονται με την ΓΟΠ (αν αποδειχθεί από τον έλεγχο ότι η ΓΟΠ τα προκαλεί).

Παρενέργειες των αντιαναγωγικών (AR) γαλάτων

  • Τα αντιαναγωγικά σύμφωνα με τελευταίες έρευνες, πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή διότι σε την παρατεταμένη χρήση αναφέρεται δυσαπορρόφηση ιχνοστοιχείων, σιδήρου και ασβεστίου.
  • Το χαρουπάλευρο προκαλεί διάρροια σε μερικά βρέφη.
  • Το άμυλο καλαμποκιού προκαλεί δυσκοιλιότητα.

Δ. ΥΠΟΑΛΛΕΡΓΙΚΑ ΓΑΛΑΤΑ

  • μερικώς υδρολυμένα (ΑΗ)
  • εκτενώς υδρολυμένα (Peptide, Alfare, Almiron Pepti)
  • στοιχειακά γάλατα (Neocate, Nutri-Junior)

Τα εκτενώς υδρολυμένα και τα στοιχειακά θα πρέπει να δίδονται επί διαπιστωμένης αλλεργίας στο γάλα αγελάδας.

Γάλατα μερικής υδρόλυσης (ΗΑ)

  • Παρασκευάσθηκαν αρχικά για την αντιμετώπιση της αλλεργίας στο γάλα αγελάδας.
  • Σύμφωνα με καινούργιες μελέτες, δεν πρέπει να χρσιμοποιούνται σε βρέφη με τροφική αλλεργία, διότι τα πεπτίδια μακράς αλύσου είναι επίσης αλλεργιογόνα.
  • Ο μόνος ρόλος τους είναι στην πρόληψη της αλλεργίας σε βρέφη υψηλού κινδύνου (δηλαδή με οικογενειακό ιστορικό αλλεργίας).

ESPAGΗAN 1999 και AAP 2000

Συγκεκριμένα: Εάν το νεογνό δεν μπορεί να θηλάσει τη μητέρα του και υπάρχει ιστορικό ατοπίας στην οικογένεια (πχ. αδελφός με ασθματική βρογχίτιδα) πρέπει να δοθεί στο νεογνό γάλα μερικής υδρόλυσης (ΗΑ).

Πώς μπορεί να περιορισθεί η κατάχρηση των ειδικών γαλάτων;

Η χρήση και κατάχρηση των ειδικών γαλάτων θα περιορισθεί όταν:

  • Ο μητρικός θηλασμός θα ξαναβρεί τη θέση που πρέπει να έχει στη διατροφή των βρεφών.
  • Ο ασκών παιδίατρος ασχοληθεί με το να διδάξει τη μητέρα τις απλές συμβουλές που θα την βοηθήσουν στο σωστό τάισμα του βρέφους και θα αποτρέψουν εκδηλώσεις από το πεπτικό σύστημα.
  • Ο ασκών παιδίατρος συνταγογραφεί τα ειδικά γάλατα αυστηρά βάσει των ειδικών ενδείξεων τους.

 

πηγή: Ελληνική Παιδιατρική Εταιρία

Παιδίατροι, πλασιέ βρεφικών προϊόντων

Σεπτεμβρίου 24, 2010

αριάδνη υγεία, Διάφορα 4 σχόλια

Tης Λινας Γιανναρου

Οτι δεν ζούμε σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο και αποκλειστικά αγαθών προθέσεων το έχουμε αντιληφθεί. Οτι το μάρκετινγκ έχει εισχωρήσει παντού, ακόμα και στα θεωρητικά «απόρθητα» δωμάτια των μαιευτηρίων, είναι επίσης γνωστό. Οτι όμως οι ίδιοι οι παιδίατροι έχουν φτάσει στο σημείο να χορηγούν συνταγές με τη μέθοδο του «τυφλοσούρτη», φορτώνοντας με προϊόντα «μάρκες» τα νεογνά, αγνοώντας συχνά ιδιαίτερες ανάγκες τους και ιδίως αυτή του μητρικού γάλακτος, γίνεται αντιληπτό μόνο από τις σαστισμένες μανάδες. Που οι περισσότερες είναι απλώς πολύ κουρασμένες για να αντιδράσουν.

«Συνταγές» φέιγ βολάν

Κάποιες όμως δεν ξεχνούν. Στο τελευταίο της ποστ, με τίτλο «Παιδίατροι – Πλασιέ», η δημοφιλέστατη μπλόγκερ Ψιλικατζού, που πριν από λίγους μήνες έφερε στον κόσμο το πρώτο της παιδί, γράφει με το γνωστό «πυρετικό» της ύφος: «Να σου έρχεται ο παιδίατρος στο μαιευτήριο να εξετάσει για πρώτη φορά το μωρό σου, να τρέμεις από την αγωνία μήπως έχει βρει πρόβλημα, να σου λέει τα κιλά, το ύψος, να περιμένεις να μάθεις για την υγεία του και εκείνος να σου κόβει ένα φύλλο συνταγής και να στο δίνει. Λες πάει, αυτοί για να γράψουν συνταγή σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα και θα πάρουμε φάρμακα. Αλλά για στάσου, αφού δεν έγραψε τίποτε πάνω στο χαρτί. Τι σόι συνταγή είναι αυτή;»

Αναφερόταν στις νέου τύπου προτυπωμένες συνταγές που χάριν ευκολίας χρησιμοποιούν πολλοί παιδίατροι στα μαιευτήρια. (Οι μαίες τις αποκαλούν και φέιγ βολάν.) Τη συνέχεια τη διηγείται η ίδια η Ψιλικατζού, κατά κόσμον Κωνσταντίνα Δελημήτρου, στην «Κ»: «Κοιτάω τη συνταγή και τι να δω. Εγραφε σαμπουάν και αφρόλουτρα μιας συγκεκριμένης μάρκας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, σημείωσε και πάνω στο χαρτί γάλα επίσης μιας συγκεκριμένης μάρκας να του δίνω, λέει, συμπληρωματικά. Το καλάθι του μωρού εν τω μεταξύ είχε αυτοκόλλητο αποκλειστικού θηλασμού. Αλλά αυτό δεν είχε καμία σημασία, ως φαίνεται».

Ανάλογη εμπειρία είχε πριν από λίγο καιρό σε ιδιωτικό μαιευτήριο και η Λ. Κ., 28 ετών, που διηγείται στην «Κ»: «Ηρθε την τρίτη μέρα από τη γέννα ένας παιδίατρος του μαιευτηρίου και μου είπε βλέποντάς με να θηλάζω ότι «δεν είναι ανάγκη να του δίνεις μόνο μητρικό”. Σάστισα. Δεν είχα κάποιο πρόβλημα, και όμως ο παιδίατρος μου είπε να “συμπληρώσω” με σκόνη. Ο μαιευτήρας μου μου είχε συστήσει να θηλάσω το παιδί κανονικά, όπως άλλωστε επιθυμούσα κι εγώ, αλλά επειδή δεν είχα ακόμα παιδίατρο, μπερδεύτηκα. Το είπα στη μαία, η οποία βέβαια μου είπε… “μην τολμήσεις”». Ωστόσο, η απόφασή της δεν έγινε σεβαστή από το νοσοκομείο. «Στο μαιευτήριο, ενώ είχα ζητήσει αποκλειστικό θηλασμό, δηλαδή το παιδί να τρέφεται μόνο με μητρικό γάλα, διαπίστωσα ότι στις 48 ώρες του έδιναν και από το άλλο γάλα, χωρίς να με ενημερώσουν. Ούτε βέβαια είχαν βάλει την ειδική σήμανση στο καλάθι του μωρού. Για να πειστούν να μη δίνουν ξένο γάλα στο παιδί χρειάστηκε να κάνουμε ολόκληρη φασαρία».

Το θέμα συμπύκνωσε σε μια αποστροφή του λόγου του αρκετό καιρό μετά ο νέος της παιδίατρος. «Οταν στον ένα χρόνο τον ρώτησα εάν πρέπει να αλλάξω γάλα, να πάρω άλλο προϊόν, μου απάντησε “φτάνει το μάρκετινγκ, ας πάρει κανονικό γάλα το παιδί”».

Ο Διεθνής Κώδικας

Είναι δυστυχώς αλήθεια. Οπως επιβεβαιώνει στην «Κ» μαία με 30 χρόνια εμπειρία, τα μαιευτήρια είναι η χαρά της προώθησης προϊόντων. «Γίνεται συνεχώς κάποιου είδους promotion. Ωστόσο, ενώ για άλλα προϊόντα όπως σαπούνια ή κρέμες μπορείς να κάνεις τα στραβά μάτια, εφόσον δεν μπορούν να βλάψουν τα παιδιά όποιας μάρκας και να είναι, στο θέμα του γάλακτος υπάρχει θέμα». Οπως λέει η ίδια, δεν υπάρχει γυναίκα που να φεύγει από το μαιευτήριο χωρίς συνταγή για γάλα κάποιας εταιρείας. «Τουλάχιστον δεν έχω δει εγώ καμία…» προσθέτει με νόημα.

Σύμφωνα με τον Διεθνή Κώδικα Εμπορίας Υποκαταστάτων Μητρικού Γάλακτος, για να χορηγηθεί σε νεογέννητο ξένο γάλα θα πρέπει να υπάρχει σοβαρός ιατρικός λόγος. Ο κώδικας αυτός δεν τηρείται στα ελληνικά μαιευτήρια, δημόσια και ιδιωτικά. Τι κι αν οι μητέρες έχουν αποφασίσει να θηλάσουν τα μωρά τους, τουλάχιστον όσο αντέχουν, υπακούοντας στις προσταγές των (άλλων) επιστημόνων που θέλουν το μητρικό γάλα άκρως ευεργετικό για τα παιδιά.

Δύσκολα μπορεί κανείς να καταλάβει την αγωνία της νέας μάνας να θέσει σε τάξη τις αμέτρητες νέες πληροφορίες στο μυαλό της, φεύγοντας από την ασφάλεια του μαιευτηρίου, φορτωμένη με σακούλες γεμάτες προϊόντα. «Σου δίνουν τα πάντα, από πάνες και κρέμες μέχρι σαμπουάν, και βέβαια γάλατα», λέει η Λ. Κ. «Εάν είναι το πρώτο σου παιδί, αυτό από τη μία πλευρά σε διευκολύνει, αλλά από την άλλη σε εξοικειώνουν με συγκεκριμένα προϊόντα», παραδέχεται.

Μέσα σε αυτόν τον πανικό, ωστόσο, αρκετές γυναίκες βλέπουν τα πράγματα πιο καθαρά. Η Κωνσταντίνα, όπως γράφει, δεν αγόρασε ποτέ γάλα. «Θηλάζω ολημερίς και ολονυχτίς χωρίς σταματημό. Από αντίδραση. Η όλη εμπορευματοποίηση της βιομηχανίας “μωρό” με αηδίασε τόσο, που με έκανε να ανακαλύψω μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία φροντίδας, μερικές φορές απλούστερη άλλες δυσκολότερη, που όμως κοστίζει ελάχιστα, είναι οικολογική και δεν χαρίζει κάστανο σε γιατρούς πλασιέ και άγαρμπες εταιρείες προϊόντων για μωρά».

Εφημερίδα  Καθημερινή 24/0/2010

Μπορείτε να διαβάσετε και το σχετικό ποστ στο blog της κοπέλας που έγινε η αφορμή για το παραπάνω αρθρο εδώ

Αναχρονιστικές φυλακές μεσαιωνικών μαιευτηρίων

Σεπτεμβρίου 2, 2010

αριάδνη συμπεριφορά, υγεία, φυσικός τοκετός, Διάφορα 9 σχόλια

Ο θάλαμος νεογέννητων συνιστά μια αναχρονιστική φυλακή, ένα απαίσιο μέρος που θα έπρεπε να μην υπάρχει εδώ και δεκαετίες. Ένα δωμάτιο για στοίβαγμα ευαίσθητων ανθρώπινων ψυχών.

Ένα από τα πιο λυπηρά, καταθλιπτικά, απάνθρωπα μέρη του κόσμου είναι η φυλακή για νεογέννητα σε μεσαιωνικά μαιευτήρια. Ένας θάλαμος γεμάτος μωρά στοιβαγμένα στα κρεβατάκια τους το ένα δίπλα στο άλλο σαν από αόρατο αυτιστικό χέρι, απόλυτα μόνα, ξεκομμένα ξαφνικά από το άλλο τους μισό – τη μαμά τους. Να κλαίνε ομαδικά από άγχος και απόγνωση, να πιπιλίζουν με το ζόρι μπιμπερό που έχουν τους έχει στερεωθεί καταναγκαστικά στο στόμα τους, να κοιμούνται αποξενωμένα από τον κόσμο και παραιτημένα.

Ας παραμερίσουμε τα ωραία ρουχαλάκια με τα αρκουδάκια που ευχαριστούν τους συγγενείς και απομονώνουν το κακόμοιρο μικρό. Ας εξετάσουμε βαθύτερα αυτήν την μεσαιωνική πρακτική, που συνεχίζει κραταιά στα νοσοκομεία της χώρας μας.

Τα μωρά γεννιούνται. Κάποια δεν οσμίζονται καν τη μάνα τους για ώρες ή μέρες από την στιγμή της γέννησης. Μπαίνουν πλυμένα, ντυμένα και τυλιγμένα με κουβέρτα στο κουνάκι τους. Κάποιες φορές και δύο μαζί στο ίδιο κρεβατάκι, «προς εξοικονόμηση χώρου». Θα περάσουν εκεί το μεγαλύτερο μέρος των πρώτων κρίσιμων ημερών της ζωής τους.

Θα κλαίνε για ώρα, με τη μαία να έρχεται καθυστερημένα ή καθόλου για να τα παρηγορήσει. Θα κλαίνε ομαδικά, γεμάτα άγχος το ένα από το κλάμα του άλλου. Θα είναι στερημένα από τις βασικές τους αισθήσεις για την ηλικία τους: χωρίς μπούσουλα από τις μυρωδιές της μαμάς, τις μόνες οικείες, από τη φωνή της. Θα είναι περιορισμένα σαν έναν μεγάλο άνθρωπο που του έκλεισαν τα μάτια. Θα τους λείπει το συνεχές άγγιγμα, το χάδι, η σωματική επαφή, οι χτύποι της καρδιάς της μάνας τους. Θα κλαίνε πεινασμένα περιμένοντας μάταια άμεση ανταπόκριση από το περιβάλλον τους, γιατί δεν έφτασε ακόμα η ώρα για τα τρίωρα ταίσματα. Θα μαθαίνουν πώς να συνηθίζουν σε υποκατάστατα του αυθεντικού: πιπίλα και μπιμπερό αντί για θηλή της μαμάς. Σαν τον έφηβο που δε βρίσκει επαφή με την πραγματικότητα και καταφεύγει σε υποκατάστατά της ναρκωτικά. Κάποιες μαίες θα τα βάζουν πλαγιαστά και θα στερεώνουν ένα μπουκάλι στο στόμα τους, για να πιπιλίζουν αενάως τη δυστυχία τους, για να μουδιάζουν και να μη μπορούν να κλάψουν. Όλα θα ταίζονται ταυτόχρονα, προς ευκολία της νοσοκόμας. Εκείνη ξέρει, η μαμά όχι. Το προσωπικό του μαιευτηρίου έχει την ευθύνη των πρώτων ημερών της ανθρώπινης ύπαρξης, όχι η οικογένεια.

Σε μαιευτήρια του εξωτερικού τέτοια δωμάτια έχουν καταργηθεί προ πολλού. Όλα τα νεογέννητα απολαμβάνουν το αυτονόητο, την συνδιαμονή με τη μητέρα τους (rooming in). Από την πρώτη στιγμή η μητέρα μαθαίνει να αφουγκράζεται την ανάσα του παιδιού της. Το νιώθει πλάι της, διστακτική αρχικά στις κινήσεις της, έπειτα, με την ενθάρρυνση του προσωπικού, πιο σίγουρη για την αγκαλιά της. Μαθαίνει να διαβάζει τα σημάδια, τη γλώσσα του δικού της παιδιού. Χτίζει τον ισχυρό σύνδεσμο που θα διαρκέσει μια ζωή. Το rooming in εφαρμόζεται ως απαραίτητο κομμάτι μιας Φιλικής προς τα Βρέφη πολιτικής και ως μέτρο για την προάσπιση του μητρικού θηλασμού, σύμφωνα με τα Δέκα Βήματα της UNICEF για Φιλικά προς τα Βρέφη νοσοκομεία.

Γιατί, παρά τον καταιγισμό επιστημονικών δεδομένων που μιλούν για έκδηλη ζημιά, πολλά ελληνικά μαιευτήρια δεν αλλάζουν πολιτική; Ως ένα βαθμό γιατί οι επαγγελματίες υγείας δε γνωρίζουν τα καινούργια δεδομένα, πράγμα βέβαια δύσκολο αλλά όμως αληθινό! Κάποιοι έχουν μείνει σε μια παλιά ιατρική που βασίζεται στην παράδοση, όπως έκαναν μάγοι της φυλής στους προιστορικούς χρόνους. «Έτσι κάνουμε γιατί έτσι μάθαμε!». Αντιστέκονται σε κάθε αλλαγή και δεν έχουν μάθει να λειτουργούν με βάση τις επιταγές των νεότερων επιστημονικών αποδείξεων. Από την άλλη μεριά, κάθε αλλαγή είναι δύσκολη. Οι διοικήσεις των μαιευτηρίων πρέπει να σχεδιάσουν καινούργιες πολιτικές, να βεβαιώσουν την εφαρμογή τους, να εκπαιδεύουν τακτικά το προσωπικό τους στα καινούργια δεδομένα. Ο θάλαμος νεογεννήτων συνιστά ευκολία για ένα ιδιωτικό μαιευτήριο. Απαιτεί λιγότερο προσωπικό και σχετικά ανεκπαίδευτο. Αντίθετα, χρειάζονται περισσότερες και έμπειρες μαίες ώστε να καθοδηγούν τη μητέρα που έχει το μωρό δίπλα της και προσπαθεί να το φροντίσει, να το θηλάσει για πρώτη φορά. Οι διοικήσεις των ιδιωτικών μαιευτηρίων θα κάνουν διστακτικά τέτοιες αλλαγές εάν δεν αναγκαστούν από την Πολιτεία.

Όσο λοιπόν εμείς πασχίζουμε να πετύχουμε το στοιχειώδες, να φέρουμε τα φυσιολογικά μωρά πίσω στη μητέρα τους, οι οικογένειες χωρών του δυτικού κόσμου απολαμβάνουν περιγεννητική φροντίδα που έχει προχωρήσει σε επίπεδο επόμενο από εκείνο του απλού rooming-in. Η επιστήμη σήμερα μάς δείχνει ότι το μωρό δεν πρέπει να βρίσκεται δίπλα στη μαμά του, ντυμένο στο κρεβατάκι του, αλλά γυμνό επάνω στη μαμά του – και στο μπαμπά του κάποιες στιγμές, αγκαλιά όσο γίνεται, από τη γέννηση. Αντί να περιορίζεται μέσα στην κούνια-κλουβί, το μωρό από τα πρώτα λεπτά οφελείται τα μέγιστα σε κάθε τομέα εάν βρεθεί σε συνεχή και άμεση σωματική επαφή, δέρμα με δέρμα με τους δικούς του. Επιπρόσθετα, οι περιορισμοί στην επαφή με τους γονείς σε χώρο και χρόνο είναι ακόμα περισσότερο επιζήμιοι σε άρρωστα μωρά και σε γεννήσεις με προβλήματα. Αν στη χώρα μας η παραμικρή παρεκτροπή από το φυσιολογικό για ένα νεογέννητο σημαίνει συχνά νομοτελειακά απομάκρυνση από τη μητέρα του και τοποθέτηση σε θερμοκοιτίδα, με τη μαμά να μην επιτρέπεται να το χαιδέψει ούτε για μια στιγμή επί ημέρες, στο εξωτερικό και σε παρόμοια περιστατικά γιατροί και μαίες πασχίζουν να φέρουν το άρρωστο μωρό σε ακόμα πιο στενή επαφή με τη μητέρα του. Κάθε ιατρική παρέμβαση εκεί σε νεογέννητο δεν επιτρέπεται να απομονώνει το παιδί μακριά από τη μάνα του για περισσότερο από μία ώρα.

Προς το παρόν το –μερικό κι αυτό- rooming in αποτελεί προνόμιο ελάχιστων Ελληνίδων που πληρώνουν περισσότερα χρήματα ώστε να βρεθούν στο μαιευτήριο σε μονόκλινο δωμάτιο. Με αυτόν τον τρόπο η υγεία, κάτι που αφορά όλα τα παιδιά, εκφυλίζεται μέσα από κοινωνικοοικονομικές διακρίσεις και η σύγχρονη τάση να αποτελεί ο θηλασμός προνόμιο των ανώτερων τάξεων ενισχύεται. Η ψυχική υγεία ενός μωρού δε μπορεί να είναι προνόμιο πολυτελείας για οικογένειες που έχουν να πληρώσουν.

Το μωρό ανήκει στη μητέρα του. Έχει δικαίωμα να βρίσκεται κοντά – ακόμα καλύτερα, πάνω, αγκαλιά – στη μητέρα του. Ας το αφήσουμε γυμνό, σκεπασμένο μόνο από πάνω με μια κουβερτούλα, κοιλιά με κοιλιά στη μαμά του και ας δώσουμε την ευκαιρία στη φύση να κάνει τα υπόλοιπα.

Παπαβέντσης Στέλιος (Παιδίατρος, M.R.C.P.C.H., D.C.H. I.B.C.L.C. )

To φάρμακο της αγκαλιάς και επαφής για τα βρέφη

Ιουνίου 14, 2010

αριάδνη συμπεριφορά, υγεία, θηλασμός 2 σχόλια

Αν το σκεφτείτε, πρέπει να είναι τρομακτική η εμπειρία για ένα νεογνό που μέχρι πριν λίγες στιγμές ήταν στη ζεστή λίμνη της μήτρας και ξαφνικά βρίσκεται έκθετο στον κρύο αέρα. Από την ασφάλεια της εμβρυικής στάσης, τώρα δεν ξέρει πώς να χειριστεί τα χεριά και τα πόδια του, νιώθει άβολα με τις άπειρες δυνατότητες που ανοίγονται για το σώμα του. Είναι η σωματική επαφή με τη μητέρα – και τον πατερά – που δίνει στο μικρό αυτό άνθρωπο μια γεύση από την παλιά αίσθηση, της σιγουριάς, της ζεστασιάς και της ασφάλειας στην κοιλία της μάμας. Αυτό το άγγιγμα σώμα με σώμα θα είναι το κυριότερο μέσο για το συναισθηματικό δέσιμο με τους γονείς του αλλά και το πρώτο του σχολειό, στο όποιο θα μάθει διαφορετικούς τρόπους αφής, μυρωδιές και απλές αντιδράσεις σε ερεθίσματα.

Οι επιστημονικές ενδείξεις για το φάρμακο της σωματικής επαφής στην κρίσιμη βρεφική περίοδο αυξάνονται ολοένα : Αν το μωρό τοποθετηθεί στο στήθος της μάνας τις πρώτες 1-2 ώρες μετά τη γέννηση, – σε αντίθεση με τις αναχρονιστικές πρακτικές απομάκρυνσης του βρέφους που επιβιώνουν ακόμα σε διάφορα μαιευτήρια της χωράς μας – , η επίδραση στη σχέση μάνας-παιδιού φαίνεται να είναι μακροπρόθεσμα ευεργετική. Μωρά που δεν αφήνονται να κλαίνε απαρηγόρητα αλλά απολαμβάνουν συχνά αγκαλιά, χάδι και απάντηση στο κλάμα τους αναπτύσσονται καλύτερα ψυχοκινητικά και έχουν λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς η συναισθηματικά αργότερα. Το βρέφος στους πρώτους έξι μήνες της ζωής πιστεύεται ότι δεν έχει την ικανότητα να μανιπιουλαρει τους γονείς του. Μη φοβάστε ότι θα το κακομάθετε. Είναι άλλη κατάσταση το βρέφος μερικών εβδομάδων που κλαίει και πρέπει να παρηγορηθεί άμεσα και άλλη το δυο χρονών νήπιο που γκρινιάζει για να το βγάλετε βόλτα. Στην πρώτη ηλικία, καθήκον του γονέα είναι να κάνει εμφανή την παρουσία του με αγκαλιά και επαφή, στη δεύτερη, καθήκον του είναι να θύσει όρια και να διδάξει βασική πειθαρχία στο νήπιο.

Κάποιοι θεωρούν ότι τα μωρά πρέπει να μπαίνουν σε πρόγραμμα ρουτίνας και πειθαρχία από την αρχή – τάισμα και ύπνο με το ρόλοι. Οι αντιλήψεις αυτές είναι πλέον επιστημονικά ξεπερασμένες και οδυνηρές για τον ψυχισμό του βρέφους. Αντιλήψεις να αφήνεται να σπαράζει στο κλάμα μέσα στο κρεβάτι του, οι σύγχρονη παιδοψυχολογία αναγνωρίζει τη σημασία που έχει για την ομαλή ψυχοκινητική ωρίμανση του βρέφους η άμεση και αδιαπραγμάτευτη απόκριση των γονέων στις ανάγκες του. Δώστε όσες αγκαλιές χρειάζεται, τουλάχιστον για τους πρώτους έξι μήνες της ζωής του.

Μια παλιά πατροπαράδοτη πρακτική, το φάσκιωμα, φαίνεται να κερδίζει και παλιά έδαφος στις μέρες μας και υποστηρίζεται από σύγχρονες έρευνες. Το μωρό τυλίγεται σφιχτά με την κουβερτούλα του, χεράκια και ποδαράκια ηρεμούν, όλα γίνονται πιο ήσυχα και ζεστά. Τα μωρά πιθανόν αισθάνονται τον ασφαλή περιορισμό της μήτρας και απαλλάσσονται από την ενόχληση των ακούσιων κινήσεων και της ξαφνικής ελευθερίας που έχουν τα χεριά και τα πόδια τους, την οποία δυσκολεύονται να διαχειριστούν. Το σκεπτικό της πρακτικής αυτής φαίνεται καταρχήν σωστό και από τη δική μου εμπειρία είναι κάτι που μπορεί να βοηθήσει ακόμα και το βρέφος με κολικούς. Βεβαία χρειάζεται κι εδώ μετρό και σύνεση: το φάσκιωμα δε θα φέρει αποτέλεσμα σε ένα μωρό που πεινάσει και κλαίει, αλλά μάλλον θα διατηρήσει ήσυχο αυτό που είναι ήδη ηρεμούν. Επίσης, δε μπορεί να μένει το μωρό φασκιωμένο όλη τη μέρα, διαφορετικά θα μείνει χωρίς ερεθίσματα και θα μείνει πίσω στην ψυχοκινητική του εξέλιξη.

Μια άλλη πρακτική που γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής στη Δυτική Ευρώπη είναι ο υφασμάτινος μαρσιππος (sling) και είναι από αιώνες διαδεδομένη σε μη Δυτικούς πολιτισμούς (Αφρική, Ασία, Αμαζόνιο). Στο εμπόριο μπορεί να βρει κάνεις διαφορετικούς τύπους sling για όλες τις ανάγκες και χρήσεις, μερικά πραγματικά υπέροχα. Αν χρησιμοποιηθούν σωστά, προσφέρουν ζεστασιά και σωματική επαφή στο μωρό, δυνατότητα να θηλάζει όταν θέλει και να βλέπει τον κόσμο από ψηλά εισπράττοντας ερεθίσματα από το περιβάλλον γύρω του. Για το γονέα είναι ένας πιο εύκολος τρόπος μεταφοράς, σε σύγκριση με το παραδοσιακό καρότσι και του λύνει τα χεριά, επιτρέποντας να ασχολείται απερίσκεπτα με δουλείες του σπιτιού, να γράφει η να εργάζεται. Μπορεί ακόμα να βοηθήσει πολύ στην επαφή και το συναισθηματικό δέσιμο με τον πατερά, ενώ κάνει πιο πραγματοποιήσιμες τις βόλτες εκτός σπιτιού, από τους πρώτους μήνες της ζωής. Πολλές έγκυες γυναίκες θα βεβαιώσουν ότι, όταν το μωρό είναι ακόμα στην κοιλία, σταματά να κλωτσήσει και φαίνεται ηρεμούν όταν η έγκυος κινείται και περιπατάει, ενώ ζωηρεύει όταν αυτή ξαπλώσει. Η γλυκιά κίνηση μέσα στη ζεστή αγκαλιά της μήτρας φαίνεται πως νανουρίζει το έμβρυο. Όταν βγει στον κόσμο, αποζητά φυσικά ότι το παρηγορούσε πριν: ηρεμεί στην αγκαλιά μας, όταν νιώθει το σώμα μας, όταν κουνιέται ελαφρά. Αντίθετα, τρομοκρατείται και κλαίει μέσα σε ένα σκοτεινό σιωπηλό δωμάτιο, πάνω σε ένα σκληρό στρώμα. Ο μαρσιππος μπορεί να προσφέρει αυτήν τη φυσική συνεχεία. Μελέτες δείχνουν ότι τα μωρά που κουβαλιούνται σε μαρσιππο από τους γονείς τους είναι περισσότερο χρόνο σε ήρεμη εγρήγορση και κλαίνε λιγότερο. Η ήρεμη εγρήγορση είναι η πιο επιθυμητή ψυχική κατάσταση του νεογνού, καθώς σε αυτήν απορροφά τον κόσμο με μάτια διάπλατα ανοιχτό και μαθαίνει πιο γρήγορα. Σε διαρκή σωματική επαφή, το βρέφος απαλύνει τις εσωτερικές του ενοχλήσεις, περιορίζει τις άσκοπες κινήσεις χεριών και ποδιών και ανοίγει τις πόρτες στον έξω κόσμο. Ίσως δε να γίνεται και εξυπνοτερο.Ειμαι σίγουρος ότι θα ήταν καλό να χρησιμοποιούσαν περισσότερο αυτές τις ευκολίες οι Έλληνες γονείς.

Είναι πιο υγιεινό να βγαίνουν στον έξω κόσμο γονείς και βρέφη από το να κλείνονται για μήνες μέσα σε τέσσερις τοίχους, όπως συμβαίνει ακόμα στην Ελλάδα. Τα μωρά είναι ευτυχία που μοιράζεται κάνεις με ολοένα τον κόσμο και οι λοιμώξεις έρχονται από την πολλή κλεισούρα και απομόνωση, όχι από τον καθαρό εξωτερικό αέρα και την δύναμη ανανέωσης που προσφέρει η βόλτα..

Το ρεπερτόριο της αφής είναι απεριόριστο. Διαλέξτε την κατάλληλη στιγμή, όταν το μωρό είναι χάλαρο, ηρεμούν, αμέσως πριν ή μεταφοράς τον ύπνο, μεταφοράς το μπάνιο ή σε οποιαδήποτε κατάσταση ήρεμης εγρήγορσης. Απαλό χάδι, κυκλικές ή γραμμικές κινήσεις, ανεπαίσθητα αγγίγματα, η ανάσα σας στο λαμιακό του, φυσήματα, ευγενικά φιλία, παιχνίδι με τα μαλλάκια του. Βαλτέ μια ήσυχη μουσική στο υπόβαθρο. Όλα αυτά με το ‘αυτί’ της ψυχής σας στημένο στις απαντήσεις του, στις αντιδράσεις του, για να βρείτε τι του αρέσει, τι το κουράζει την κάθε στιγμή. Συνήθη αγαπημένα σημεία για παιχνίδι στο σωματάκι του είναι ο λαιμός, το σημείο ανάμεσα στα μάτια, οι κρόταφοι, η κοιλίτσα. Πιο ευαίσθητα σημεία η περιοχή γύρω από το στόμα, τα χεριά, η γεννητική περιοχή και οι πατούσες, στα οποία τα υπερβολικά ερεθίσματα μάλλον πρέπει να αποφεύγονται.

Δυστυχώς πολλά μωρά, ακόμα και στις μέρες μας, ξεκινούν τη ζωής σε ένα κλίμα συναισθηματικής παραμέλησης και αισθητηριακής αποστέρησης, στο όνομα παλιών και ξεπερασμένων αντιλήψεων για άκαμπτη ρουτίνας και σκληραγώγηση. Από τη γέννηση ακόμα, απομακρύνονται από τη μανά και περιορίζονται στο κρεβατάκι ενός ψυχρού θαλάμου. Στο σπιτιού δίνεται έμφαση στην ικανοποίηση των σωματικών τους αναγκών (τάισμα, αλλαγή πάνας) και απομονώνονται από ήμερων ακόμα στο παιδικό τους δωμάτιο. Βιώνουν την σύγκρουση ανάμεσα στο ζεστό περιβάλλον της μήτρας και το ψυχρού τάισμα με το ρόλοι, το κλάμα χωρίς άμεση απόκριση που ακόλουθη. Τα χείλια τους βρίσκουν παρηγοριά στη βλαβερή λύση της πιπιλάς. Αφήνονται στο κρεβατάκι τους χωρίς ερεθίσματα. Ακόμα και εκτός σπιτιού, μετακινούνται στο ωραίο μοναχικό καβούκι του καροτσιού τους. Όλα αυτά για να μην ‘κακομαθαίνουν’ τα ιδία σε πολλή αγκαλιά και για να μη χρειαστούν να αλλάξουν τρόπος ζωής οι γονείς τους. Αποστερημένα μωρά που θα οδηγηθούν με μαθηματική ακρίβεια σε χίλια δυο προβλήματα συναισθηματικά και συμπεριφοράς στο απώτερο μέλλον.

Στέλιος Παπαβέντσης

Παιδίατρος MRCPCH DCH IBCLC

www.pediatros-thes.gr

Οι προγραμματισμένες γέννες ένοχες για αυτισμό και δυσλεξία

Ιουνίου 10, 2010

αριάδνη υγεία, φυσικός τοκετός, εγκυμοσύνη , , , Γράψτε ένα σχόλιο

ΛΟΝΔΙΝΟ. Τα μωρά που γεννιούνται έστω και μία ή δύο εβδομάδες νωρίτερα από το φυσιολογικό αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων όπως ο αυτισμός και η δυσλεξία, αναφέρουν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης στη Σκωτία ύστερα από μελέτη 400.000 παιδιών σχολικής ηλικίας.

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τα βρέφη που γεννήθηκαν ακόμη και στην 39η εβδομάδα (μία εβδομάδα δηλαδή πριν από την ολοκλήρωση της κύησης) αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης μαθησιακών δυσκολιών σε σύγκριση με βρέφη που είχαν γεννηθεί την 40ή ή την 41η εβδομάδα της κύησης. Το εύρημα αυτό είναι άκρως σημαντικό, δεδομένου ότι πολλές γυναίκες επιλέγουν να υποβληθούν σε καισαρική κατά την 39η εβδομάδα της κύησης.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο «Ρublic Library of Science Μedicine» τα παιδιά που είχαν γεννηθεί την 40ή εβδομάδα της κύησης διέτρεχαν κίνδυνο της τάξεως του 4% να παρουσιάσουν μαθησιακές δυσκολίες ή διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές όπως ο αυτισμός. Ο κίνδυνος αυτός έφθανε όμως το 5,1% στα παιδιά που είχαν γεννηθεί μεταξύ της 37ης και της 39ης εβδομάδας.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι με βάση τα νέα ευρήματα τόσο οι έγκυες όσο και οι γιατροί τους πρέπει να σκεφθούν σοβαρά τα οφέλη και τους πιθανούς κινδύνους μιας πρόωρης γέννας (όταν βέβαια υπάρχει αυτή η επιλογή και η πρόωρη γέννα δεν οφείλεται σε φυσικά αίτια).

Η επιρροή της φύσης στην Ψυχολογία του παιδιού και στην δυναμική της οικογένειας

Ιουνίου 8, 2010

αριάδνη υγεία 4 σχόλια



Όσο τα χρόνια περνάνε και οι απαιτήσεις της καθημερινότητας αυξάνονται και φυσικά ο ελεύθερος χρόνος μειώνεται, καλό είναι όλοι μας και ιδιαίτερα όσοι έχουν ήδη δημιουργήσει ή σκοπεύουν να δημιουργήσουν οικογένεια, να θυμούνται ότι η επαφή με τη φύση έχει ευεργετικές ιδιότητες τόσο στην Ψυχολογία των ενηλίκων όσο και σε αυτή των παιδιών.


Καθώς η πλειονότητα του πληθυσμού ζει πλέον σε μεγάλα αστικά κέντρα, απομακρυσμένα (στο μυαλό των περισσότερων) από τη φύση, έχουν οι περισσότεροι εγκλωβιστεί στις υποχρεώσεις και το άγχος της καθημερινότητας, πράγμα το οποίο μεταδίδεται στα μικρά παιδιά μέσω των δραστηριοτήτων και απαιτήσεων που καθημερινά τους επιβάλλεται για το μέλλον τους. Καθόλου κατακριτέο, αλλά από την άλλη μεριά παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια μια έξαρση συνδρόμων, υπερκινητικότητας, διάσπασης της προσοχής και μαθησιακών δυσκολιών, που σαν απαρχή έχουν την έλλειψη ερεθισμάτων. Καλό είναι να σκεφτούν οι νέοι γονείς ότι μια Κυριακή στον παιδότοπο είναι ελλειπέστατη για την σωστή ανάπτυξη των παιδιών τους, σε σχέση με μια εκδρομική Κυριακή. Οι λέξεις παιδί και παιχνίδι είναι συνώνυμες και αλληλένδετες και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να τις διαχωρίζουμε και να βάζουμε τα παιδιά σε ρόλο ενηλικα.


Κάθε εποχή λοιπόν έχει τις ιδιαιτερότητες της και τα πολλαπλά ερεθίσματα που μπορεί να προσφέρει στην παιδική ψυχοσύνθεση αλλά και στην δυναμική της οικογένειας. Το χειμώνα, τον οποίο και διανύουμε, οι ευκαιρίες που μπορούν να δοθούν είναι άπειρες. Τα χρώματα της φύσης βοήθανε στην αντίληψη του μικρού παιδιού της κάθε εποχής καλύτερα από το γκρι της πόλης αλλά και στις καιρικες αλλαγές που συμβαίνουν. Η επαφή με τη φύση διευρύνει τον γνωστικό τομέα, βλέπει από κοντά τι είναι βουνό, δάσος, ακούει τους ήρεμους ήχους και φυσικά γεννιούνται εύστοχες απορίες για τη δημιουργία του κόσμου και την διαφορετικότητά του. Επιπλέον, όλες οι αισθήσεις οξύνονται, η αφή, η ακοή, η όραση (καθώς ο ορίζοντας είναι μεγαλύτερος και η αντίληψη του χώρου).

Όσον αφορά την εκτόνωση, που όλοι τη χρειαζόμαστε, μπορεί να πραγματοποιηθεί τόσο με μια εκδρομή στο βουνό όσο και με την ενασχόληση μικρών και μεγάλων με τις δραστηριότητες που προσφέρει η κάθε εποχή. Η χιονοδρομία, η πεζοπορία, η ορειβασία, η ιππασία είναι μόνο μερικές απο τις ασχολίες που μπορούν να βοήθησουν στην εκτόνωση και στην θεραπευτική επίδραση που μπορεί να έχουν στον ψυχισμό του καθενός. Το παιδί γεμίζοντας το μυαλό του εικόνες και παράλληλα γυμνάζοντας το σώμα του, γίνεται πιο υπάκουο, εκτιμά τις απαιτήσεις των γονιών του και έχει μια γενικότερη άποψη για τον κόσμο που δεν αποτελείται αποκλειστικά και μόνο από την πόλη και τα δικά της ερεθίσματα. Παιδιά με υπερκινητικότητα ή μαθησιακές δυσκολίες μαθαίνουν να ελέγχουν τον εαυτό τους, μαθαίνουν να δουλεύουν τη φαντασία τους και εν τέλει να εμπλουτίζουν το λόγο τους και τη σκέψη τους.



Τέλος, επειδή ο χρόνος που μπορεί κανείς να αφιερώνει στα παιδιά του τη σημερινή εποχή είναι περιορισμένος, μια εκδρομή στην εξοχή σε συνδυασμό με κάποια δραστηριότητα που μπορεί να ακολούθησει, κάνει τους δεσμούς της οικογένειας πιο στενούς, τις σχέσεις πιο υγιείς και οι γονείς πια γίνονται ολοκληρωμένοι εκπαιδευτές για τα παιδιά τους. Η χαρά που επικρατεί πριν ξεκινήσει μια οικογενειακή εκδρομή και το μοίρασμα των εμπειριών στο τέλος της ημέρας είναι η λύτρωση και η καλύτερη θεραπεία για την οικογενειακή συνοχή. Το κέρδος είναι το ίδιο σημαντικό για τα παιδιά αλλά και για τους γονείς. Το να ενασταλλάξουμε στα παιδιά μας το ενδιαφέρον για ζωή ταυτόχρονα με τη διατήρηση του δικού μας ενδιαφέροντος για αυτή είναι η αρχή για τη δημιουργία σωστών ανθρώπων.


Συγκρίνετε λοιπόν μια χειμωνιάτικη Κυριακή στον παιδότοπο της γειτονιάς με μια Κυριακή που έχετε κάνει μια εξόρμηση σε συνδυασμό με κάποια δραστηριότητα. Δείτε το και εγωιστικά, τα οφέλη δεν είναι μόνο των παιδιών.

Βίκυ Μιχελή
Ψυχολόγος Πανεπιστημίου Αθηνών
http://psychologyview.blogspot.com
http://www.drosostalida.com/centers3.asp?id=299

Παλαιότερες Καταχωρίσεις Νεότερες καταχωρίσεις

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 108 other followers