Ο πολλαπλός εμβολιασμός των βρεφών με τα πολυδύναμα εμβόλια προκαλεί ανησυχίες και προβληματισμούς σε διάφορους Οργανισμούς όπως είναι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Συμβουλευτική Επιτροπή Εμβολιασμού, ο Ελεγχος Τροφίμων και Φαρμάκων, η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων η Αμερικανική Ακαδημία Παθολόγων κ.ά. Εκείνο που ανησυχεί και προβληματίζει τους γονείς είναι κυρίως η Aσφάλεια των εμβολίων.Όπως για όλα τα φάρμακα έτσι και με τα εμβόλια ισχύει ότι κανένα εμβόλιο δεν είναι απόλυτα αβλαβές.

Οι κίνδυνοι ποικίλουν από ανεπαίσθητα και ενοχλητικά συμπτώματα μέχρι συμπτώματα που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή. Η αλήθεια είναι ότι ενώ όλοι αναφέρονται σε αυτούς τους κινδύνους, κανένας δεν διαθέτει κλινικές μελέτες ή αποδείξεις σχετικά με την επιβάρυνση του ανοσοποιητικού συστήματος και ιδιαίτερα σε γονιδιακό επίπεδο μετά από έκθεση των παιδιών σε πολυδύναμα εμβόλια. Για την ασφάλεια των εμβολίων υπάρχει μάλιστα και σχετική οδηγία 75/318/EEC για τη μετάδοση της Σπογγώδους Εγκεφαλοπάθειας από χρήση αιματούχου Αγαρ από αγελάδες στα εμβόλια.Ο ευρωπαϊκός οδηγός καθορίζει τον κίνδυνο ανάλογα με παραμέτρους και εφήρμοσε τα πιστοποιητικά TSE.Κάθε γονέας έχει δικαίωμα, αν θέλει, να δει το πιστοποιητικό του εμβολίου που θα βάλει στο παιδί του. Στο πιστοποιητικό TSE δε αναφέρεται το μέρος της αγελάδας που χρησιμοποιήθηκε για την ανάπτυξη του εμβολίου.Ανάλογα της κατηγορίας είναι και ο κίνδυνος να μεταδοθεί η νόσος των τρελών αγελάδων.

Κατηγορία 1) Υψηλού Κινδύνου: Μυελός, Σπονδυλική στήλη, Μάτια.

Κατηγορία 2) Μέσος Κίνδυνος: Έντερο, λεμφαδένες, σπλήνα, αμυγδαλές, αδένες, πλακούντας, επινεφρίδια, εγκεφαλονωτιαίο υγρό, επίφυση.

Κατηγορία 3) Χαμηλός Κίνδυνος: Ρινική βλεννογόνος, περιφερικά νεύρα, Θύμος αδένας, συκώτι, πάγκρεας, πνεύμονες.

Κατηγορία 4) Μη παρατηρούμενος κίνδυνος: Αίμα, καρδία, νεφρά, κόπρανα, μαστικός αδένας, σιελογόνος αδένας, σίελο, σκελετικοί μύες, σπερματική κύστις, ορρός, θυρεοειδής, όρχεις, μαλλιά, δέρμα, συνδετικοί ιστοί, εμβρυϊκός ιστός.

Οι τρέχουσες προσεγγίσεις είναι συνήθως βασισμένες στις εμπειρικές και θεωρητικές παρατηρήσεις που περιορίζουν την λογική επέκτασή τουςΟι γενικοί προβληματισμοί και μειονεκτήματα των πολυδύναμων εμβολίων, όπως αναφέρονται από τους πιο πάνω οργανισμούς έχουν ως εξής:

1)Χρειάζονται περισσότερες μελέτες όσον αφορά την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των επιμέρους ουσιών για τη δημιουργία των πολυδύναμων εμβολίων.

2) Προσοχή πρέπει να δοθεί στις πιθανές αρνητικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των πολυδύναμων εμβολίων και στη δυσκολία του διαχωρισμού των πιθανών παρενεργειών (τοξικότητα/ reactogenicity).

3)Το χημικό ασυμβίβαστο ή ανοσοποιητική παρέμβαση όταν συνδυάζονται διαφορετικά αντιγόνα στα πολυδύναμα εμβόλια φαίνεται να είναι δύσκολο να υπερνικηθεί.

4) Δυσκολίες στον προσδιορισμό της προστασίας των πολυδύναμων εμβολίων και αντιγονικότητά τους σε σχέση με το ποσοστό κάλυψής τους στο πληθυσμό.

5) Πιθανές επιπτώσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα.

6) Πιθανή συνεργασία κατασκευαστών εμβολίων να οδηγήσει σε μονοπώλια.

7) Επίσης πιθανώς να μειώσει την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία των κατασκευαστών για έρευνα και ανάπτυξη νέων εμβολίων.

Βάσει των δεδομένων αυτών φαίνεται ότι ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων της Αμερικής (FDA), θα καθυστερήσει την έγκριση των πολυδύναμων εμβολίων για αρκετά χρόνια (το 2001 είχε απορριφθεί η αίτησή τους από την FDA).

Πηγή: netfamily.gr

Από το Υπουργείο Υγείας προς το υπουργείο Παιδείας, μετά από αίτημα μητέρας.

Το παρακάτω είναι μια Δήλωση που εχει προτείνει δικηγόρος και ευχαριστώ πολύ την Ειρήνη και το blog της που μου το έστειλε! Είναι πολύ χρήσιμη για όλους τους γονείς.

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΔΗΛΩΣΗΣ (όλη η διαδικασία γίνεται ΔΩΡΕΑΝ και ΑΦΟΒΑ!)

ΔΗΛΩΣΗ
Ο/Η παρακάτω υπογράφων-/ουσα………………………………………………………..
γονέας/κηδεμόναςτου/της………………………………………………………………….
μαθητή/-τριας του …………………………………………………………………………….
δηλώνω ότι ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΩ ΚΑΜΙΑ εμβολιαστική ή άλλη ανάλογη επέμβαση στο παιδί μου, του οποίου έχω τη γονική μέριμνα/επιμέλεια, χωρίς να ληφθεί η γνώμη και η συναίνεσή μου, και ότι ΕΠΙΦΥΛΛΑΣΣΟΜΑΙ απέναντι σε όσους κακοποιήσουν το παιδί μου, όλων των δικαιωμάτων που μου δίνει ο αστικός και ποινικός κώδικας και οι διεθνείς συμβάσεις.

Ημερομηνία ………….

Ο γονέας/κηδεμόνας

(υπογραφή)

Εκτυπώστε το από εδώ entypo-ypeythinis-dilosis-1selida-emvolio-xeiron-keni

ΦΡΟΝΤΙΣΤΕ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΦΩΤΟΑΝΤΙΓΡΑΦΟ, του οποίου τη γνησιότητα μπορεί να βεβαιώσει και ο διευθυντής τού σχολείου, και στο οποίο ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΑΡΙΘΜΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΕΒΑΛΕ στο ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ που είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ ΝΑ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙ. Αν μπορείτε να έχετε παρέα, καλύτερα, ώστε να έχουν την πίεση μαρτύρων, αλλά και μεγαλύτερη διάδοση!
ΟΣΟ για την άμεση αποτελεσματικότητα της ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ προειδοποίησης, σκεφτείτε πόσες λαμογιές έχουν σταματήσει μόνο από το ΦΟΒΟ τού ΞΕΜΠΡΟΣΤΙΑΣΜΑΤΟΣ και των ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ !!!
ΠΟΛΛΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΑΣ!
ΕΠΙΠΛΕΟΝ έτσι θα αρχίσουν να ενημερώνονται και να δραστηριοποιούνται συνάνθρωποί μας που δεν ξέρουν τι να κάνουν.
ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΥΜΕ ότι στην Ελλάδα, όπως και σε ΔΕΚΑΔΕΣ χώρες, ΚΑΝΕΝΑ εμβόλιο δεν είναι υποχρεωτικό (παρά την έντεχνα διαδεδομένη κερδοσκοπική φημολογία), και ότι, ακόμα και αν επικαλεστούν άλλες ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ-ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΙΚΕΣ οδηγίες, ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ φορές η
συλλογική αντίσταση τις έχει στείλει άπατες: βλ. ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙΣ υπουργών,καθεστώτων κλπ.

Ενα απόσπασμα απο το αφιέρωμα στους Εμβολιασμούς, απο το περιοδικό “Holistic Life” Τεύχος 21, Σεπτ.-Οκτ. 2007

«Κάθε σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια μετά τον εμβολιασμό που επισημαίνει ο κλινικός γιατρός, πρέπει να αναφέρεται στον Ε.Ο.Φ. (να συμπληρώνεται η κίτρινη κάρτα).» Αυτό συνιστά το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης σε έγγραφο του που απέστειλε σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες υγείας με θέμα το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών.

Θα αναρωτιέστε κι εσείς ίσως κατά πόσον οι γιατροί που διαπιστώνουν ανεπιθύμητες ενέργειες μετά απο εμβολιασμούς, τις αναφέρουν στον Ελληνικό Οργανισμό Φαρμάκων (Ε.Ο.Φ.). Οι πληροφορίες μας λένε οτι οι γιατροί που ανταποκρίνονται στη σύσταση αυτή κάθε χρόνο αυξάνουν και έχουν φτάσει τον μέσο όρο των γιατροω΄ν που κάνουν κάτι ανάλογο στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. Οι γιατροί ενημερώνουν τον Οργανισμό Φαρμάκων, ασφαλώς όχι γιατί φοβούνται τις ποινές που προβλέπονται αν δεν το κάνουν ,αλλά απο ευσυνειδησία και αίσθημα ευθύνης. Οι αναφορές των γιατρών προς το Ε.Ο.Φ. για ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν και το είδος του εμβολίου, την παρασκευάστρια εταιρεία και τον αριθμό παρτίδας του εμβολίου, το οποίο προκάλεσε δυσάρεστα συμπτώματα. Ο Ε.Ο.Φ. με τη σειρά του εντός ολίγων ημερών αποστέλλει τα στοιχεία αυτά  στον Ευρωπαικό Οργανισμό Φαρμάκων και συγκεκριμένα στην Υπηρεσία που ειναι αρμόδια για το Ευρωπαικό Πρόγραμμα Παρακολούθησης Φαρμάκων. Ετσι οι σοβαρές καμιά φορά παρενέργειες των εμβολίων που ειναι δυνατό να διαπιστωθούν, γίνονται συστατικό στοιχείο για τον Ε.Ο.Φ. και «πόνος» για το παιδί ή το γονιό.

Στο έγγραφο του Υπουργείου επισυνάπτεται ο πίνακας του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών για παιδιά ηλικάς μέχρι 6 ετών και 7-18 ετών που δεν εμβολιάστηκαν στη συνιστώμενη απο το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών ηλικία. Το είδος των εμβολίων, τα οποία περιλαμβάνει ο πίνακας ειναι κατά των εξής ασθενειών, οπως τα αναφέρει:

1. Ηπατίτιδας Β (HepB): Νεκρό συνδυασμένο εμβόλιο.
2. Διφθερίτιδας, Τετάνου, Κοκίτη (D Ta P) : Νεκρό εμβόλιο που περιέχει τα τοξοειδή (ή ανατοξίνες δηλαδή ατοξικές τοξίνες) του κορυνοβακτηριδίου της διφθερίτιδας και στου κλωστρηδίου του τετάνου και μόνο αντιγόνα της Β Pertyssis (όχι ολόκληρο το μικροοργανισμό νεκρό, οπως τα παλαιότερα «ολοκυτταρικά» εμβόλια) γι αυτό και καλείται «ακυτταρικό» κατά του κοκίτη εμβόλιο.
3. Td: Νεκρό εμβόλιο κατά του τετάνου και της διφθερίτιδας με μικρότερη δόση διφθεριτικής ανατοξίνης. Συνιστάται να γίνεται από την ηλικία των 11-12 ετών και άνω, ανά 10ετία και αφού ΄χουν περάσει τουλάχιστον 5 χρόνια απο την τελευταία δόση του DTaP.
4. Πολυομυελίτιδας (IPV) : Ενέσιμο νεκρό εμβόλιο
5. Αιμόφιλου τύπου β (Hib): Νεκρό συζευγμένο εμβόλιο
6. Μηνιγγιτιδόκοκκου (M.CC): Νεκρό συζευγμένο, πολυσακχαριδικό εμβόλιο κατά του μηνιγγιτιδόκοκου οροομαδας C.
7. Πνευμονιόκοκου (PCV): Νεκρό, συζευγμένο, πολυσακχαριδικό, επταδύναμο εμβόλιο κατά του στρεπτόκοκκου της πνευμονίας.
8. Πνευμονιόκοκκου (PPV): Νεκρό, μη συζευγμένο που συνιστάται για επαναληπτικές δόσεις σε παιδιά που ανήκουν σε ομάδες αυξημένου κινδύνου.
9. Ιλαράς, Παρωτίτιδας, Ερυθράς (MMR):Ζων εξασθενημένο εμβόλιο.
10. Ανεμοβλογιάς (Var): Ζων εξασθενημένο εμβόλιο
11. Φυματίωσης (BCG): Ζων εξασθενημένο εμβόλιο.

Για το εμβόλιο αυτό, το έγγραφο αναφέρει και τα εξής: «Σύμφωνα με πρόσφατες οδηγίες της Διεθνούς Ενωσης κατά της Φυματίωσης, και της Παγκόσμια Οργάνωσης Υγείας, η χώρα μας δεν πληρεί τις προυποθέσεις για την διακοπή του αντιφυματικού εμβολιασμού, ο οποίος εξακολουθεί να γίνεται στην ηλικία των 6 ετών. Ιδιαίτερη έμβαση πρέπει να δοθεί στις ομάδες υψηλού κινδύνου (μετανάστες από χώρες με υψηλό ή μέσο δείκτη ενδημικότητας, καταυλισμοί αθίγγανονω και άλλων πληθυσμιακών ομ΄δνω που ζον σε συνήκες ομαδικής διαβίωσης, παιδιά με Mantoux (-), στην οικογένεια των οποίων υπάρχουν άτομα με φυματίωση, νεογνά μητέρων που έχουν μολυνθεί με τον ιό IHV, νεογνά στο άμεσο περιβάλλον των οποίων υπάρχει άτομο με φυματίωση, εμβολιάζονται κατά τη γέννηση.»

Πουθενά στο έγγραφο δεν αναφέρεται η λέξη:υποχρεωτικό, για κανένα εμβόλιο. Αντίθετα, στο βιβλιάριο Υγείας του παιδιού, το οποίο εκδίδει επίσης το Υπουργείο Υγείας, στη σελίδα που αναφέρει το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, το εμβόλιο της φυματίωσεως αναγράφεται ως «υποχρεωτικό για όλα τα παιδιά της σχολικής ηλικίας».

Εκτός απο τα προαναφερθέντα εμβόλια, το βιβλιάριο Υγείας του Παιδιού περιλαμβάνει και άλλα «συνιστώμενα», οπως γράφει, εμβόλια που χορηγούνται σε ορισμένες περιπτώσεις. Π.χ εμβόλιο ηπατίτιδας Α, πνευμονιόκοκου, αιμόφιλου της ινφλουένζας (Hib), μηνιγγιτιδόκοκκου  για τους τύπους Α, C,Y, W 135, ανεμοβλογιάς, άλλα εμβόλια για ταξιδιώτες, εμβόλιο γρίππης.

Τα εμβόλια που εντάσσονται στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών καλύπτονται απο τα ασφαλιστικά ταμεία ή γίνονται στα Κέντρα Υγείας. Επισημαίνεται ότι, οταν μια έγκυος είναι ανάγκη να κάνει εμβόλια, πρέπει να ζητάει τη γνώμη του γιατρού.

Στο εσώφυλλο, επίσης του βιβλιαρίου Υγείας γράφει : «Χωρίς το βιβλιάριο δεν μπορεί να γίνει εγγραφή στο Ληξιαρχείο και στο Σχολείο και θα υπάρξουν δυσκολές για τις διάφορες ασφαλιστικές παροχές». Ετσι λέει λοιπόν το Υπουργείο Υγείας που εκδίδει το βιβλιάριο.

Απο το ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ αποστέλλεται εγκύκλιος, η οποί αναφέρει προς τους Διευθυντές των Δημοτικών Σχολείων: «Για την εγγραφή του παιδιού στο σχολείο ειναι απαραίτητη η επίδειξη του βιβλιαρίου υγεία του παιδιού, για να διαπιστωθεί εάν έχουν γίνει οι προβλεπόμενοι εμβολιασμοί».

Στο άρθρο 7 του Π.Δ.201 αναφέρει: «Επίδειξη του βιβλιαρίου υγείας του μαθητή ή προσκόμιση άλλου στοιχείο απο το οποίο προκύπτει οτι έχει γίνει ο αντιδιφθεριτικός εμβολιασμός. Σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να ενημερώνεται ο γονιός οτι η φοίτηση του παιδιού του ειναι αδύνατη εφόσον δεν φροντίσει για τον έγκαιρο εμβολιασμό του.»

Το ίδιο ισχύει και για τους κρατικούς παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία.

Οι περισσότεροι γονείς εμβολιάζουν τα παιδιά τους ως πράξη ευθύνης και αγάπης, σύμφωνα με όσα έχουν παγιωθεί και θερούνται απαραίτητα να κάνει ο γονιός. Οι δάσκαλοι σπανίως αντιμετωπίζουν περιστατικά ανεμβολίαστων παιδιών κι αυτά ειναι κυρίως παιδιά μεταναστών που ήρθαν πρόσφατα στη χώρα μας.

Αυτά συνήθως εγγράφονται στο σχολείο, με την σημείωση οτι ο γονέας θα κάνει τα συνιστώμενα εμβόλια στο παιδί και θα προσκομίσει αργότερα το βιβλιάριο.

Για το εμβόλιο της φυματίωσης, ο νομίατρος συστήνει συνεργείο εμβολιασμών, το οποίο πηγαίνει στα σχολεία και εμβολιάζει τα παιδιά. Πάρα πολλοί είναι οι γονείς που αρνούνται να δεχτούν να εμβολιαστεί το παιδί τους με το εμβόλιο αυτό.

Επειδή απ’οτι συνεπάγεται απο τα προαναφερθέντα, επικρατεί κομούζιο για το αν ειναι ή δεν ειναι υποχρεωτικοί οι εμβολιασμοί, απευθυνθήκαμε στη Διεύθυνση Δημόσιας Υγιεινής, απ’οπου πήραμε την προφορική απάντηση οτι δεν ειναι υποχρεωμένοι οι γονείς να αποδεχτούν τους εμβολιασμούς, εκτός απο την περίπτωση που υπάρξει κίνδυνος για την δημόσια υγεία (πχ. Σε μια επιδημία) και κακώς οι δάσκαλοι ζητούν απόδειξη ότι είναι εμβολιασμένο το παιδί.

Το ίδιο προκύπτει και απο τα έγγραφα της ίδιας Διεύθυνσης του Υπουργείου Υγείας προς το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Καιρός είναι να γίνει ευρέως γνωστό στους γονείς οτι ειναι στη διακριτική τους ευχέρεια να εμβολιαστούν ή όχι τα παιδιά τους αφού ενημερωθούν επαρκώς για το σοβαρό αυτό θέμα που έχει σχέση με την υγεία και το μέλλον του παιδιού αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας.

Σαν γονείς καλούμαστε κάθε λίγο και λιγάκι να παίρνουμε αποφάσεις, πολλές φορές, πολύ πολύ σοβαρές για λογαριασμό του παιδιού μας…

Ο τίτλος ειναι δικός μου, το άρθρο που ακολουθεί απο το περιοδικό “Τρίτο Μάτι” με τίτλο

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ

Σκοπός του άρθρου αυτού δεν ειναι βέβαια να πει στους γονείς αν θα πρέπει να εμβολιάσουν ή οχι τα παιδιά τους. Αυτή ειναι μια δική τους απόφαση, σε συνάρτηση με τους νόμους της πολιτείας. Σκοπός του όμως ήταν να μεταφέρει σε όλους τους αναγνώστες τη γνώση οτι τα εμβόλια κάθε άλλο παρά ασφαλή και αθώα ειναι και ότι στην πραγματικότητα μπορούν να έοχυν πολύ σοβαρές παρενέργειες που μπορεί να φθάσουν ακόμη και στο θάναντο ή σε σοβαρές μελλοντικές παρενέργειες. Και τέλος, ότι πριν απο έναν εμβολιασμό, ο κάθε γονιός πρέπει να είανι όσο το δυνατόν περισσότερο ενημερωμένος για τα οφέλη που το συγκεκριμένο εμβόλιο προσφέρει αλλά και τους πιθανούς κινδύνους που αυτός μπορεί να κρύβει για το παιδί του.

Γι αυτό, πριν απο την απόφαση για κάθε εμβολιασμό, προσπαθήστε να ενημερωθείτε όσο το δυνατόν περισσότερο απο το Internet, τα σχετικά βιβλία, το γατρό ή και το φυλλάδιο με οδηγίες που υπάρχει μέσα σε κάθε εμβόλιο, τόσο για τους κινδύνους επιπλοκών της ασθένειας απο την οποία υποτίθεται οτι προφυλάσσει, όσο και για τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις που το ίδιο μπορεί να έχει.

Σύμφωνα με το National Vaccine  Information Center των Η.Π.Α., οι γονείς πριν απο κάθε εμβολιασμό πρέπει να θέσουν στον εαυτό τους τις εξής οκτώ ερωτήσεις:

1.Είναι αυτή την στιγμή το παιδί μου άρρωστο εξαιτίας κάποιας ασθένειας?

2.Είχε κάποια σοβαρή αντίδραση σε προηγούμενο εμβόλιο?

3.Είχε ιστορικό το ίδιο-ή άλλο μέλος της οικογένειάς μου-αντίδρασης σε εμβόλια, σπασμούς ή νευρολογικές διαταραχές, αλλεργίες ή διαταραχές του ανολογικού συστήματος;

4.Εχω ενημερωθεί αν το παιδί μου ανήκει σε κάποια κατηγορία υψηλού κινδύνου για να παρουσιάσει κάποια αντίδραση στο εμβόλιο;

5.Εχω ενημερωθεί πλήρως για τις πιθανές αντιδράσεις του εμβολίου που πρόκειται να κάνω;

6.Ξέρω να αναγνωρίζω μια αντίδραση στο εμβόλιο;

7.Ξέρω πως και που πρέπει να την αναφέρω;

8.Γνωρίζω τον κατασκευαστή και τον αριθμό της παρτίδας του εμβολίου που πρόκειται να κάνει το παιδί μου;

Είναι πιθανόν, στην περίπτωση που κάποιος γονιός θα προσπαθήσει να συζητήσει όλα αυτά τα στοιχεία με τον παιδίατρο, να εισπράξει άρνηση για συζήτηση, σαρκασμό ή και κοροιδία για την αγοωνία του όσον αφορά την ασφάλεια του παιδιού του. Είναι σχεδόν σίγουρο ακόμα οτι θα εισπράξει και μια σύντομη διάλεξη για την ασφάλεια και την χρησιμότητα των εμβολίων, καθώς και την πεποίθηση του παιδιατρου οτι τίποτα δεν θα συμβεί στο παιδί του γιατί τα εμβόλια είναι σχεδόν απολύτως ασφαλή.

Σε μια τέτοια-αλλά και σε κάθε άλλη- περίπτωση εμβολιασμού, καλό ειναι να εξετάσει κανείς την πραγματική πίστη του παιδίατρου στην ασφάλεια των εμβολίων, με τον απλούστερο τρόπο: να ζητήσει απο τον παιδίατρο να υπογράψει μια βεβαίωση οτι αναλαμβάνει πλήρως να πληρώσει το οποιοδήποτε κόστος της αντιμετώπισης μιας οποιασδήποτε αντίδρασης ή και την αποζημίωση για το θάνατο του παιδιού, πάντα βέβαια ως αποδεδειγμένη αντίδραση στο εμβόλιο, όσο υψηλό και αν ειναι, ακόμα και αν χρειασθεί να πουλήσει όλη την προσωπική και οικογενειακή του περιουσία για να καλυφθεί το κόστος ή η αποζημίωση.

Είναι φανερό οτι η παραπάνω στάση εγκαινιάζει μια νέα νοοτροπία εντελώς άγνωστη στη χώρα μας. Νοοτροπία ομως εξαιρετικά απαραίτητη που κάποιος πρέπει να την ξεκινήσει…Αν ο παιδίατρος συμφωνήσει να υπογράψει μια τέτοια βεβαίωση, τότε πράγματι πιστεύει οτι το εμβόλιο ειναι ασφαλές. Στην περίπτωση ομως που δεν συμφωνήσει, ρωτήστε απλώς γιατί. Αφού η πιθανότητα να παρουσιάσει το παιδί κάποια σοβαρή αντίδραση ειναι “απίθανη”, γιατί όταν πρόκειται να αναλάβει ο ίδιος το ενδεχόμενο οικονομικό κόστος για την αντιμετώπιση των ίδιων αντιδράσεων, φοβάται και δεν το αναλαμβάνει; Γιατί ξαφνικά από “απίθανες”, οι ίδιες πιθανότητες έγιναν “πιθανές” και τον φοβίζουν. Δεν παρέμειναν αυτές οι πιθανότητες ακριβώς οι ίδιες?

Και αναρωτηθείτε για το άν, αφού ο παιδίατρος που σας συμβουλεύει να κάνετα ένα εμβόλιο, φοβάται να αναλάβει ο ίδιος το οικονομικό κόστος της αντιμετώπισης των αντιδράσεων στο εμβόλιο αυτό, εσείς ως γονείς, δεν θα πρέπει να φοβηθείτε εξίσου, οταν μάλιστα για εσάς δεν πρόκειτε μόνο για οικονομικές συνέπειες….Και στην περίπτωση αυτή, ρωτήστε τον γιατί σας προτείνει το συγκεκριμένο εμβόλιο και σας το παρουσιάζει ως ασφαλές; Χωρίς ομως να περιμένετε να πάρετε την πραγματική απάντηση…

Ενα πολύ κατατοπιστικό  άρθρο της  Ελευθεροτυπίας για τη φυματίωση και το εμβόλιο.

Με τεστ Mantoux σε όλα τα σχολεία βρίσκουμε όσα παιδιά είναι θετικά. Στη συνέχεια με ακτινογραφία θώρακος κάθε χρόνο παρακολουθούμε την κάθε περίπτωση διά βίου, μας λέει ο ειδικός πνευμονολόγος κ. Ιωάννης Μουστάκας

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού της Γης έχει εκτεθεί στο βακτηρίδιο της φυματίωσης (tubercle bacillus) και νέα κρούσματα εκδηλώνονται με ρυθμό ενός ανά δευτερόλεπτο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι όποιος έχει προσβληθεί από το μυκοβακτηρίδιο θα αναπτύξει οπωσδήποτε και τη νόσο. Η ασυμπτωματική (χωρίς, δηλαδή, εκδήλωση συμπτωμάτων) και ευρισκόμενη σε λανθάνουσα περίοδο επωάσεως φυματίωση είναι πιο κοινή.

Πλήρης νόσος

Παρ’ όλα αυτά, μία στις δέκα περιπτώσεις λανθάνουσας φυματίωσης θα εξελιχθεί σε πλήρη νόσο, η οποία, εάν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, μπορεί να σκοτώσει περισσότερους από τους μισούς ανθρώπους που έχουν προσβληθεί από το βακτηρίδιο.

Στη χώρα μας, λόγω κυρίως της εισροής μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων από τρίτες χώρες (λαθρομετανάστες, οικονομικοί μετανάστες κ.λπ.), έχει αυξηθεί δραστικά η πιθανή εκδήλωση νέων κρουσμάτων.

Ενας άνθρωπος που έχει ξοδέψει σχεδόν όλη του τη ζωή ως επιστήμονας ερευνώντας την αρρώστια αυτήν, αντιμετωπίζοντάς την και προτείνοντας συνεχώς στις υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους τρόπους βελτίωσης των παρεχόμενων υπηρεσιών είναι ο ειδικός πνευμονολόγος κ. Ιωάννης Μουστάκας.

Από το 1976 εγκαταστάθηκε στην Κομοτηνή και με διορισμό στο νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης (1976-1981) αντιμετώπισε όλα τα περιστατικά της ειδικότητάς του σε δύο νομούς, Ροδόπης και Εβρου.

Συνεργαζόμενος με τον ομότιμο καθηγητή Πνευμονολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Χρήστο Βάμβαλη, μελέτησε και κατέγραψε σε βάθος τη νόσο επί 25 χρόνια και, με την εύνοια των συνθηκών (χειρίστηκε, μαζί με τον συνάδελφό του, περισσότερα από 2.500 περιστατικά φυματίωσης), συγκέντρωσε το ογκώδες και μοναδικό αυτό υλικό σε βιβλία και συγγράμματα, όπου περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, από αρχείο 3.000 ακτινογραφιών θώρακος επιλεκτικά 210 περιστατικά.

Προκειμένου να ξαναγίνει τέτοια προσπάθεια, θα χρειαστούν 50 χρόνια για να συγκεντρωθεί ανάλογο υλικό. Ο κ. Μουστάκας θεωρεί ότι ο αντιφυματικός αγώνας που ξεκίνησε στην Ελλάδα με τον νόμο 4053/1960 παραμένει, στη φιλοσοφία του, σωστός και έγκυρος, «αλλά χρήζει άμεσης και ριζικής τροποποίησης στον τρόπο επίτευξης των στόχων του», που δεν είναι άλλοι από τη, με σύγχρονα μέσα και μεθόδους, πρόληψη, ανίχνευση και καταπολέμηση της νόσου.

Η θεραπεία των ασθενών, αφού διήλθε από διάφορα στάδια, ξεκινώντας από τη μακρόχρονη νοσηλεία τους στα σανατόρια μέχρι και την ολιγοήμερη παραμονή τους σ’ αυτά (τραυματικές καταστάσεις που αναδύθηκαν ξανά στην επιφάνεια τον τελευταίο χρόνο με το παγκόσμιο μπεστ σέλερ της Αγγλίδας Βικτόρια Χίσλοπ «Το Νησί» για το σανατόριο στην Σπιναλόνγκα), σήμερα τείνει διεθνώς να πραγματοποιείται στο σπίτι του αρρώστου, καθώς, όπως μας λέει ο κ. Μουστάκας, «αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμά του, αλλά, επιπλέον, φέρει και εξίσου καλά αποτελέσματα».

Από τη στιγμή που θα προσβληθεί κάποιος από το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης ώς το τέλος του βίου του είναι δυνατόν να εκδηλώσει τη νόσο.

Σύμφωνα με μαθηματικό μοντέλο που ισχύει διεθνώς, υπολογίζεται ότι νοσεί περίπου το 5% από τους μολυνθέντες. Οπως επισημαίνει όμως ο κ. Μουστάκας, «η άνοδος του βιοτικού επιπέδου κάνει καλύτερα ανεκτή μια μόλυνση και η πιθανότητα να εκδηλωθεί νόσος μετατίθεται στις μεγάλες ηλικίες». Και αυτό, συνεχίζει, οφείλεται στο γεγονός ότι «νοσεί κανείς από το μικρόβιο που πήρε από μικρή ηλικία και όχι από αυτό που πήρε σε μεγάλη (ενδογενής αναζωπύρωση)».

Το πρόβλημα, επισημαίνει ο γιατρός-επιστήμονας, είναι ότι ο άρρωστος έρχεται στον γιατρό όταν πλέον έχει νοσήσει. Το ονομάζει «πρόβλημα» γιατί θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί με καλή και έγκυρη προληπτική διαδικασία, αντιστρέφοντας τη σημερινή… πραγματικότητα. Δηλαδή «να πάμε εμείς, οι γιατροί, στους ασθενείς». Και τι να κάνουν οι γιατροί;

«Με τεστ Mantoux σε όλα τα σχολεία, μπορούμε να “πιάσουμε” κατ’ αρχάς όσα παιδιά είναι θετικά. Στη συνέχεια, κάνουμε μια ακτινογραφία θώρακος ετησίως και παρακολουθούμε την κάθε τέτοια περίπτωση προσεκτικά, διά βίου», απαντάει ο κ. Μουστάκας. Ωραία, αλλά αυτό τι μας εξασφαλίζει;

«Μας εξασφαλίζει ότι, εάν νοσήσει το παιδί σε οποιαδήποτε μετέπειτα φάση της ζωής του και όντας υπό παρακολούθηση με τις ακτινογραφίες μία φορά τον χρόνο, του χορηγούμε τρία αντιφυματικά φάρμακα για έναν χρόνο, και θεραπεύεται εκατό τοις εκατό».

Το ισχύον αντιπροληπτικό μέτρο, το εμβόλιο B.C.G., που κάποτε εθεωρείτο ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του αιώνα μας, αποδείχτηκε, έπειτα από περίπου 80 χρόνια εφαρμογής του παγκοσμίως, εντελώς αναποτελεσματικό και εγκαταλείφθηκε, εδώ και 30 χρόνια, από όλο τον πολιτισμένο κόσμο. Μάλιστα, όπως μας επισημαίνει ο κ. Μουστάκας, σε πρόσφατη οδηγία της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, στην οποία περιλαμβάνονται όλα τα εμβόλια που διασφαλίζουν τη δημόσια υγεία, το B.C.G. ούτε καν αναφέρεται (βλέπε σχετικό διαδικτυακό τόπο: http://hms.harvard.edu/ hms/publications.asp).

«Δυστυχώς», λέει ο κ. Μουστάκας, «στη χώρα μας εφαρμόζεται ακόμα αυτό το εμβόλιο, όχι μόνο στην ηλικία των 6-7 ετών από το 1991, αλλά από το 1994 και στην ηλικία των στρατευσίμων μέχρι και ηλικίας 25 ετών».

Ερευνες

Βάσει των πορισμάτων των ερευνών που έχει κάνει μαζί με τον καθηγητή κ. Βάμβαλη από το ΑΠΘ, στα 25 χρόνια υλοποίησής της, καταγράφοντας τις εξωπνευμονικές εκδηλώσεις για τις οποίες και εφαρμόζεται το εμβόλιο B.C.G., διαπιστώθηκε ότι θα μπορούσε να είναι αποτελεσματικό μόνο σε 2 παιδιά επί συνόλου 38.000 που βρίσκονταν στην εμβολιαστική ηλικία από την αιματική διασπορά (δηλαδή τη φυματιώδη μηνιγγίτιδα και οξεία κεχροειδή, τις νόσους που επιβάλλουν τη διενέργειά του) και στα οποία με σχετική αντιφυματική θεραπεία υπήρξε πλήρης αποκατάσταση.

Είμαστε, λοιπόν, σε μία κατάσταση, εδώ στην Ελλάδα, όπου φαίνεται να μην κάνουμε το απλό, προφανές και επιστημονικά επιβεβαιωμένο ως αποτελεσματικό (δηλαδή εξοικείωση-εκπαίδευση των γιατρών στη διάγνωση της φυματίωσης, τεστ Mantoux στα σχολεία, ακόμα και σε παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία, παρακολούθηση των «θετικών» με μια ακτινογραφία θώρακος διά βίου, χορήγηση αντιφυματικών φαρμάκων σε όσους εμφανίσουν τη νόσο κ.λπ.), αλλά να κάνουμε το ξεπερασμένο και αναποτελεσματικό, σίγουρα και πολύ δαπανηρό, που είναι η συνέχιση των εμβολιασμών με B.C.G.

Απορία των δύο γιατρών που έχουν όσο κανείς άλλος στην Ελλάδα ασχοληθεί επιστημονικά με το θέμα αυτό είναι ποιοι και γιατί συντηρούν αυτό το… λάθος;

(Από το Ευρωπαϊκό Φόρουμ για την επαγρύπνηση για τους εμβολιασμούς – European Forum on Vaccine Vigilance)
Μετάφραση: Χριστίνα Ζαμποπούλου

Γενικές αρχές και συστάσεις για τους παιδικούς εμβολιασμούς

- Αδιάκριτοι, μαζικοί εμβολιασμοί καλύτερα να αποφεύγονται. Η ανάγκη του κάθε εμβολίου θα πρέπει να εξετάζεται ανά περίπτωση. Αναλογιστείτε τις πιθανές βλάβες που είναι δυνατόν να προκληθούν από το εμβόλιο σε αντιπαραβολή με τα οφέλη. Κάθε περίπτωση θα πρέπει να εξετάζεται εξατομικευμένα.

- Οι γονείς θα πρέπει να παρακολουθούν το βρέφος τους για περισσότερους από μερικούς μήνες, ώστε να αντιληφθούν το φυσιολογικό επίπεδο υγείας.

- Για τα περισσότερα παιδιά συνιστούμε αποφυγή εμβολιασμών κατά την διάρκεια του πρώτου χρόνου ζωής. Μόλις το παιδί γίνει ενός, τότε καλύτερα να αποφασίσετε ποια εμβόλια θα κάνετε. Αυτό θα εξαρτηθεί από τη γενική κατάσταση υγείας του παιδιού, την κληρονομικότητα, το περιβάλλον του κλπ.

- Ορισμένα εμβόλια καλύτερα να καθυστερούνται για ακόμη αργότερα και, ακόμη και τότε, είναι πιθανόν μη αναγκαία. Εξατομίκευση κάθε περίπτωσης, ξανά.

- Εμβολιασμός πρέπει να γίνεται μόνο και εφόσον το παιδί είναι σε υγιή, σταθερή κατάσταση. Το παιδί θα πρέπει να είναι υγιές για τρεις μήνες (συνιστώμενο) προ των εμβολιασμών.

- Ο εμβολιασμός δεν θα πρέπει να πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια ή κοντά σε δυνητικά στρεσογόνους περιόδους της ζωής του παιδιού: π.χ. απογαλακτισμός, απομάκρυνση από το σπίτι για πρώτη φορά (νηπιαγωγείο, παιδικός σταθμός), οδοντοφυΐα κλπ.

- Συνιστούμε τον μητρικό θηλασμό ως ένα σημαντικό προστατευτικό παράγοντα της υγείας και της καλής κατάστασης του παιδιού. Εκτός από άλλα οφέλη, μεγαλύτερη προστασία δίνεται στο μωρό μέσα από τα μητρικά αντισώματα.

- Το παιδί δεν θα πρέπει να λαμβάνει πολλά εμβόλια μαζεμένα. Θα πρέπει να χορηγούνται χωριστά, εφόσον αυτό είναι δυνατό.

- Αδιάκριτες – αναμνηστικές δόσεις των εμβολίων θα πρέπει να αποφεύγονται. Ο αριθμός αυτών θα πρέπει να εξετάζεται. Ξανά, εξατομίκευση κάθε περίπτωσης.

- Το χρονικό διάστημα μεταξύ εμβολιασμών θα πρέπει να είναι τουλάχιστον μερικοί μήνες.

- Αν υπάρχει λόγος υποψίας, ότι ένα παιδί αντέδρασε έντονα σε κάποιο εμβόλιο, θα πρέπει να αποφύγετε την επανάληψη αυτού του εμβολίου και η χορήγηση του επόμενου προγραμματισμένου εμβολίου θα πρέπει να αναβληθεί για μεγαλύτερη ηλικία.

- Ειδικά για παιδιά με υπόνοια ή διάγνωση νευρολογικών παθήσεων (υποτονία, υπερτονία, καθυστερημένη ανάπτυξη, επιπλοκές κατά τον τοκετό κλπ), η καθυστέρηση των εμβολιασμών είναι απαραίτητη. Η πιθανότητα να τους παραλείψουμε τελείως θα πρέπει να εξεταστεί.

- Όταν ένα παιδί σε μια οικογένεια έχει υποστεί βλάβες από εμβολιασμούς, θα πρέπει τα υπόλοιπα παιδιά της οικογένειας να αντιμετωπιστούν με μεγάλη προσοχή. Ο καλύτερος τρόπος προσέγγισης θα πρέπει να συζητηθεί σοβαρά με τον θεράποντα.

- Αν ένα παιδί πάσχει από βλάβες μετά από εμβόλια, επαγγελματική θεραπευτική αντιμετώπιση (περιλαμβάνοντας Ομοιοπαθητική, Ολιστικές θεραπείες κλπ) θα πρέπει να αναζητηθεί αμέσως.

- Σε περίπτωση φτωχής υγείας κατά τον πρώτο χρόνο ζωής, θα πρέπει να εξεταστεί προσεκτικά η πιθανότητα οι εμβολιασμοί να συνέβαλαν ή και να το προκάλεσαν αυτό.

- Επαγγελματική θεραπευτική φροντίδα (περιλαμβάνοντας Ομοιοπαθητική, Ολιστικές θεραπείες κλπ), θα πρέπει να αναζητηθεί αν ένα παιδί νοσήσει από ασθένεια για την οποία υπάρχει εμβόλιο.

- Η αδιάκριτη χρήση αντιπυρετικών, αντιβιοτικών και άλλων κατασταλτικών φαρμάκων θα πρέπει να αποφεύγεται για να μην αποδυναμωθεί το ανοσοποιητικό σύστημα. Ο πυρετός θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένας φυσικός μηχανισμός άμυνας.

- Συστάσεις σχετικές με την διαχείριση του πυρετού και άλλα θέματα υγείας είναι δυνατόν να αναζητηθεί σε ολιστικούς θεραπευτές όπως ομοιοπαθητικοί, κλπ.

Πηγή European Forum for Vaccine Vigilance

Για όποιον θέλει να ψάξει κάτι παραπάνω και να δει και την άλλη όψη του νομίσματος….

http://www.nvic.org//

www.thinktwice.com

http://www.vaccinechoice.org/

http://www.ikko.gr/emvoliasmoi.htm
http://www.homeopathy.gr/articles_vaccines.html

Επίσης κυκλοφορούν και τα βιβλία “Ολη η αλήθεια για τα εμβόλια” του Δρ. Κων/νου Μουρούτη εκδόσεις Newstart

και το

‘ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΙ” ΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ DR.MED. GERHARD BUCHWALD

Από το site www.homeopathy.gr

Δημοσιεύουμε χωρίς σχόλια κείμενο – ανταπόκριση, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ ” (15. 4. 1997) και που αφορά το καυτό και ανοικτό για μας ζήτημα του εμβολιασμού για την Ηπατίτιδα Β. Δημοσιεύουμε την παρακάτω ανταπόκριση από το Παρίσι: Ο μαζικός εμβολιασμός εναντίον της ηπατίτιδας Β δεν έχει καμιά ιατρική αιτιολογία, αν εξαιρέσει κανείς τα οφέλη που θα αποκομίσει μικρό ποσοστό του πληθυσμού, που κινδυνεύει πολύ να μολυνθεί από τον υπαίτιο ιό (οι λεγόμενες ομάδες υψηλού κινδύνου). Αυτό υποστηρίζει η γαλλική Ομάδα Μελέτης για τη Μή Επιθετική Θεραπευτική (Groupe de Reflexion et d’Etude pour la Non Agression Therapeutique), που αποτελείται από γιατρούς όλων των ειδικοτήτων και αντιτίθεται στο παγκόσμιο πρόγραμμα της Παγκοσμίου Οργανώσεως Υγείας για τον εμβολιασμό όλων των ανθρώπων.

Θεωρητικά μειονεκτήματα

Η αλήθεια είναι ότι για πρώτη φορά συνιστάται μαζικός εμβολιασμός εναντίον ενός χρόνιου νοσήματος. Εν τούτοις , ο εμβολιασμός ενός “υγιούς” πληθυσμού εναντίον μιας χρόνιας νόσου έχει  ορισμένα θεωρητικά μειονεκτήματα. Και αυτό, διότι στην περίπτωση των χρόνιων νόσων, τα αντισώματα που αναπτύσσει ο οργανισμός ύστερα από έναν εμβολιασμό δεν παίζουν προστατευτικό ρόλο. Αντιθέτως στην καλύτερη περίπτωση σταθεροποιούν ή επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου, ενώ στη χειρότερη, ευνοούν τη μόλυνση από το λοιμογόνο παράγοντα ή ακόμα και δρουν επιθετικά, αποτελώντας τη βάση της ασθένειας. Υπάρχουν μάλιστα και περιπτώσεις στις οποίες διευκολύνεται η εμφάνιση αυτοάνοσων ασθενειών, οι οποίες καταστρέφουν αργά ή γρήγορα, τα όργανα που υποτίθεται ότι προστατεύει το εμβόλιο. Σκλήρυνση κατά πλάκας Ειδικά στην περίπτωση της ηπατίτιδας Β, θα πρέπει να τονιστεί ότι ο ιός της περιλαμβάνει στη δομή του κοινά στοιχεία με τη μυελίνη (σ.σ. η ουσία αυτή περιβάλλει τα νεύρα), γεγονός που εξηγεί τα κρούσματα σκληρύνσεως κατά πλάκας που έχουν κατά καιρούς καταγραφεί, ύστερα από εμβολιασμούς εναντίον της συγκεκριμένης ηπατίτιδας. Έτσι. η εισαγωγή στον οργανισμό μας είτε του ιού της νόσου είτε του εμβολίου, θα ενεργοποιήσει έναν εσωτερικό μηχανισμό με απρόβλεπτες συνέπειες. Για να εμβολιαστεί λοιπόν κανείς, θα πρέπει αφενός να αντιμετωπίζει αυξημένο κίνδυνο μολύνσεως με τον υπαίτιο μικροοργανισμό, αφετέρου να είναι πάντοτε πολύ σοβαρή η νόσος που τον απειλεί. Κίνδυνοι από το εμβόλιο Επιπλέον, είναι η πρώτη φορά που συνιστάται μαζικός εμβολιασμός εναντίον μιας χρόνιας νόσου με γενετικώς παρασκευασμένο εμβόλιο. Όπως όμως υποστηρίζει ο δρ. Αλαίν Σωθ. πρόεδρος του ιατρικού συνδικάτου “Ιπποκράτης” που εδρεύει στο Αλέ στη Γαλλία, αυτού του είδους τα εμβόλια κρύβουν ορισμένους κινδύνους, καθώς ενδέχεται να μεταδώσουν στον οργανισμό: # καρκινογόνες ουσίες σε μεγάλες ποσότητες # ορισμένα κυτταρικά στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη γενετική επεξεργασία των κυττάρων από τα οποία δημιουργήθηκε η πρωτείνη του εμβολίου (ένζυμα, μόρια πυρηνικών οξέων κ.α.). Τα στοιχεία αυτά μπορεί ανά πάσα στιγμή να προκαλέσουν αλλοιώσεις των γενετικών μηνυμάτων στο σώμα του εμβολιασμένου ατόμου, με πιθανή συνέπεια καρκίνο, αυτοάνοσα νοσήματα (σκλήρυνση κατά πλάκας, διαβήτη, σοβαρούς ρευματισμούς, αιμορραγικές εξελκώσεις στο παχύ έντερο κ.λ.π.) ή τερατογενέσεις. Ενδέχεται, επίσης, να αλλοιώσουν ιούς που βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση στο εσωτερικό των κυττάρων του ανθρωπίνου σώματος ή ακόμα και να τους ενεργοποιήσουν προκαλώντας τελικά ασθένειες, οι οποίες μπορεί να είναι εξίσου τρομακτικές με το AIDS. # Ιούς ή prions (σ.σ.:σύνθετη λέξη, προερχόμενη από τις λέξεις “πρωτείνη” και “ιός” και η οποία έγινε ευρύτερα γνωστή με την υπόθεση των “τρελών αγελάδων”), που ενδέχεται να μολύνουν κάποια στιγμή τις κυτταρικές καλλιέργειες από τις οποίες παρασκευάζονται τα εμβόλια, και οι οποίοι δεν είναι σίγουρο αν θα παραμείνουν ανενεργοί.

Η… “τρέλα των εμβολίων”

Η συσσώρευση των πάσης φύσεως εμβολίων στον οργανισμό, εξάλλου, εξουθενώνει και “τρελαίνει” το ανοσοποιητικό σύστημα, προσθέτει ο δρ. Σωθ. “Και αυτό αποτελεί την απαραίτητη βάση για την ανάπτυξη ανοσοκαταστολής, που στην ουσία αποτελεί το “αληθινό AIDS”. To νέο εμβόλιο εναντίον της ηπατίτιδας Β, ενδέχεται να είναι η σταγόνα του νερού, που θα ξεχειλίσει το ποτήρι. Και μπορεί να γίνουμε μάρτυρες του ανεξέλεγκτου πολλαπλασιασμού σοβαρών ιογενών λοιμώξεων, όπως η ηπατίτιδα C”. Από το περιοδικό Ομοιοπαθητική Ιατρική, τεύχος 17, 1997

ENGERIX, εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β

Εκτός 20 μg αντιγονικής πρωτεΐνης, περιέχει και 0,5 mg ΑΙ 3 σαν υδροξείδιο του αργιλίου με 1: 20000 θεομερσάλη σαν συντηρητικό.

Αντενδείξεις :

Υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε από τα συστατικά του εμβολίου !! ( Πώς να τη γνωρίζουμε ; )

Το αλουμίνιο εγκαθίσταται στο λεμφικό σύστημα με πιθανή δημιουργία όζων, καθώς και στον εγκέφαλο και σχετίζεται με τη νόσο του Alzheimer.

Η θεομερσάλη είναι χημικά μία ένωση θειοσαλικυλική του υδραργύρου. Σαν όριο απορρόφησης από το πεπτικό η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας καθορίζει τα 0,35 mg την εβδομάδα ή 0,05 mg την ημέρα. Μία φιάλη εμβολίου περιέχει 0,05 θεομερσάλη, δηλαδή 0,028 υδράργυρο, δηλαδή πάνω από το μισό που επιτρέπεται να πάρει από το πεπτικό ο ενήλικας άνθρωπος. Με την ένεση όμως ενίεται ολόκληρη η ποσότιιτα του υδραργύρου και μόνο από αυτή που θ’ απορροφούσε το πεπτικό. Εμβολιάζοντας δηλαδή παιδάκια με 20 φορές λιγότερο βάρος από τον ενήλικα, χωρίς καλά ανεπτυγμένο το ανοσοποιητικό σύστημα, αντιλαμβάνεται κανένας πόσο εύκολα μπορεί να φτάσει σε τοξικές δόσεις. Σε πολλές χώρες το εμβόλιο της ηπατίτιδας γίνεται μαζί με του τετάνου και της διφθερίτιδας, που περιέχουν και τα δύο θεομερσάλη.

Το θειοσαλικυλικό μεταβολίζεται σε σαλικυλικό και δρά πλέον και σαν αλλεργιογόνο, αλλά και πιθανώς στον εγκέφαλο ( σύνδρομο Rye.).

Επιπλέον η θειομερσάλη προκαλεί και χρωμοσωμικές ανωμαλίες, ανεξάρτητα από τη δόση.

Από την ιστοσελίδα: EUROPEAN FORUM ON VACCINE VIGILANCE.
Μετάφραση: Χριστίνα Ζαμποπούλου

Ο εμβολιασμός ή όχι ενός ατόμου πρέπει να είναι μία συνειδητή, ελεύθερη επιλογή. Ο εμβολιασμός είναι μια πλήρης ιατρική πράξη και οι πιθανές συνέπειές του δεν θα έπρεπε να υποτιμούνται. Θα πρέπει λοιπόν να αντιμετωπίζονται με την μέγιστη προσοχή και πλήρη γνώση των παρενεργειών τους.
Τα περισσότερα εμβόλια προστατεύουν μερικώς και προσωρινώς, άλλα δεν προφυλάσσουν καθόλου. Επιπλέον, κάθε εμβόλιο περιέχει κινδύνους, από περιστασιακές αδιαθεσίες έως και μόνιμες βλάβες στην υγεία, ακόμη και θάνατο. Η αντιμετώπιση του «κάνε όπως κάνουν όλοι» μπορεί να αποδειχθεί σοβαρό λάθος, γιατί διαφορετικοί άνθρωποι αντιδρούν διαφορετικά σε κάθε συγκεκριμένο εμβόλιο.
Η βασική ιδέα του εμβολιασμού είναι να αυξήσει συγκεκριμένη ανοσία σε μια ορισμένη ασθένεια, πριν το άτομο μολυνθεί. Εμείς, αντιθέτως, είμαστε πεπεισμένοι ότι είναι περισσότερο αποτελεσματικό να διεγείρουμε μια γενικότερη, μη-ειδική ανοσία, δίνοντας τη δυνατότητα στον οργανισμό να αντιδράσει αποτελεσματικά σε ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ μόλυνση από βακτήρια, ιούς, μύκητες κλπ.

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΕΜΒΟΛΙΑ
Το κατά πόσον τα εμβόλια είναι υποχρεωτικά ή όχι εξαρτάται από την εκάστοτε νομοθεσία. Απ’ ό,τι γνωρίζουμε, τα ακόλουθα εμβόλια είναι υποχρεωτικά (παρακαλούμε διορθώστε μας αν η λίστα είναι λανθασμένη ή ελλειπής):

ΒΕΛΓΙΟ: Πολιομυελίτιδας (IPV)
ΓΑΛΛΙΑ: Τέτανος, διφθερίτιδα, πολιομυελίτιδα (IPV)
ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Κανένα
ΙΤΑΛΙΑ: Πολιομυελίτιδα, διφθερίτιδα, τέτανος, κοκίτης, ηπατίτιδα Β
ΟΛΛΑΝΔΙΑ: Κανένα
ΙΣΠΑΝΙΑ: Κανένα
ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ: Κανένα
ΕΛΛΑΔΑ: Ευλογιά, διφθερίτιδα, φυματίωση, πολιομυελίτιδα, τέτανος, ιλαρά, ερυθρά, παρωτίτιδα, ηπατίτιδα Β

ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ
Στις ακόλουθες καταστάσεις ο εμβολιασμός δεν επιτρέπεται για ιατρικούς λόγους:
- Οποιοδήποτε παιδί, το οποίο δεν είναι σε τέλεια υγεία δεν πρέπει ΠΟΤΕ να εμβολιάζεται.
- Μία έντονη αντίδραση (βλέπε ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ) σε έναν προηγηθέντα εμβολιασμό αποτελεί αφορμή για μη περαιτέρω χρήση αυτού του εμβολίου, γιατί κάθε επαναληπτική χορήγηση μπορεί να οδηγήσει σε θανατηφόρα αντίδραση.
- Μία αλλεργία σε οποιοδήποτε από τα συστατικά του εμβολίου είναι επίσης αντένδειξη για την χορήγησή του.

Υπάρχουν δύο τρόποι να αναγνωρίσεις αν το παιδί σου είναι αλλεργικό σε κάποιο εμβόλιο:
1) παρουσίασε αντίδραση σε προηγούμενη δόση του αυτού εμβολίου,
2) έχει επιβεβαιωμένη αλλεργία στα συστατικά αυτού του εμβολίου.

Παραδείγματα ουσιών που συχνά περιλαμβάνονται σε εμβόλια και συχνά οδηγούν σε αλλεργικές αντιδράσεις, είναι το αντιβιοτικό νεομυκίνη (πόλιο, DPT, MMR), το παράγωγο υδραργύρου thiomersal (Ηπατίτιδα Β, Τέτανος, Γρίπη), το οποίο επίσης βρίσκεται σε υγρά διατήρησης φακών επαφής και υδροξείδιο του αλουμινίου.

- Σε περίπτωση κατασταλμένου ανοσοποιητικού συστήματος (για παράδειγμα από κορτιζόνη, χημειοθεραπεία ή φάρμακα για θεραπεία από HIV).
- Παρομοίως, άτομα που πάσχουν από το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης δεν πρέπει να εμβολιάζονται.
- Εκδήλωση ευερεθιστότητας μετά τη γέννηση θα έπρεπε να μας οδηγεί σε μεγάλη προσοχή και τελικά στην καθυστέρηση ή ακόμα και στην ακύρωση όλων των προσχεδιασμένων εμβολιασμών.
- Αλλεργία του ίδιου του ασθενούς ή ενός αδερφού ή στενού συγγενή αυξάνει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών. (Με τον όρο «αλλεργία» εννοούμε μεταξύ των άλλων εκδηλώσεων, άσθμα, εαρινή καταρροή, τροφικές αλλεργίες, γάλα, αυγά, ζάχαρη κλπ).
- Σοβαρές νευρολογικές παθήσεις (π.χ. μυασθένεια, σκλήρυνση κατά πλάκας), σοβαρές δερματολογικές παθήσεις (Λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα, νοσώδες ερύθημα, ινσουλινοεξαρτώμενος διαβήτης), έστω και σε στενούς συγγενείς, είναι ισχυροί λόγοι να αρνηθεί κανείς τον εμβολιασμό.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Κανένα εμβόλιο δεν είναι 100% αποτελεσματικό. Σε ορισμένους ανθρώπους δεν προστατεύει καθόλου. Σε σχεδόν όλες τις περιπτώσεις, αν προσφέρεται κάποια προστασία, αυτή μειώνεται με το πέρασμα του χρόνου. Δεν υπάρχουν σαφείς κανόνες και τρόποι να γνωρίζουμε αν είμαστε προφυλαγμένοι ή όχι. Ακόμη και η παρουσία αντισωμάτων δεν αποτελεί απόλυτη εγγύηση προστασίας.

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ
Γενικές ανεπιθύμητες ενέργειες που ενδέχεται να παρουσιαστούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο είναι:
- Τοπικό οίδημα με ερυθρότητα και θερμότητα στο σημείο της έγχυσης. Επίσης, ένα ερυθρό, ανυψωμένο εξάνθημα (ουρτικάρια) ή μικρά κόκκινα, ξηρά σημαδάκια σε όλο το σώμα.
- Πυρετός: αύξηση θερμοκρασίας πάνω από 39ο C δεν είναι φυσιολογική αντίδραση και πρέπει να ενημερωθεί σχετικά ο γιατρός που χορήγησε το εμβόλιο.
- Εμετός, τυμπανισμός με αέρια, διάρροια.
- Εντός λεπτών μετά από εμβολιασμό, ο ασθενής μπορεί να χλομιάσει, να κρυώσει, να χάσει μυϊκό τόνο και ακόμη και τις αισθήσεις του. Αυτό σημαίνει ότι πέφτει σε καταπληξία (σοκ). Αυτή είναι μία κατάσταση απειλητική για τη ζωή. Άμεση αναζωογόνηση και εισαγωγή στο πλησιέστερο νοσοκομείο είναι απαραίτητη.
- Σπασμοί είναι πιθανοί, κατά τους οποίους ο ασθενής χάνει την επαφή με το περιβάλλον, γίνεται άκαμπτος, υπάρχει βολβοστροφή και πιθανών τα μάτια και τα άκρα να κινούνται χωρίς έλεγχο. Σε περίπτωση που αυτό συμβαίνει παρουσία πυρετού, ξεκινήστε να τον δροσίζετε σταδιακά και καλέστε ιατρική βοήθεια. Ο ασθενής πρέπει να παραμείνει υπό ιατρική παρακολούθηση λόγω κινδύνου εγκεφαλικής βλάβης.
- Κάποια παιδιά αρχίζουν να τσιρίζουν ανεξέλεγκτα, είναι απαρηγόρητα και δεν σταματούν να κλαίνε μέχρι που τα παίρνει ο ύπνος από την εξάντληση. Αυτού του είδους η συμπεριφορά είναι ενδεικτική εγκεφαλικής συμμετοχής και είναι σίγουρα ανησυχητικό σύμπτωμα! Καλέστε αμέσως ιατρική βοήθεια.
- Κάποια παιδιά μπορεί να νυστάζουν ασυνήθιστα ή να μην κοιμούνται καθόλου ή να αναπτύξουν ένα τελείως ακανόνιστο ύπνο.
- Ο αιφνίδιος βρεφικός θάνατος είναι μία τραγική επιπλοκή που στατιστικά σχετίζεται με τους εμβολιασμούς.
- Μπορεί να δημιουργηθεί χρόνια καταρροή, να εκδηλωθούν επαναλαμβανόμενες ωτίτιδες και λαρυγγίτιδες, βρογχίτιδες και άσθμα.
- Κάποια αλλεργία εμφανίζεται συχνότερα μετά από εμβολιασμό για κοκίτη ή ιλαρά.
- Η εμφάνιση διαβήτη αυξήθηκε κατά 60% μετά από εμβολιασμούς για Ηπατίτιδα Β και Hib στη Νέα Ζηλανδία.
- Μπορεί να εμφανιστούν διαφόρων ειδών παραλύσεις, όπως το σύνδρομο Guillain-Barre.
- Αυτοάνοσες ασθένειες (ρευματοειδής αρθρίτιδα, λύκος, νοσώδες ερύθημα, νοσώδης περιαρτηριείτιδα, σύνδρομο Goodpasture) έχουν διαγνωσθεί μετά από διαφορετικά εμβόλια (τετάνου, BSG, ιλαράς, ηπατίτιδας Β).
- Μακροχρόνια, τα εμβόλια μπορεί να οδηγήσουν σε υπερκινητική συμπεριφορά, δυσκολίες μάθησης, προβλήματα συμπεριφοράς (επιθετικότητα, αυτισμός) και αλλαγές στον χαρακτήρα.
- Αιφνίδιος θάνατος μπορεί να είναι το αποτέλεσμα οξείας επιπλοκής, όπως καταπληξίας ή εγκεφαλίτιδας.

ΠΟΙΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΝΑ ΧΟΡΗΓΗΣΟΥΜΕ;
Κάθε εμβόλιο πρέπει να εξεταστεί ξεχωριστά. Κανένα εμβόλιο δεν πρέπει να θεωρηθεί θέμα ρουτίνας. Όλα τα εμβόλια πρέπει να έχουν μια ειδική, εξατομικευμένη ένδειξη. Δεν μπορούμε να δεχθούμε μαζικούς εμβολιασμούς για ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ νόσο.
Κάποια επαγγέλματα πιθανόν δικαιολογούν την χρήση συγκεκριμένων εμβολίων, όπως π.χ. αντιτετανικό σε εργάτες μεταλλουργίας ή της ηπατίτιδας Β σε χειρούργους ή προσωπικό αιμοδοσιών και κέντρων αιμοκάθαρσης.

ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑ
Είναι ακόμη υποχρεωτικό σε κάποιες χώρες. Η ασθένεια σπανίως εμφανίζεται στον Δυτικό κόσμο πλέον, παρά μόνο ως αποτέλεσμα εμβολιασμών. Υπάρχει ελπίδα ότι ο εμβολιασμός αυτός θα εγκαταλειφθεί παγκοσμίως στα επόμενα χρόνια.

ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑ
Μία σοβαρή βακτηριακή λοίμωξη. Το ανώτερο αναπνευστικό σύστημα μπορεί να εξοιδηθεί τόσο που ο ασθενής ασφυκτιά. Συχνά επηρεάζεται και η καρδιά. Ο εμβολιασμός έχει μόνο μέτριο προστατευτικό αποτέλεσμα αλλά πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες. Ευτυχώς, η νόσος αυτή είναι σπάνια στις περισσότερες χώρες. Κάποια περιστατικά έχουν αναφερθεί στην πρώην Σοβιετική Ένωση, αλλά αυτό δεν αποτελεί απειλή για τη Δύση. Ο εμβολιασμός λοιπόν, είναι περιττός. Σε περίπτωση μόλυνσης υπάρχει δυνατότητα θεραπείας.

ΤΕΤΑΝΟΣ
Γενικά, μπορεί να προληφθεί με σωστή αντιμετώπιση της λύσης συνεχείας του δέρματος. Τα σημαντικότερα μέτρα είναι: να προκαλέσουμε αιμορραγία από την πληγή, να την ξεπλύνουμε διεξοδικά με οξυζενέ και να την αφήσουμε ανοιχτή στον αέρα. Γδαρσίματα ή ανοιχτές αιμορραγούσες πληγές δεν προκαλούν τέτανο. Ο μόνος κίνδυνος υπάρχει όταν το μικρόβιο του τετάνου κλείνεται στην πληγή και στερείται οξυγόνου, γεγονός που το κάνει να πολλαπλασιάζεται και να παράγει την επίφοβη τοξίνη. Ο τέτανος παραμένει μια επικίνδυνη κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο. Η επιλογή ή όχι να εμβολιασθεί κανείς εξαρτάται από τον κίνδυνο της συρραφής τραυμάτων με επιμολυσμένο υλικό.

ΚΟΚΙΤΗΣ
Σοβαρή και ενοχλητική ασθένεια που διαρκεί εβδομάδες, με μοιραία κατάληξη σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις. Το παραδοσιακό εμβόλιο πλήρους κυττάρου δεν εγγυάται προστασία και οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι σοβαρές και πολλές. Δεν θα έπρεπε να συνίσταται. Το νέο ακυτταρικό εμβόλιο προκαλεί λιγότερα τοπικά ανεπιθύμητα αποτελέσματα, αλλά είναι επίσης υπεύθυνο για σοβαρά νευρολογικά προβλήματα.

ΙΛΑΡΑ
Μια παραδοσιακή παιδική ασθένεια. Η εξέλιξη της ασθένειας ποικίλλει από ήπια και σύντομη (περίπου 3 ημέρες) σε μάλλον βαριά για μια βδομάδα. Ο ασθενής πρέπει να μείνει σπίτι. Η πιο επίφοβη επιπλοκή, η μηνιγγίτιδα, είναι πολύ πιο σπάνια από ό,τι πιστεύει ο πολύς κόσμος και εμφανίζεται σχεδόν με την ίδια συχνότητα μετά τη νόσο, όπως μετά τον εμβολιασμό για την νόσο. Η παρατήρηση αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το αν υπάρχει λόγος για αυτό το εμβόλιο. Η ποιότητα και η διάρκεια της ανοσίας είναι πολύ καλύτερες μετά τη νόσηση παρά μετά τον εμβολιασμό. Όλα τα ανωτέρω καθιστούν το συγκεκριμένο εμβόλιο τελείως περιττό.

ΠΑΡΩΤΙΤΙΔΑ
Μια πολύ ήπια παιδική ασθένεια. Γενικά δεν χρειάζεται καμία απολύτως θεραπεία και αν περιστασιακά χρειαστεί αντιμετώπιση, οι εναλλακτικές θεραπείες την αντιμετωπίζουν πολύ καλά. Η ορχίτιδα (φλεγμονή των όρχεων) είναι σπάνια και συνήθως μονόπλευρη. Η στειρότητα ως αποτέλεσμα της παρωτίτιδας λοιπόν, είναι εξαιρετικά σπάνια και δεν δικαιολογεί την χρήση του εμβολίου και των κινδύνων του (διαβήτης).

ΕΡΥΘΡΑ
Ακόμη μια καλοήθης παιδική ασθένεια. Ο μόνος κίνδυνος είναι η λοίμωξη του εμβρύου σε έγκυες γυναίκες κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου, γιατί αυτό θα μπορούσε να βλάψει σοβαρά το έμβρυο. Η καλύτερη πρόληψη γι αυτό είναι η ισόβια ανοσία. Ο μόνος τρόπος να το επιτύχει κανείς αυτό είναι με το να περάσει την ερυθρά στην παιδική του ηλικία. Μετά τον εμβολιασμό, η ανοσοποίηση είναι είτε απούσα είτε προσωρινή, αλλά οπωσδήποτε ποτέ μακροχρόνια και συνεπώς ανεπαρκής να εγγυηθεί ασφαλή εγκυμοσύνη. Οι γυναίκες μπορούν να ελέγξουν τον τίτλο αντισωμάτων στο αίμα τους πριν αποφασίσουν να κυοφορήσουν. Αν δεν έχουν αντισώματα, μπορούν τότε να επιλέξουν να εμβολιαστούν.

Αυτές οι τρεις παιδικές ασθένειες έχουν ως κοινό σημείο το γεγονός ότι η ανοσία μετά από νόσηση είναι καλύτερη και πιο μακροχρόνια (ισόβια) σε σχέση με εκείνη που προσφέρει ο εμβολιασμός. Το να περάσει κανείς αυτές τις ασθένειες όσο είναι μικρός είναι η ιδανική πρόληψη λοίμωξης κατά την ενήλικη ζωή, ή επίσης με τον κίνδυνο που διατρέχει μια θηλάζουσα μητέρα με ανεπαρκή τίτλο αντισωμάτων να περάσει στο νεογνό της. Και οι δυο αυτές καταστάσεις εμπεριέχουν έναν αυξημένο κίνδυνο για ακριβώς εκείνες τις επιπλοκές που τα εμβόλια θα έπρεπε να προστατεύουν. Επιπλέον, περνώντας αυτές τις παιδικές ασθένειες σε νεαρή ηλικία φαίνεται να προφυλάσσει από κάποιες χρόνιες παθήσεις (ρευματισμοί, αλλεργίες, δερματοπάθειες και καρκίνους) στην μετέπειτα ζωή. Η ιδανική πρόληψη λοιπόν, είναι να σιγουρευτούμε ότι το παιδί τις περνάει προς της εφηβείας. Αυτό φυσικά δεν υπονοεί έκθεση σε υπερβολικό κίνδυνο.

ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑ
Ανήκει στην ανωτέρω ομάδα επίσης. Η ασθένεια είναι ασήμαντη και πλήρως θεραπεύσιμη, εφόσον χρειαστεί. Το μόνο μέτρο που χρειάζεται να πάρουν οι γονείς είναι να κρατήσουν το παιδί σπίτι όσο διαρκεί ο πυρετός και να διατηρούν τα εξανθήματα στεγνά.

ΗΙΒ
Δεν είναι εμβόλιο κατά της μηνιγγίτιδας γενικότερα. Ο μόνος του στόχος είναι μια υποομάδα ενός από τα πολλά βακτηρίδια, χωρίς να υπολογίζουμε τους πολλούς ιούς, που προκαλούν μηνιγγίτιδα. Κατά συνέπεια, ΔΕΝ προφυλάσσει από τις πάμπολλες μορφές της νόσου, ούτε προφυλάσσει από άλλες επιπλοκές της λοίμωξης η μέση ωτίτιδα. Ο αιμόφιλος της ινφλουένζας, το βακτήριο στο οποίο στοχεύει το εμβόλιο αυτό, είναι συχνά παρόν στο βλεννογόνο του φάρυγγα χωρίς να ενοχλεί καθόλου. Ο εμβολιασμός αυτός έχει τους κινδύνους του και δεν θα έπρεπε να συνιστάται καθόλου.

ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ Β
Η λοίμωξη αυτή μεταδίδεται, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, από μολυσμένες βελόνες (ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών) ή ελεύθερη ερωτική επαφή με φορέα. Γενικώς, είναι πρόβλημα της ενήλικης ζωής. Το εμβόλιο δεν είναι τίποτα λιγότερο από επικίνδυνο λόγω των πολλών σοβαρών ανεπιθύμητων επιπλοκών. Δεν θα έπρεπε να συνιστάται σε βρέφη ή νεαρά άτομα, ούτε και σε ενήλικες που δεν διατρέχουν επαγγελματικό κίνδυνο. Και φυσικά, δεν προστατεύει από τις άλλες ηπατίτιδες (Α, C, E…).

ΓΡΙΠΗ
Κρύβει την πιθανότητα πάμπολλων ανεπιθύμητων ενεργειών. Καλύτερα να αποφεύγεται! Οι ομάδες υψηλού κινδύνου θα ωφελούνταν περισσότερο από γενικά μέτρα ενίσχυσης του οργανισμού τους (βιταμίνες, εχινάτσεα, ολιστικές θεραπείες) παρά από το εμβόλιο.

BCG
Το εμβόλιο κατά της φυματίωσης. Μια έρευνα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO) απέδειξε ότι είναι τελείως αναποτελεσματικό. Καλύτερα να ξεχαστεί.

Αν οι γονείς αποφασίσουν να εμβολιάσουν τα παιδιά τους με κάποιο συγκεκριμένο εμβόλιο είναι σημαντικό να το κάνουν σε κάποια κατάλληλη στιγμή.
Ο τέτανος δεν είναι πρόβλημα για τα νήπια. Οι σοβαρές παρενέργειες είναι λιγότερες και πιο εύκολο να αντιμετωπιστούν σε μια πιο ώριμη ηλικία. Έτσι λοιπόν, αν κάποιος αποφασίσει να εμβολιάσει τα παιδιά του καλύτερα να το καθυστερήσει μέχρι τα 3 χρόνια.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΚΟΜΗ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

- Ηρεμήστε και συζητήστε τις αμφιβολίες σας με τον σύντροφό σας, τους φίλους σας, πριν πάρετε κάποια απόφαση. Μην αποφασίζετε σε μια κρίση πανικού.
- Σε περίπτωση εμβολιασμού, σιγουρευτείτε ότι το όνομα του εμβολίου και ο αριθμός της παρτίδας καταγράφηκαν στο βιβλιάριό σας.
- Αν υποψιάζεστε αντίδραση σε εμβόλιο, μην καθυστερήσετε να ενημερώσετε τον γιατρό σας. Υπενθυμίστε του ότι το παιδί εμβολιάστηκε πρόσφατα, και βεβαιωθείτε ότι τα συμπτώματα και η διάγνωση καταγράφηκαν στο βιβλιάριο. Ζητήστε από τον γιατρό να μεταφέρει τις παρατηρήσεις του στους αρμόδιους φορείς.
- Επίσης, αναφέρετε τις εμπειρίες σας στον τοπικό σύλλογο υγείας / και ενημερωμένης επιλογής.
- Αντιπυρετικά όπως η τυλενόλη καταπιέζουν μια σχετική αντίδραση από τον ασθενή και κατά συνέπεια μπορεί να καλύψουν μια πιθανή επιπλοκή ενός εμβολίου. Κατά συνέπεια, είναι καλύτερα να μην χορηγούνται και να αντιμετωπίζεται η κατάσταση με άλλα ηπιότερα μέσα, εφόσον χρειάζεται.
- Είναι εξαιρετικά επικίνδυνος ένας εμβολιασμός κατά τη διάρκεια της περιόδου επώασης (το χρονικό διάστημα από τη μόλυνση έως την εμφάνιση των συμπτωμάτων). Ποτέ μην συναινέσετε σε έναν εμβολιασμό της τελευταίας στιγμής κατά τη διάρκεια επιδημίας!
- Μερικές φορές αντίδραση στο εμβόλιο εκδηλώνεται μετά από εβδομάδες. Ακόμη και τότε δεν πρέπει να παραλείπουμε να κάνουμε τον συσχετισμό. Οι συνέπειες σε βάθος χρόνου μπορεί να είναι πολύ σοβαρές. Μην αφήσετε κανέναν να σας αντιμετωπίσει σα υπερβολικό γονιό!